Algunos de mis vídeos. Some of my videos.

Seguidores

martes, 26 de febrero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (46) Knowing plants and their care Jardimar walk (46)


1ª entrega fotográfica sobre la orquidia cymbidium: Todo el mundo conoce las flores de los Cymbidium sin saberlo: son las estrellas indiscutibles de las composiciones florales que se encuentran en grandes superficies en Navidad. Estas orquídeas son particularmente apreciadas por sus varas florales impresionantes, cubiertas de flores espectaculares y muchas veces perfumadas. Se utilizan muchas veces como flor cortada y se encuentran igualmente en jarrones impresionantes durante la estación invernal. El género Cybidium comprende una sesentena de especies botánicas (que crecen en la naturaleza) que se reparten a través de Asia, India, China, Japón e incluso Australia. Estas especies botánicas se han cruzado montones de veces para dar como resultado a millares de híbridos entre las cuales, existen a grosso modo dos tipos: Los Cymbidiums estándar (plantas macizas con grandes flores) y los Cymbidiums miniatura (plantas más compactas con flores más pequeña. Los Cymbidiums estándar tienen antepasados que vienen de regiones de Asia donde las condiciones de cultivo son a la vez frescos y muy luminosos (Himalaya, Nepal, las alturas de Annam, etc). De hecho, les gusta el frío. Se encuentran, cada vez más, híbridos más compactos resultado de los cruces practicados entre especies enanas originarias de China, de Japón y de Australia. Estos últimos gustan de condiciones de temperatura más cálidos que los Cymbidiums stardar y son pues, más dados para el cultivo en interior. Los Cymbidium son orquídeas simpodiales, es decir, que los nuevos brotes llamados pseudobulbos aparecen cada año en la base de los viejos. Los pseudobulbos de los Cymbidium son ovoides y están envainadas en las hojas. Están rematadas por hojas coriáceas en forma de correa que pueden alcanzar un metro de largura. Las raíces son gruesas y carnosas. La vara aparece al pie de los psuedobulbos del año y lleva flores cerosas, algunas veces perfumadas y que duran varios meses. El crecimiento es vigoroso y las plantas del tipo estándar pueden llegar a ser enormes (1 metro de diámetro o más). Los Cymbidium enanos alcanzan una altura más razonable. Los Cybidiums adoran una luz fuerte durante todo el año. Entre Noviembre y Marzo: Mientras no hiele puede estar en exterior a pleno sol. Si no, deben colocarse a menos de 50 cm de una ventana con el máximo de sol directo cada día (entre 4 y 6 h, o más) . Entre Abril y Octubre: Sacar la planta al exterior después de que los riesgos de helada hayan pasado. Evitar el sol directo entre las 12h y las 14h que podrían quemar las hojas si hace mucho calor. En las regiones más frescas, un emplazamiento con pleno sol, es el más adecuado. Los Ciybidiums estándar son orquídeas de cultivo de clima templado-frío: las temperaturas ideales son de 20ºC durante el día y 10ºC durante la noche en invierno. De primavera a Otoño, la mayoría de los híbridos adoran las temperaturas exteriores (0-15ºC durante la noche y de 20-25ºC durante el día). En las regiones templadas donde no hiela en invierno, podrían pasar todo el año fuera. Los Cymidiums miniatura prefieren condiciones de clima templado: las temperaturas ideales son 20-25ºC durante el día y 15ºC durante la noche. Sin embargo los híbridos soportan sin problema algunos grados de más o de menos. La planta puede soportar temperaturas más cálidas durante el día en verano con la condición de que la temperatura nocturna sea fresca y que la humedad nocturna sea alta. Se aconseja sacar la planta al exterior después de que las temperaturas lo permitan. Los Cymbidiums estándar pueden soportar algunos días de helada ligera con la condición de que el sustrato esté completamente seco. Protegerla con una tela de invernadero para evitar quemaduras en las hojas debidas a la helada. Meterlas al interior si la helada se prolonga o las temperaturas mucho de bajo cero. Los riegos deben ser abundantes y cercanos cuando la planta está creciendo: el sustrato no debe secar completamente entre riegos, pero nunca encharcado. Cuando la planta no crece (período invernal) se pueden espaciar los riegos y dejar secar bien la tierra entre cada riego. El sobre riego es la manera más fácil de provocar la muerte precoz de una orquídea. Muchos híbridos comprados en viveros se venden en un sustrato que contiene turba: hay que regarlos convenientemente por que el riesgo de podredumbre de las raíces es muy elevado cuando