Algunos de mis vídeos. Some of my videos.

Seguidores

miércoles, 23 de enero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (11) Knowing plants and their care Jardimar walk (11)

1ª entrega fotografía y consejos de cuidado de esta curiosa planta Flor ave de Paraíso Strelitzia reginae) , su flor recuerda al pico de un ave…Bonavebe. Nombre científico o latino: Strelitzia reginae. Nombre común o vulgar: Flor ave del Paraíso, Estrelitzia, Estrelicia, Flor de pájaro, Pájaros de fuego, Flor de la grúa, Flor de pajarito. Familia: Strelitziaceae. Etimología: el nombre del género está dedicado a Charlotte de Mecklembourg-Strelitz, esposa de George III de Inglaterra. Altura: 1-1,5 m. No es un arbusto, sino una planta herbácea perenne. Hojas persistentes, grandes, de color verde grisáceo, muy pecioladas, de forma oval y oblonga, con nerviación mediana bastante aparente, ondulada y crespada sobre uno de los márgenes. Cada tallo floral sostiene 5-8 flores formadas por grandes sépalos de color amarillo anaranjado y de tres pétalos de color azul intenso. Lo más llamativo de la Strelitzia reginae son sus flores. A ellas debe el nombre con el que se la conoce comúnmente: ave del paraíso. Del duro pico (spathe) emergen las flores que constan de tres sépalos anaranjados brillantes y tres pétalos azules brillantes. Están formadas por tres sépalos de color naranja o amarillo muy intenso y de tres brillantes pétalos de color azul. Florece varias veces al año, conviene plantarla en grupos para que siempre tengamos flor. Es una de las flores más empleadas para centros de flores. Van muy bien para cuadros o arriates si se rodean de otras plantas perennes o de cubierta vegetal. Se usa mucho en los bordes del jardín como arbusto y también se planta mucho en grandes macetas. Luz: a pleno sol. Se cultiva en climas cálidos, subtropicales y mediterráneos en jardines al aire libre todo el año. Se cultiva en el exterior en las zonas donde la temperatura no baje de los 5ºC. Para que florezca la temperatura debe estar por encima de los 10ºC y los riegos moderados durante todo el año. Son, además, resistentes al viento y por ello son adecuadas para los jardines de zonas costeras. Suelo: prosperan en la mayoría de los suelos pero los idóneos son los que están bien drenados y posean un pH de 7,5. El terreno debe ser profundo, abundantemente abonado y con una parte de arena a fin de que tenga un buen drenaje. Es una planta que no requiere demasiada atención. Riego: una vez estén asentadas pueden sobrevivir con escasez de riego sobre todo durante el invierno aunque en verano habrá que dotarla de agua regularmente y en profundidad. Abono: ganará en vigor si se le aplica regularmente un fertilizante o compost. Plagas: Cochinillas. Enfermedades: Podredumbre de la raíz es la única enfermedad importante en Strelitzia reginae. La causa el hongo Fusarium moniliforme, que se desarrolla en tierras con humedad excesiva. Se propaga por división o por semillas. Las semillas se mantendrán en remojo, durante 24 horas, en agua a temperatura ambiente y luego 30 minutos en agua a 50-55ºC, procurando no llegar a 60ºC. Se sembrarán una vez secas. Coloque las semillas en arena esterilizada y mantenga la humedad con una temperatura entre 20 y 30 grados. Necesitan estar en oscuridad total. Una vez que las semillas hayan brotado, trasplántelas en las macetas individuales. Pasarán 4 años antes de la primera floración. Es más rápida la reproducción por vástagos que crecen vigorosos.


1ª entrega fotografa e consellos de coidado desta curiosa planta Flor ave de Paraíso Strelitzia reginae) , a súa flor recorda ao pico dun ave...Bonavebe. Nome científico ou latino: Strelitzia reginae. Nome común ou vulgar: Flor ave do Paraíso, Estrelitzia, Estrelicia, Flor de paxaro, Paxaros de lume, Flor do guindastre, Flor de pajarito. Familia: Strelitziaceae. Etimología: o nome do xénero está dedicado a Charlotte de Mecklembourg-Strelitz, esposa de George III de Inglaterra. Altura: 1-1,5 m. Non é un arbusto, senón unha planta herbácea perenne. Follas persistentes, grandes, de cor verde grisáceo, moi pecioladas, de forma oval e oblonga, con nerviación mediana bastante aparente, ondulada e crespada sobre un das marxes. Cada tallo floral sostén 5-8 flores formadas por grandes sáibaos de cor amarela anaranjado e de tres pétalos de cor azul intenso. O máis rechamante da Strelitzia reginae son as súas flores. A elas debe o nome co que lla coñece comúnmente: ave do paraíso. Do duro pico (spathe) emergen as flores que constan de tres sáibaos anaranjados brillantes e tres pétalos azuis brillantes. Están formadas por tres sáibaos de cor laranxa ou amarelo moi intenso e de tres brillantes pétalos de cor azul. Florece varias veces ao ano, convén plantala en grupos para que sempre teñamos flor. É unha das flores máis empregadas para centros de flores. Van moi ben para cadros ou arriates si rodéanse doutras plantas perennes ou de cuberta vegetal. Úsase moito nos bordos do xardín como arbusto e tamén se planta moito en grandes macetas. Luz: a pleno sol. Cultívase en climas cálidos, subtropicales e mediterráneos en xardíns ao aire libre todo o ano. Cultívase no exterior nas zonas onde a temperatura non baixe dos 5ºC. Para que floreza a temperatura debe estar por encima dos 10ºC e os riegos moderados durante todo o ano. Son, ademais, resistentes ao vento e por iso son adecuadas para os xardíns de zonas costeras. Chan: prosperan na maioría dos chans pero os idóneos son os que están ben drenados e posúan un pH de 7,5. O terreo debe ser profundo, abundantemente abonado e cunha parte de area a fin de que teña un bo drenaje. É unha planta que non require demasiada atención. Rego: unha vez estean asentadas poden sobrevivir con escaseza de rego sobre todo durante o inverno aínda que no verán haberá que dotala de auga regularmente e en profundidade. Abono: gañará en vigor si aplícaselle regularmente un fertilizante ou compost. Pragas: Cochinillas. Enfermidades: Podremia da raíz é a única enfermidade importante en Strelitzia reginae. A causa o hongo Fusarium moniliforme, que se desenvolve en terras con humidade excesiva. Propágase por división ou por sementes. As sementes manteranse a remollo, durante 24 horas, en auga a temperatura ambiente e logo 30 minutos en auga a 50-55ºC, procurando non chegar a 60ºC. Sementaranse unha vez secas. Coloque as sementes en area esterilizada e manteña a humidade cunha temperatura entre 20 e 30 grados. Necesitan estar en escuridade total. Unha vez que as sementes broten, trasplántelas nas macetas individuais. Pasarán 4 anos antes da primeira floración. É máis rápida a reprodución por vástagos que crecen vigorosos.