el sustrato está saturado de agua. Abono: Dado su crecimiento muy rápido, los Cymbidiums son muy golosos en abono durante la estación de crecimiento. Cuando la planta está en período de crecimiento (desarrollo de hojas, raíces o flores), fertilizar con cada riego con un abono para plantas verdes al ½ de las dosis recomendada por el fabricante) No fertilizar cuando la planta no crece. Ciclo de crecimiento: Primavera / Verano = formación y maduración de nuevos pseudobulbos y raíces. Fin de verano / Principio de otoño: período de iniciación floral. Otoño / Invierno = floración. Sustrato y Transplante: Cuando la maceta llega a ser demasiada pequeña. Transplantar en el momento de la aparición de nuevas raíces. Los Cymbidiums adoran un sustrato que drene bien, pero relativamente más pesado que las otras orquídeas. El sustrato “especial orquídeas” que se encuentra en la mayoría de las tiendas, es ideal para la planta. Elegir una maceta lo bastante grande como para contener su crecimiento generoso. En plantas con buena salud, el cepellón está tan compacto que es imposible de desenredarlo para retirar el viejo sustrato. Hay pues, dos escuelas para el transplante del Cymbidium:La "soft" = Si el viejo sustrato no hay que retirarlo forzosamente ( si no está podrido, mohoso, si no es de lana de roca u otra), poner simplemente el cepellón en una maceta más grande y después completar con sustrato nuevo por todo alrededor apretando muy bien. El método fuerte = cortar la tercera parte inferior del cepellón con un instrumento bien cortante y esterilizado (se dejan sin tocar las dos terceras partes superiores), lo que permite acceder al corazón del cepellón y eliminar una gran parte del viejo sustrato. Es cierto que se cortan una parte de raíces sanas, pero en un Cymbidium con buena salud y con un transplante en buen momento no es molesto para la planta. Luego se transplanta con nuevo sustrato, tal como se ha explicado anteriormente. Suprimir una parte de los pseudobulbos sin hojas, si llegan a ser más numerosas que los pseudobulbos con hojas. Si estos viejos pseudos in hojas están apretados en el centro de la planta obstaculizando los nuevos brotes, la única solución es de dividir la planta en 2 lo que permitirá eliminar estos viejos pseudos (que se pueden volver a replantar, muchas veces crecen nuevos brotes). La vara floral aparece generalmente cuando las temperaturas comienzan a bajar en otoño (pero algunos Cymbidiums florecen en primavera). Es la diferencia entre la temperatura nocturna y la diurna (5 a 10ºC) lo que desencadena la floración. Las plantas que pasan el verano en el exterior florecerán cuando las temperaturas nocturnas bajen.Durante el período de comienzo de floración (después de que los brotes del año hayan alcanzado la misma altura que los viejos), vigilar a que la planta tenga una buena luz (sol directo una buena parte del día), parar con el abono y espaciar los riegos. Vigilar que tenga una diferencia de temperatura de 5 a 10ºC entre el día y la noche. Todas estas condiciones se consiguen fácilmente si se pone la planta al exterior al sol en un sitio protegido de la lluvia.Se retomará el riego y el abono una vez que las varas hayan aparecido en la base de los brotes. En ese momento, si se desea, se pueden meter las plantas en el interior con la condición de ponerlas a menos de 50 cm de una ventana con sol directo cada día.Si la temperatura nocturna es demasiado alta, puede inhibir la floración. Las plantas que no reciben suficiente luz, pueden renunciar a florecer a pesar del buen desarrollo de hojas y raíces. Los Cymbidiums están considerado de cultivo difícil en interior porque necesitan una luz muy fuerte y temperaturas frescas durante la noche para iniciar la floración. Su cultivo es, sin embargo, relativamente fácil para aquellos que dispongan de una habitación más fresca y bien iluminada en invierno o de un jardín o un balcón para que la planta pase el verano.Si ha dejado la planta al fresco durante el desarrollo de los botones florales, poner mucha atención que las flores estén abiertas antes de mover la planta (por ejemplo para meterla en casa al calor para disfrutar de la floración). En caso contrario, los botones florales podrían secarse antes de abrir.No regar, sobre todo, sus Cybidiums si los va a dejar en el exterior durante la estación fresca: frío + sustrato mojado = podredumbre de las raíces. Mantener el sustrato seco si las temperaturas bajan por debajo de 5ºC. Si no dispone de un jardín o una habitación luminosa y más fresca para el invierno, eche mano de los