 Photo 1st delivery and care tips this curious plant bird of paradise flower Strelitzia reginae), its flower reminds the beak of a bird ... Bonavebe. Scientific or Latin name: Strelitzia reginae. Common or usual name: Bird of Paradise Flower, Estrelitzia, Estrelicia, flower bird, Fire Birds, Crane Flower, flower bird. Family: Strelitziaceae. Etymology: The generic name is dedicated to Charlotte of Mecklenburg-Strelitz, wife of George III of England. Height: 1-1.5 m. Not a bush, but a perennial herb. Leaves persistent, large, gray-green, very petiolate, oval, oblong, with median nerviación quite apparent, wavy and creped on one edge. Each flower stem holds 5-8 flowers formed by large orange-yellow sepals and three petals deep blue. Most striking are the Strelitzia reginae flowers. To these must be the name by which it is commonly known: bird of paradise. The hard peak (spathe) flowers emerge consisting of three bright orange sepals and three petals bright blue. They consist of three sepals orange or yellow and three intense bright blue petals. It blooms several times a year, should be planted in groups to always have flowers. It is one of the most widely used flowers for flower arrangements. Are great for tables or beds if other perennials surround or ground cover. It is widely used around the edges of the garden as a shrub and planted much in large pots. Light: full sun. It is grown in warm, subtropical and Mediterranean gardens outdoors all year. It is grown outdoors in areas where the temperature does not drop below 5 ° C. To flourish temperature must be above 10 ° C and moderate water throughout the year. They are also resistant to the wind and are therefore suitable for coastal gardens. Soil: thrive in most soils but are suitable which are well drained, having a pH of 7.5. The soil should be deep, richly paid and one part sand so that has good drainage. It is a plant that does not require much attention. Irrigation: once they are settled can survive with limited irrigation especially during the winter but in summer it will provide it with water regularly and thoroughly. Fertilizer: gain in force if you regularly apply fertilizer or compost. Pests: Mealybugs. Diseases: Root rot is the only major disease in Strelitzia reginae. The cause Fusarium moniliforme, which takes place in lands with high humidity. Propagation is by division or by seeds. Seeds are kept in soaking for 24 hours in water at room temperature and then 30 minutes in water at 50-55 ° C, taking care not to reach 60 ° C. Be planted when dried. Place the seeds in sterile sand and keep the humidity with a temperature between 20 and 30 degrees. They need to be in total darkness. Once the seeds have sprouted, transplant them into individual pots. It will be four years before the first bloom. It's faster playback by vigorous growing shoots.






martes, 22 de enero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (10) Knowing plants and their care Jardimar walk (10)