microclimas naturales de su casa: Ponga su Cymbidium muy cerca de una ventana y por la noche taparla con una cortina gruesa. (la planta que quede entre la ventana y la cortina). El sol recalentará la planta durante el día y la cortina la mantendrá fresca durante la noche lo que será suficiente a desencadenar la floración.Un Cybidium que recibe la buena cantidad de luz tiene las hojas de un verde claro. Si las hojas son de un color verde oscuro y la planta no florece, a pesar de que crece bien: desplazarla progresivamente hacia un lugar más luminoso (a menos de 50 cm de una ventana con el máximo de sol cada día o al exterior si las temperaturas lo permiten). Los Cymbidiums necesitan mucha agua y abono cando están en período de crecimiento, adoran, pues, un sustrato un poco más “rico” que otras orquídeas. Los sustratos para orquídeas, que venden en tiendas, le viene bien, o también cortezas junto con un 30% de turba rubia (en este caso ajustar el pH con dolomita u otra cosa).Una vez que las varas florales hayan iniciado, se pueden meter las plantas al interior sin ningún problema con la condición de ponerla en un sitio a menos de 50 cm de una ventana con el máximo de sol directo cada día: las varas florales se desarrollarán más rápido que si la planta se deja en el jardín, lo que evita de desplazarla con botones florales en caso de helada (con el riesgo de abortar la floración)…Algunas veces es difícil de diferenciar los jóvenes brotes de las varas florales al inicio de su formación. Sin embargo, al cabo de un tiempo, las hojas comienzan a desarrollarse en forma de abanico sobre los brotes, mientras que las varas quedan generalmente puntiagudos. Igualmente los brotes están bien cerrados al tocarlos cuando se presiona delicadamente sobre ellos, mientras que las varas florales son más blandos. Como los Cymbidiums son golosos con el abono se puede incorporar un poco de abono de liberación lenta sobre el sustrato (por ejemplo el osmocote). Si saca sus Cymbidium al jardín, vigile de proteger sus hojas de los gasterópodos. Hay que, pues , evitar poner la planta sobre el suelo. Se puede, evitar que los huéspedes indeseables suban por las patas de la mesa o estantería poniendo un recipiente con agua en cada pata…Un truco : En el verano cuando hace calor, un riego nocturno con agua fría inducirá a que se forme una vara a partir del mes de agosto... Bonavebe.


 1ª entrega fotográfica sobre a orquidia cymbidium: Todo o mundo coñece as flores dos Cymbidium sen sabelo: son as estrelas indiscutibles das composicións florales que se atopan en grandes superficies en Nadal. Estas orquídeas son particularmente apreciadas polas súas varas florales impresionantes, cubertas de flores espectaculares e moitas veces perfumadas. Utilízanse moitas veces como flor cortada e atópanse igualmente en jarrones impresionantes durante a estación invernal. O xénero Cybidium comprende unha sesentena de especies botánicas (que crecen na natureza) que se reparten a través de Asia, India, Chinesa, Xapón e ata Australia. Estas especies botánicas cruzáronse cheas de veces para dar como resultado a milleiros de híbridos entre as cales, existen a grosso modo dous tipos: Os Cymbidiums estándar (plantas macizas con grandes flores) e os Cymbidiums miniatura (plantas máis compactas con flores máis pequena. Os Cymbidiums estándar teñen antepasados que veñen de rexións de Asia onde as condicións de cultivo son á vez frescos e moi luminosos (Himalaya, Nepal, as alturas de Annam, etc). De feito, gústalles o frío. Atópanse, cada vez máis, híbridos máis compactos resultado dos cruces practicados entre especies enanas orixinarias de Chinesa, de Xapón e de Australia. Estes últimos gustan de condicións de temperatura máis cálidos que os Cymbidiums stardar e son pois, máis dados para o cultivo en interior. Os Cymbidium son orquídeas simpodiales, é dicir, que os novos brotes chamados pseudobulbos aparecen cada ano na base dos vellos. Os pseudobulbos dos Cymbidium son ovoides e están envainadas nas follas. Están rematadas por follas coriáceas en forma de correa que poden alcanzar un metro de largura. As raíces son grosas e carnosas. Váraa aparece ao pé dos psuedobulbos do ano e leva flores cerosas, algunhas veces perfumadas e que duran varios meses. O crecemento é vigoroso e as plantas do tipo estándar poden chegar a ser enormes (1 metro de diámetro ou máis). Os Cymbidium enanos alcanzan unha altura máis razoable. Os Cybidiums adoran unha luz forte durante todo o ano. Entre Novembro e Marzo: Mentres non xee pode estar en exterior a pleno sol. Si non, deben colocarse a menos de 50 cm dunha fiestra co máximo de sol directo cada día (entre 4 e 6 h, ou máis) . Entre Abril e Outubro: Sacar a planta ao exterior despois de que os riscos de xeada pasen. Evitar o sol directo entre as 12h e as 14h que poderían queimar as follas si fai moito calor. Nas rexións máis frescas, un emprazamento con pleno sol, é o máis adecuado. Os Ciybidiums estándar son orquídeas de cultivo de clima templado-frío: as temperaturas ideais son de 20ºC durante o día e 10ºC durante a noite no inverno. De primavera a Outono, a maioría dos híbridos adoran as temperaturas exteriores (0-15ºC durante a noite e de 20-25ºC durante o día). Nas rexións templadas onde non xea no inverno, poderían pasar todo o ano fóra. Os Cymidiums miniatura prefiren condicións de clima templado: as temperaturas ideais son 20-25ºC durante o día e 15ºC durante a noite. Con todo os híbridos soportan sen problema algúns grados de máis ou de menos. A planta pode soportar temperaturas máis cálidas durante o día no verán coa condición de que a temperatura nocturna sexa fresca e que a humidade nocturna sexa alta. Aconséllase sacar a planta ao exterior despois de que as temperaturas permítano. Os Cymbidiums estándar poden soportar algúns días de xeada lixeira coa condición de que o sustrato estea completamente seco. Protexela cunha tea de invernadero para evitar quemaduras nas follas debidas á xeada. Metelas ao interior si a xeada prolóngase ou as temperaturas moito de baixo cero. Os riegos deben ser abundantes e próximos cando a planta está crecendo: o sustrato non debe secar completamente entre riegos, pero nunca encharcado. Cando a planta non crece (período invernal) pódense espaciar os riegos e deixar secar ben a terra entre cada rego. O sobre rego é o xeito máis fácil de provocar a morte precoz dunha orquídea. Moitos híbridos comprados en viveros véndense nun sustrato que contén turba: hai que regalos convenientemente por que o risco de podremia das raíces é moi elevado cando o sustrato está saturado de auga. Abono: Dado o seu crecemento moi rápido, os Cymbidiums son moi golosos en abono durante a estación de crecemento. Cando a planta está en período de crecemento (desenvolvemento de follas, raíces ou flores), fertilizar con cada rego cun abono para plantas verdes ao ½ das dose recomendada polo fabricante) Non fertilizar cando a planta non crece. Ciclo de crecemento: Primavera / Verán = formación e maduración de novos pseudobulbos e raíces. Fin de verán / Principio de outono: período de iniciación floral. Outono / Inverno = floración. Sustrato e Transplante: Cando a maceta chega a ser demasiada pequena. Transplantar no momento da aparición de novas raíces. Os Cymbidiums adoran un sustrato que drene ben, pero relativamente máis pesado que as outras orquídeas. O sustrato epecial orquídeas que se atopa na maioría das tendas, é ideal para a planta. Elixir unha maceta o bastante grande como para conter o seu crecemento xeneroso. En plantas con boa saúde, o cepellón está tan compacto que é imposible de desenredarlo para retirar o vello sustrato. Hai pois, dúas escolas para o transplante do Cymbidium:A "soft" = Si o vello sustrato non hai que retiralo forzosamente ( si non está podrecido, mohoso, si non é de la de roca ou outra), poñer simplemente o cepellón nunha maceta máis grande e despois completar con sustrato novo por todo ao redor apertando moi ben. O método forte = cortar a terceira parte inferior do cepellón cun instrumento ben cortante e esterilizado (déixanse sen tocar as dúas terceiras partes superiores), o que permite acceder ao corazón do cepellón e eliminar unha gran parte do vello sustrato. É certo que se cortan unha parte de raíces sas, pero nun Cymbidium con boa saúde e cun transplante en bo momento non é molesto para a planta. Logo se transplanta con novo sustrato, tal como explicouse anteriormente. Suprimir unha parte dos pseudobulbos sen follas, si chegan a ser máis numerosas que os pseudobulbos con follas. Si estes vellos pseudos in follas están apertados no centro da planta obstaculizando os novos brotes, a única solución é de dividir a planta en 2 o que permitirá eliminar estes vellos pseudos (que se poden volver a replantar, moitas veces crecen novos brotes). Váraa floral aparece generalmente cando as temperaturas comezan a baixar no outono (pero algúns Cymbidiums florecen na primavera). É a diferenza entre a temperatura nocturna e a diurna (5 a 10ºC) o que desencadea a floración. As plantas que pasan o verán no exterior florecerán cando as temperaturas nocturnas