4ª entrega fotográfica sobre este Cactus de cola de rata (Aporocactus flagelliformis) belo cactus sobre todo cuando florece…Bonavebe. Nombre científico o latino: Aporocactus flagelliformis. Nombre común o vulgar: Aporocactus, Cactus de cola de rata, Cactus colgante, Flor del cuerno, Flor del látigo, Yerba de la alferecía. Origen: México, estado de Hidalgo. El cactus cola de rata es una planta atractiva tanto por sus tallos cilíndricos colgantes, verde claro u oscuro, y cubiertos de espinas, como por sus llamativas flores rosa oscuro, que aparecen a lo largo de todo el tallo en primavera y principios de verano. Presenta delgados tallos de hasta 2 cm de diámetro y con una longitud de hasta 2 m. Se hacen colgantes conforme crecen. Cuando son jóvenes presentan un color verde brillante y se vuelven grisáceos con el tiempo. Costillas: en número de 10-14, son poco evidentes. Areolas: son pequeñas y de color blanco o grisáceo y separadas 6-8 mm entre sí y cubren densamente el cuerpo. Las espinas miden 0,5 cm de longitud y son de color dorado, aunque se oscurecen con la edad. Flores: de color rosa oscuro a rojo purpúreo, se abren en primavera sobre los brotes de uno anterior. En los individuos jóvenes, la floración se concentra en el ápice de la planta. Las flores aparecen a finales de la primavera y duran entre 3 y 6 días. Miden entre 7 y 8 cm de longitud y aparecen a lo largo de los tallos. Son de color rosa. De esta planta se han obtenido numerosas variedades e híbridos. Uso medicinal: de las flores fermentadas se obtienen extractos alcohólicos, utilizados como medicina para ciertos padecimientos cardíacos, pero se requiere de mayores investigaciones para confirmar las propiedades que se le atribuyen, y aislar, en su caso, el principio activo. Longevidad: más de 10 años en casa. Se cultiva en terrinas colgadas para conseguir un mejor efecto estético. Luz: abundante, aunque sin sol directo. A cubierto del sol en verano; en invierno, a la luz y al sol en invernaderos. Se mantiene en sombra, pero florece menos. Temperaturas: ideales son los 18º C en primavera pero soporta temperaturas mucho más altas en verano y en invierno hasta 5ºC. Mantener protegido de las heladas si bien las tolera si no son excesivamente fuertes. En su hábitat natural soporta a diario temperaturas de 30ºC o más que descienden estrepitosamente por la noche. Humedad ambiental: se puede pulverizar cuando la temperatura supere los 20ºC. Substrato: bien drenado, tolera suelos pobres y arenosos. Compuesto estándar añadiendo un 30% de mantillo de hojas o turba medianamente fertilizada. Riego: 1 ó 2 veces a la semana en primavera y verano, y cada 15 ó 20 días en invierno en una habitación fresca (reposo invernal). Esto fomentará la floración en la primavera siguiente. Debe suspenderse por completo durante un par de meses después de la floración. Mucho cuidado con el exceso de riego, todos los cactus sufren fácilmente podredumbre cuando no las regamos adecuadamente. Si aparecen síntomas de podredumbre, quite todos los tallos podridos y corte las partes blandas de los tallos menos afectados. Cepille los cortes con un polvo fungicida y pulverice la tierra con él. No obstante, su necesidad de agua es mayor que el promedio de los cactus. Abono: desde el final de la floración, sólo en primavera y verano, añadir una vez mes un abono rico en potasio (favorece la floración). Las necesidades nutritivas de los Aporocactus pueden calificarse de altas dentro de los cactus. Pode la tercera porte de los brotes más largos para favorecer la floración. Si la planta no florece es que no recibe suficiente luz, o bien que no ha tenido descanso invernal. Al año siguiente asegúrese de que pase el invierno a temperaturas bajas y con menos riego. Plagas: es frecuentemente atacado en interiores o invernaderos por Araña roja (un ácaro). Trasplante: cada 2 años. El momento más adecuado para llevar a cabo su trasplante es inmediatamente después de la floración. Multiplicación por esqueje de extremos de tallos en verano o mediante semilla, en primavera, a 20ºC, de los pequeños frutos formados tras lo floración. También se puede injertar utilizando como porta injertos plantas de cierta altura.


4ª entrega fotográfica sobre este Cactus de cola de rata (Aporocactus flagelliformis) belo cactus sobre todo cando florece?Bonavebe. Nome científico ou latino: Aporocactus flagelliformis. Nome común ou vulgar: Aporocactus, Cactus de cola de rata, Cactus colgante, Flor do corno, Flor do látigo, Yerba da alferecía. Orixe: México, estado de Hidalgo. O cactus cola de rata é unha planta atractiva tanto polas súas tallos cilíndricos colgantes, verde claro ou escuro, e cubertos de espinas, como polas súas rechamantes flores rosa escuro, que aparecen ao longo de todo o tallo na primavera e principios de verán. Presenta delgados tallos de ata 2 cm de diámetro e cunha lonxitude de ata 2 m. Fanse colgantes conforme crecen. Cando son mozos presentan unha cor verde brillante e vólvense grisáceos co tempo. Costelas: en número de 10-14, son pouco evidentes. Areolas: son pequenas e de cor branca ou grisáceo e separadas 6-8 mm entre si e cobren densamente o corpo. As espinas miden 0,5 cm de lonxitude e son de cor dourada, aínda que se escurecen coa idade. Flores: de cor rosa escuro a vermello purpúreo, ábrense na primavera sobre brótelos dun anterior. Nos individuos novos, a floración concéntrase no ápice da planta. As flores aparecen a finais da primavera e duran entre 3 e 6 días. Miden entre 7 e 8 cm de lonxitude e aparecen ao longo dos tallos. Son de cor rosa. Desta planta obtivéronse numerosas variedades e híbridos. Uso medicinal: das flores fermentadas obtéñense extractos alcohólicos, utilizados como medicina para certos padecimientos cardíacos, pero requírese de maiores investigacións para confirmar as propiedades que se lle atribúen, e illar, no seu caso, o principio activo. Longevidad: máis de 10 anos en casa. Cultívase en terrinas colgadas para conseguir un mellor efecto estético. Luz: abundante, aínda que sen sol directo. A cuberto do sol no verán; no inverno, á luz e ao sol en invernaderos. Mantense en sombra, pero florece menos. Temperaturas: ideais son os 18º C na primavera pero soporta temperaturas moito máis altas no verán e no inverno ata 5ºC. Manter protexido das xeadas aínda que as tolera si non son excesivamente fortes. No seu hábitat natural soporta a diario temperaturas de 30ºC ou máis que descenden estrepitosamente pola noite. Humidade ambiental: pódese pulverizar cando a temperatura supere os 20ºC. Substrato: ben drenado, tolera chans pobres e arenosos. Composto estándar engadindo un 30% de mantillo de follas ou turba medianamente fertilizada. Rego: 1 ó 2 veces á semana na primavera e verán, e cada 15 ó 20 días no inverno nunha habitación fresca (repouso invernal). Isto fomentará a floración na primavera seguinte. Debe suspenderse por completo durante un par de meses logo da floración. Moito coidado co exceso de rego, todos os cactus sofren fácilmente podremia cando non as regamos adecuadamente. Si aparecen síntomas de podremia, quite todos os tallos podrecidos e corte as partes brandas dos tallos menos afectados. Cepille os cortes cun po fungicida e pulverice a terra con el. No entanto, a súa necesidade de auga é maior que o promedio dos cactus. Abono: desde o final da floración, só na primavera e verán, engadir unha vez mes un abono rico en potasio (favorece a floración). As necesidades nutritivas dos Aporocactus poden cualificarse de altas dentro dos cactus. Pode a terceira porte de brótelos máis longos para favorecer a floración. Si a planta non florece é que non recibe suficiente luz, ou ben que non ha ter descanso invernal. Ao ano seguinte asegúrese de que pase o inverno a temperaturas baixas e con menos rego. Pragas: é frecuentemente atacado en interiores ou invernaderos por Araña vermella (un ácaro). Trasplante: cada 2 anos. O momento máis adecuado para levar a cabo o seu trasplante é inmediatamente logo da floración. Multiplicación por esqueje de extremos de tallos no verán ou mediante semente, na primavera, a 20ºC, dos pequenos froitos formados tralo floración. Tamén se pode injertar utilizando como porta enxertos plantas de certa altura.


 4st delivery on this Cactus Photographic rat tail (Aporocactus flagelliformis) belo cactus flowers ... especially when Bonavebe. Scientific or Latin name: Aporocactus flagelliformis. Common or usual name: Aporocactus, Rattail Cactus, Cactus pendant, flower horn, flower whip the Yerba alferecía. Origin: Mexico, Hidalgo. The rattail cactus plant is attractive both for its cylindrical stems hanging light or dark green, and covered with thorns, for its striking dark pink flowers, which appear along the entire stem in spring and early summer. Present thin stems up to 2 cm diameter and with a length up to 2 m. Pendants are made as they grow. When young have a bright green and become gray over time. Ribs: 10 to 14 in number, are very evident. Areolas: are small and white or gray and spaced 6-8 mm apart and densely cover the body. The spines measured 0.5 cm in length and are gold, but darken with age. Flowers: deep pink to purplish red, open in spring on a previous outbreaks. In young individuals, flowering is concentrated at the apex of the plant. The flowers appear in late spring and last between 3 and 6 days. Are between 7 and 8 cm in length and appear along the stems. Are pink. This plant has earned numerous varieties and hybrids. Medicinal use: from flowers fermented alcoholic extracts are obtained, used as medicine for certain heart conditions, but more research is needed to confirm the properties attributed to it, and isolate, if necessary, the active principle. Longevity: more than 10 years at home. It is grown in hanging terrines for better aesthetic effect. Light: abundant, but not direct sunlight. Take cover from the sun in summer, in winter, the light and the sun in greenhouses. Remains in shade, but blooms less. Temperature: ideal is 18 º C in spring but supports much higher temperatures in summer and winter to 5 º C. Keep frost although tolerated if not overly strong. In the wild supports daily temperatures of 30 ° C or more precipitously descending night. Humidity: it can be sprayed when the temperature exceeds 20 ° C. Soil: well-drained, tolerates poor, sandy soils. Standard compound by adding a 30% leaf mold or moderately fertilized peat. Watering: 1 or 2 times a week in spring and summer, and every 15 or 20 days in winter in a cool room (winter rest). This will encourage flowering the following spring. Should be stopped completely for a couple of months after flowering. Beware of over-watering, all suffer cactus rot easily when not watered properly. If signs of rot, remove all rotten stems and cut the soft parts of the stems less affected. Brush the slices with a fungicide powder and spray the ground with him. However, their need for water is greater than the average cactus. Fertilizer: from the end of flowering only in spring and summer months added once a fertilizer rich in potassium (helps flowering). The nutritional requirements of Aporocactus qualify as high within the cactus. Prune the third carriage of the shoots to encourage longer flowering. If the plant does not bloom is not receiving enough light, or who has not had winter break. The next year make sure you spend the winter at lower temperatures and with less risk. Pests: is frequently attacked by indoor or greenhouse red spider (a mite). Transplantation: every 2 years. The best time to perform your transplant is immediately after flowering. Propagation by stem cuttings of extremes in summer or by seed in spring, 20 ° C, small fruits formed after flowering. It can also be used as rootstocks grafted plants of a certain height. 

 







lunes, 21 de enero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (9) Knowing plants and their care Jardimar walk (9)


3ª entrega fotográfica sobre este Cactus de cola de rata (Aporocactus flagelliformis) belo cactus sobre todo cuando florece…Bonavebe. Nombre científico o latino: Aporocactus flagelliformis. Nombre común o vulgar: Aporocactus, Cactus de cola de rata, Cactus colgante, Flor del cuerno, Flor del látigo, Yerba de la alferecía. Origen: México, estado de Hidalgo. El cactus cola de rata es una planta atractiva tanto por sus tallos cilíndricos colgantes, verde claro u oscuro, y cubiertos de espinas, como por sus llamativas flores rosa oscuro, que aparecen a lo largo de todo el tallo en primavera y principios de verano. Presenta delgados tallos de hasta 2 cm de diámetro y con una longitud de hasta 2 m. Se hacen colgantes conforme crecen. Cuando son jóvenes presentan un color verde brillante y se vuelven grisáceos con el tiempo. Costillas: en número de 10-14, son poco evidentes. Areolas: son pequeñas y de color blanco o grisáceo y separadas 6-8 mm entre sí y cubren densamente el cuerpo. Las espinas miden 0,5 cm de longitud y son de color dorado, aunque se oscurecen con la edad. Flores: de color rosa oscuro a rojo purpúreo, se abren en primavera sobre los brotes de uno anterior. En los individuos jóvenes, la floración se concentra en el ápice de la planta. Las flores aparecen a finales de la primavera y duran entre 3 y 6 días. Miden entre 7 y 8 cm de longitud y aparecen a lo largo de los tallos. Son de color rosa. De esta planta se han obtenido numerosas variedades e híbridos. Uso medicinal: de las flores fermentadas se obtienen extractos alcohólicos, utilizados como medicina para ciertos padecimientos cardíacos, pero se requiere de mayores investigaciones para confirmar las propiedades que se le atribuyen, y aislar, en su caso, el principio activo. Longevidad: más de 10 años en casa. Se cultiva en terrinas colgadas para conseguir un mejor efecto estético. Luz: abundante, aunque sin sol directo. A cubierto del sol en verano; en invierno, a la luz y al sol en invernaderos. Se mantiene en sombra, pero florece menos. Temperaturas: ideales son los 18º C en primavera pero soporta temperaturas mucho más altas en verano y en invierno hasta 5ºC. Mantener protegido de las heladas si bien las tolera si no son excesivamente fuertes. En su hábitat natural soporta a diario temperaturas de 30ºC o más que descienden estrepitosamente por la noche. Humedad ambiental: se puede pulverizar cuando la temperatura supere los 20ºC. Substrato: bien drenado, tolera suelos pobres y arenosos. Compuesto estándar añadiendo un 30% de mantillo de hojas o turba medianamente fertilizada. Riego: 1 ó 2 veces a la semana en primavera y verano, y cada 15 ó 20 días en invierno en una habitación fresca (reposo invernal). Esto fomentará la floración en la primavera siguiente. Debe suspenderse por completo durante un par de meses después de la floración. Mucho cuidado con el exceso de riego, todos los cactus sufren fácilmente podredumbre cuando no las regamos adecuadamente. Si aparecen síntomas de podredumbre, quite todos los tallos podridos y corte las partes blandas de los tallos menos afectados. Cepille los cortes con un polvo fungicida y pulverice la tierra con él. No obstante, su necesidad de agua es mayor que el promedio de los cactus. Abono: desde el final de la floración, sólo en primavera y verano, añadir una vez mes un abono rico en potasio (favorece la floración). Las necesidades nutritivas de los Aporocactus pueden calificarse de altas dentro de los cactus. Pode la tercera porte de los brotes más largos para favorecer la floración. Si la planta no florece es que no recibe suficiente luz, o bien que no ha tenido descanso invernal. Al año siguiente asegúrese de que pase el invierno a temperaturas bajas y con menos riego. Plagas: es frecuentemente atacado en interiores o invernaderos por Araña roja (un ácaro). Trasplante: cada 2 años. El momento más adecuado para llevar a cabo su trasplante es inmediatamente después de la floración. Multiplicación por esqueje de extremos de tallos en verano o mediante semilla, en primavera, a 20ºC, de los pequeños frutos formados tras lo floración. También se puede injertar utilizando como porta injertos plantas de cierta altura.


3ª entrega fotográfica sobre este Cactus de cola de rata (Aporocactus flagelliformis) belo cactus sobre todo cando florece?Bonavebe. Nome científico ou latino: Aporocactus flagelliformis. Nome común ou vulgar: Aporocactus, Cactus de cola de rata, Cactus colgante, Flor do corno, Flor do látigo, Yerba da alferecía. Orixe: México, estado de Hidalgo. O cactus cola de rata é unha planta atractiva tanto polas súas tallos cilíndricos colgantes, verde claro ou escuro, e cubertos de espinas, como polas súas rechamantes flores rosa escuro, que aparecen ao longo de todo o tallo na primavera e principios de verán. Presenta delgados tallos de ata 2 cm de diámetro e cunha lonxitude de ata 2 m. Fanse colgantes conforme crecen. Cando son mozos presentan unha cor verde brillante e vólvense grisáceos co tempo. Costelas: en número de 10-14, son pouco evidentes. Areolas: son pequenas e de cor branca ou grisáceo e separadas 6-8 mm entre si e cobren densamente o corpo. As espinas miden 0,5 cm de lonxitude e son de cor dourada, aínda que se escurecen coa idade. Flores: de cor rosa escuro a vermello purpúreo, ábrense na primavera sobre brótelos dun anterior. Nos individuos novos, a floración concéntrase no ápice da planta. As flores aparecen a finais da primavera e duran entre 3 e 6 días. Miden entre 7 e 8 cm de lonxitude e aparecen ao longo dos tallos. Son de cor rosa. Desta planta obtivéronse numerosas variedades e híbridos. Uso medicinal: das flores fermentadas obtéñense extractos alcohólicos, utilizados como medicina para certos padecimientos cardíacos, pero requírese de maiores investigacións para confirmar as propiedades que se lle atribúen, e illar, no seu caso, o principio activo. Longevidad: máis de 10 anos en casa. Cultívase en terrinas colgadas para conseguir un mellor efecto estético. Luz: abundante, aínda que sen sol directo. A cuberto do sol no verán; no inverno, á luz e ao sol en invernaderos. Mantense en sombra, pero florece menos. Temperaturas: ideais son os 18º C na primavera pero soporta temperaturas moito máis altas no verán e no inverno ata 5ºC. Manter protexido das xeadas aínda que as tolera si non son excesivamente fortes. No seu hábitat natural soporta a diario temperaturas de 30ºC ou máis que descenden estrepitosamente pola noite. Humidade ambiental: pódese pulverizar cando a temperatura supere os 20ºC. Substrato: ben drenado, tolera chans pobres e arenosos. Composto estándar engadindo un 30% de mantillo de follas ou turba medianamente fertilizada. Rego: 1 ó 2 veces á semana na primavera e verán, e cada 15 ó 20 días no inverno nunha habitación fresca (repouso invernal). Isto fomentará a floración na primavera seguinte. Debe suspenderse por completo durante un par de meses logo da floración. Moito coidado co exceso de rego, todos os cactus sofren fácilmente podremia cando non as regamos adecuadamente. Si aparecen síntomas de podremia, quite todos os tallos podrecidos e corte as partes brandas dos tallos menos afectados. Cepille os cortes cun po fungicida e pulverice a terra con el. No entanto, a súa necesidade de auga é maior que o promedio dos cactus. Abono: desde o final da floración, só na primavera e verán, engadir unha vez mes un abono rico en potasio (favorece a floración). As necesidades nutritivas dos Aporocactus poden cualificarse de altas dentro dos cactus. Pode a terceira porte de brótelos máis longos para favorecer a floración. Si a planta non florece é que non recibe suficiente luz, ou ben que non ha ter descanso invernal. Ao ano seguinte asegúrese de que pase o inverno a temperaturas baixas e con menos rego. Pragas: é frecuentemente atacado en interiores ou invernaderos por Araña vermella (un ácaro). Trasplante: cada 2 anos. O momento máis adecuado para levar a cabo o seu trasplante é inmediatamente logo da floración. Multiplicación por esqueje de extremos de tallos no verán ou mediante semente, na primavera, a 20ºC, dos pequenos froitos formados tralo floración. Tamén se pode injertar utilizando como porta enxertos plantas de certa altura.


 3st delivery on this Cactus Photographic rat tail (Aporocactus flagelliformis) belo cactus flowers ... especially when Bonavebe. Scientific or Latin name: Aporocactus flagelliformis. Common or usual name: Aporocactus, Rattail Cactus, Cactus pendant, flower horn, flower whip the Yerba alferecía. Origin: Mexico, Hidalgo. The rattail cactus plant is attractive both for its cylindrical stems hanging light or dark green, and covered with thorns, for its striking dark pink flowers, which appear along the entire stem in spring and early summer. Present thin stems up to 2 cm diameter and with a length up to 2 m. Pendants are made as they grow. When young have a bright green and become gray over time. Ribs: 10 to 14 in number, are very evident. Areolas: are small and white or gray and spaced 6-8 mm apart and densely cover the body. The spines measured 0.5 cm in length and are gold, but darken with age. Flowers: deep pink to purplish red, open in spring on a previous outbreaks. In young individuals, flowering is concentrated at the apex of the plant. The flowers appear in late spring and last between 3 and 6 days. Are between 7 and 8 cm in length and appear along the stems. Are pink. This plant has earned numerous varieties and hybrids. Medicinal use: from flowers fermented alcoholic extracts are obtained, used as medicine for certain heart conditions, but more research is needed to confirm the properties attributed to it, and isolate, if necessary, the active principle. Longevity: more than 10 years at home. It is grown in hanging terrines for better aesthetic effect. Light: abundant, but not direct sunlight. Take cover from the sun in summer, in winter, the light and the sun in greenhouses. Remains in shade, but blooms less. Temperature: ideal is 18 º C in spring but supports much higher temperatures in summer and winter to 5 º C. Keep frost although tolerated if not overly strong. In the wild supports daily temperatures of 30 ° C or more precipitously descending night. Humidity: it can be sprayed when the temperature exceeds 20 ° C. Soil: well-drained, tolerates poor, sandy soils. Standard compound by adding a 30% leaf mold or moderately fertilized peat. Watering: 1 or 2 times a week in spring and summer, and every 15 or 20 days in winter in a cool room (winter rest). This will encourage flowering the following spring. Should be stopped completely for a couple of months after flowering. Beware of over-watering, all suffer cactus rot easily when not watered properly. If signs of rot, remove all rotten stems and cut the soft parts of the stems less affected. Brush the slices with a fungicide powder and spray the ground with him. However, their need for water is greater than the average cactus. Fertilizer: from the end of flowering only in spring and summer months added once a fertilizer rich in potassium (helps flowering). The nutritional requirements of Aporocactus qualify as high within the cactus. Prune the third carriage of the shoots to encourage longer flowering. If the plant does not bloom is not receiving enough light, or who has not had winter break. The next year make sure you spend the winter at lower temperatures and with less risk. Pests: is frequently attacked by indoor or greenhouse red spider (a mite). Transplantation: every 2 years. The best time to perform your transplant is immediately after flowering. Propagation by stem cuttings of extremes in summer or by seed in spring, 20 ° C, small fruits formed after flowering. It can also be used as rootstocks grafted plants of a certain height. 

 







domingo, 20 de enero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (8) Knowing plants and their care Jardimar walk (8)




2ª entrega fotográfica sobre este Cactus de cola de rata (Aporocactus flagelliformis) belo cactus sobre todo cuando florece…Bonavebe. Nombre científico o latino: Aporocactus flagelliformis. Nombre común o vulgar: Aporocactus, Cactus de cola de rata, Cactus colgante, Flor del cuerno, Flor del látigo, Yerba de la alferecía. Origen: México, estado de Hidalgo. El cactus cola de rata es una planta atractiva tanto por sus tallos cilíndricos colgantes, verde claro u oscuro, y cubiertos de espinas, como por sus llamativas flores rosa oscuro, que aparecen a lo largo de todo el tallo en primavera y principios de verano. Presenta delgados tallos de hasta 2 cm de diámetro y con una longitud de hasta 2 m. Se hacen colgantes conforme crecen. Cuando son jóvenes presentan un color verde brillante y se vuelven grisáceos con el tiempo. Costillas: en número de 10-14, son poco evidentes. Areolas: son pequeñas y de color blanco o grisáceo y separadas 6-8 mm entre sí y cubren densamente el cuerpo. Las espinas miden 0,5 cm de longitud y son de color dorado, aunque se oscurecen con la edad. Flores: de color rosa oscuro a rojo purpúreo, se abren en primavera sobre los brotes de uno anterior. En los individuos jóvenes, la floración se concentra en el ápice de la planta. Las flores aparecen a finales de la primavera y duran entre 3 y 6 días. Miden entre 7 y 8 cm de longitud y aparecen a lo largo de los tallos. Son de color rosa. De esta planta se han obtenido numerosas variedades e híbridos. Uso medicinal: de las flores fermentadas se obtienen extractos alcohólicos, utilizados como medicina para ciertos padecimientos cardíacos, pero se requiere de mayores investigaciones para confirmar las propiedades que se le atribuyen, y aislar, en su caso, el principio activo. Longevidad: más de 10 años en casa. Se cultiva en terrinas colgadas para conseguir un mejor efecto estético. Luz: abundante, aunque sin sol directo. A cubierto del sol en verano; en invierno, a la luz y al sol en invernaderos. Se mantiene en sombra, pero florece menos. Temperaturas: ideales son los 18º C en primavera pero soporta temperaturas mucho más altas en verano y en invierno hasta 5ºC. Mantener protegido de las heladas si bien las tolera si no son excesivamente fuertes. En su hábitat natural soporta a diario temperaturas de 30ºC o más que descienden estrepitosamente por la noche. Humedad ambiental: se puede pulverizar cuando la temperatura supere los 20ºC. Substrato: bien drenado, tolera suelos pobres y arenosos. Compuesto estándar añadiendo un 30% de mantillo de hojas o turba medianamente fertilizada. Riego: 1 ó 2 veces a la semana en primavera y verano, y cada 15 ó 20 días en invierno en una habitación fresca (reposo invernal). Esto fomentará la floración en la primavera siguiente. Debe suspenderse por completo durante un par de meses después de la floración. Mucho cuidado con el exceso de riego, todos los cactus sufren fácilmente podredumbre cuando no las regamos adecuadamente. Si aparecen síntomas de podredumbre, quite todos los tallos podridos y corte las partes blandas de los tallos menos afectados. Cepille los cortes con un polvo fungicida y pulverice la tierra con él. No obstante, su necesidad de agua es mayor que el promedio de los cactus. Abono: desde el final de la floración, sólo en primavera y verano, añadir una vez mes un abono rico en potasio (favorece la floración). Las necesidades nutritivas de los Aporocactus pueden calificarse de altas dentro de los cactus. Pode la tercera porte de los brotes más largos para favorecer la floración. Si la planta no florece es que no recibe suficiente luz, o bien que no ha tenido descanso invernal. Al año siguiente asegúrese de que pase el invierno a temperaturas bajas y con menos riego. Plagas: es frecuentemente atacado en interiores o invernaderos por Araña roja (un ácaro). Trasplante: cada 2 años. El momento más adecuado para llevar a cabo su trasplante es inmediatamente después de la floración. Multiplicación por esqueje de extremos de tallos en verano o mediante semilla, en primavera, a 20ºC, de los pequeños frutos formados tras lo floración. También se puede injertar utilizando como porta injertos plantas de cierta altura.


2ª entrega fotográfica sobre este Cactus de cola de rata (Aporocactus flagelliformis) belo cactus sobre todo cando florece?Bonavebe. Nome científico ou latino: Aporocactus flagelliformis. Nome común ou vulgar: Aporocactus, Cactus de cola de rata, Cactus colgante, Flor do corno, Flor do látigo, Yerba da alferecía. Orixe: México, estado de Hidalgo. O cactus cola de rata é unha planta atractiva tanto polas súas tallos cilíndricos colgantes, verde claro ou escuro, e cubertos de espinas, como polas súas rechamantes flores rosa escuro, que aparecen ao longo de todo o tallo na primavera e principios de verán. Presenta delgados tallos de ata 2 cm de diámetro e cunha lonxitude de ata 2 m. Fanse colgantes conforme crecen. Cando son mozos presentan unha cor verde brillante e vólvense grisáceos co tempo. Costelas: en número de 10-14, son pouco evidentes. Areolas: son pequenas e de cor branca ou grisáceo e separadas 6-8 mm entre si e cobren densamente o corpo. As espinas miden 0,5 cm de lonxitude e son de cor dourada, aínda que se escurecen coa idade. Flores: de cor rosa escuro a vermello purpúreo, ábrense na primavera sobre brótelos dun anterior. Nos individuos novos, a floración concéntrase no ápice da planta. As flores aparecen a finais da primavera e duran entre 3 e 6 días. Miden entre 7 e 8 cm de lonxitude e aparecen ao longo dos tallos. Son de cor rosa. Desta planta obtivéronse numerosas variedades e híbridos. Uso medicinal: das flores fermentadas obtéñense extractos alcohólicos, utilizados como medicina para certos padecimientos cardíacos, pero requírese de maiores investigacións para confirmar as propiedades que se lle atribúen, e illar, no seu caso, o principio activo. Longevidad: máis de 10 anos en casa. Cultívase en terrinas colgadas para conseguir un mellor efecto estético. Luz: abundante, aínda que sen sol directo. A cuberto do sol no verán; no inverno, á luz e ao sol en invernaderos. Mantense en sombra, pero florece menos. Temperaturas: ideais son os 18º C na primavera pero soporta temperaturas moito máis altas no verán e no inverno ata 5ºC. Manter protexido das xeadas aínda que as tolera si non son excesivamente fortes. No seu hábitat natural soporta a diario temperaturas de 30ºC ou máis que descenden estrepitosamente pola noite. Humidade ambiental: pódese pulverizar cando a temperatura supere os 20ºC. Substrato: ben drenado, tolera chans pobres e arenosos. Composto estándar engadindo un 30% de mantillo de follas ou turba medianamente fertilizada. Rego: 1 ó 2 veces á semana na primavera e verán, e cada 15 ó 20 días no inverno nunha habitación fresca (repouso invernal). Isto fomentará a floración na primavera seguinte. Debe suspenderse por completo durante un par de meses logo da floración. Moito coidado co exceso de rego, todos os cactus sofren fácilmente podremia cando non as regamos adecuadamente. Si aparecen síntomas de podremia, quite todos os tallos podrecidos e corte as partes brandas dos tallos menos afectados. Cepille os cortes cun po fungicida e pulverice a terra con el. No entanto, a súa necesidade de auga é maior que o promedio dos cactus. Abono: desde o final da floración, só na primavera e verán, engadir unha vez mes un abono rico en potasio (favorece a floración). As necesidades nutritivas dos Aporocactus poden cualificarse de altas dentro dos cactus. Pode a terceira porte de brótelos máis longos para favorecer a floración. Si a planta non florece é que non recibe suficiente luz, ou ben que non ha ter descanso invernal. Ao ano seguinte asegúrese de que pase o inverno a temperaturas baixas e con menos rego. Pragas: é frecuentemente atacado en interiores ou invernaderos por Araña vermella (un ácaro). Trasplante: cada 2 anos. O momento máis adecuado para levar a cabo o seu trasplante é inmediatamente logo da floración. Multiplicación por esqueje de extremos de tallos no verán ou mediante semente, na primavera, a 20ºC, dos pequenos froitos formados tralo floración. Tamén se pode injertar utilizando como porta enxertos plantas de certa altura.


 2st delivery on this Cactus Photographic rat tail (Aporocactus flagelliformis) belo cactus flowers ... especially when Bonavebe. Scientific or Latin name: Aporocactus flagelliformis. Common or usual name: Aporocactus, Rattail Cactus, Cactus pendant, flower horn, flower whip the Yerba alferecía. Origin: Mexico, Hidalgo. The rattail cactus plant is attractive both for its cylindrical stems hanging light or dark green, and covered with thorns, for its striking dark pink flowers, which appear along the entire stem in spring and early summer. Present thin stems up to 2 cm diameter and with a length up to 2 m. Pendants are made as they grow. When young have a bright green and become gray over time. Ribs: 10 to 14 in number, are very evident. Areolas: are small and white or gray and spaced 6-8 mm apart and densely cover the body. The spines measured 0.5 cm in length and are gold, but darken with age. Flowers: deep pink to purplish red, open in spring on a previous outbreaks. In young individuals, flowering is concentrated at the apex of the plant. The flowers appear in late spring and last between 3 and 6 days. Are between 7 and 8 cm in length and appear along the stems. Are pink. This plant has earned numerous varieties and hybrids. Medicinal use: from flowers fermented alcoholic extracts are obtained, used as medicine for certain heart conditions, but more research is needed to confirm the properties attributed to it, and isolate, if necessary, the active principle. Longevity: more than 10 years at home. It is grown in hanging terrines for better aesthetic effect. Light: abundant, but not direct sunlight. Take cover from the sun in summer, in winter, the light and the sun in greenhouses. Remains in shade, but blooms less. Temperature: ideal is 18 º C in spring but supports much higher temperatures in summer and winter to 5 º C. Keep frost although tolerated if not overly strong. In the wild supports daily temperatures of 30 ° C or more precipitously descending night. Humidity: it can be sprayed when the temperature exceeds 20 ° C. Soil: well-drained, tolerates poor, sandy soils. Standard compound by adding a 30% leaf mold or moderately fertilized peat. Watering: 1 or 2 times a week in spring and summer, and every 15 or 20 days in winter in a cool room (winter rest). This will encourage flowering the following spring. Should be stopped completely for a couple of months after flowering. Beware of over-watering, all suffer cactus rot easily when not watered properly. If signs of rot, remove all rotten stems and cut the soft parts of the stems less affected. Brush the slices with a fungicide powder and spray the ground with him. However, their need for water is greater than the average cactus. Fertilizer: from the end of flowering only in spring and summer months added once a fertilizer rich in potassium (helps flowering). The nutritional requirements of Aporocactus qualify as high within the cactus. Prune the third carriage of the shoots to encourage longer flowering. If the plant does not bloom is not receiving enough light, or who has not had winter break. The next year make sure you spend the winter at lower temperatures and with less risk. Pests: is frequently attacked by indoor or greenhouse red spider (a mite). Transplantation: every 2 years. The best time to perform your transplant is immediately after flowering. Propagation by stem cuttings of extremes in summer or by seed in spring, 20 ° C, small fruits formed after flowering. It can also be used as rootstocks grafted plants of a certain height. 


 







contador gratis

Buscar este blog

¡Suscríbete!

http://www.wikio.es

Time

Patrocinado por: vuelos baratos | directorio de blogs

Archivo del blog

Directorio de Blogs

Patrocinado por: vuelos baratos | directorio de blogs

Soy un lunatico.

Soy  un lunatico.
Foto Bonavebe.

AZUL, AZULISIMO...

AZUL, AZULISIMO...
Foto Bonavebe.

PIEDRA, AGUA Y FLOR...

PIEDRA, AGUA Y FLOR...
Foto Bonavebe.

Mi amigo

Mi amigo
Mi amigo el erizo.

Rio Miño

Rio Miño
El pasillo.

Rio Miño.

Rio Miño.
Reflejos....

Naturaleza gallega

Naturaleza gallega
Paseando por la carballeira...

Serenidad

Serenidad
Dos solos mejor que en compañia....

ClickComments