baixen.Durante o período de comezo de floración (despois de que os brotes do ano alcancen a mesma altura que os vellos), vixiar a que a planta teña unha boa luz (sol directo unha boa parte do día), parar co abono e espaciar os riegos. Vixiar que teña unha diferenza de temperatura de 5 a 10ºC entre o día e a noite. Todas estas condicións conséguense fácilmente si ponse a planta ao exterior ao sol nun sitio protexido da choiva.Retomarase o rego e o abono unha vez que as varas aparezan na base de brótelos. Nese momento, si deséxase, pódense meter as plantas no interior coa condición de poñelas a menos de 50 cm dunha fiestra con sol directo cada día.Si a temperatura nocturna é demasiado alta, pode inhibir a floración. As plantas que non reciben suficiente luz, poden renunciar a florecer a pesar do bo desenvolvemento de follas e raíces. Os Cymbidiums están considerado de cultivo difícil en interior porque necesitan unha luz moi forte e temperaturas frescas durante a noite para iniciar a floración. O seu cultivo é, con todo, relativamente fácil para aqueles que dispoñan dunha habitación máis fresca e ben iluminada no inverno ou dun xardín ou un balcón para que a planta pase o verán.Si deixou a planta ao fresco durante o desenvolvemento dos botóns florales, poñer moita atención que as flores estean abertas antes de mover a planta (por exemplo para metela en casa á calor para gozar da floración). En caso contrario, os botóns florales poderían secarse antes de abrir.Non regar, sobre todo, os seus Cybidiums si vainos a deixar no exterior durante a estación fresca: frío sustrato mollado = podremia das raíces. Manter o sustrato seco si as temperaturas baixan por baixo de 5ºC. Si non dispón dun xardín ou unha habitación luminosa e máis fresca para o inverno, bote man dos microclimas naturais da súa casa: Poña o seu Cymbidium moi preto dunha fiestra e pola noite tapala cunha cortina grosa. (a planta que quede entre a fiestra e a cortina). O sol recalentará a planta durante o día e a cortina manteraa fresca durante a noite o que será suficiente a desencadear a floración.Un Cybidium que recibe a boa cantidade de luz ten as follas dun verde claro. Si as follas son dunha cor verde escuro e a planta non florece, malia que crece ben: desprazala progresivamente cara a un lugar máis luminoso (a menos de 50 cm dunha fiestra co máximo de sol cada día ou ao exterior si as temperaturas permíteno). Os Cymbidiums necesitan moita auga e abono cando están en período de crecemento, adoran, pois, un sustrato un pouco máis ?rico? que outras orquídeas. Os sustratos para orquídeas, que venden en tendas, vénlle ben, ou tamén cortizas xunto cun 30% de turba loura (neste caso axustar o pH con dolomita ou outra cousa).Unha vez que as varas florales inicien, pódense meter as plantas ao interior sen ningún problema coa condición de poñela nun sitio a menos de 50 cm dunha fiestra co máximo de sol directo cada día: váralas florales desenvolveranse máis rápido que si a planta déixase no xardín, o que evita de desprazala con botóns florales en caso de xeada (co risco de abortar a floración)...Algunhas veces é difícil de diferenciar os mozos brotes de váralas florales ao comezo da súa formación. Con todo, ao cabo dun tempo, as follas comezan a desenvolverse en forma de abanico sobre brótelos, mentres que as varas quedan generalmente puntiagudos. Igualmente brótelos están ben pechados ao tocalos cando se presiona delicadamente sobre eles, mentres que as varas florales son máis brandos. Como os Cymbidiums son golosos co abono pódese incorporar un pouco de abono de liberación lenta sobre o sustrato (por exemplo o osmocote). Si saca os seus Cymbidium ao xardín, vixíe de protexer as súas follas dos gasterópodos. Hai que, pois , evitar poñer a planta sobre o chan. Pódese, evitar que os hóspedes indeseables suban polas patas da mesa ou estantería poñendo un recipiente con auga en cada pata...Un truco : No verán cando fai calor, un rego nocturno con auga fría inducirá a que se forme unha vara a partir do mes de agosto... Bonavebe.


 1st delivery cymbidium orchid photo on: Everybody knows the flowers of Cymbidium unknowingly: are the undisputed stars of the floral compositions found in department stores at Christmas. These orchids are particularly appreciated for their stunning floral stem, covered with flowers spectacular and often fragrant. Are often used as cut flowers and vases are equally impressive during the winter season. The genus comprises about sixty Cybidium botanical species (that grow in nature) spread throughout Asia, India, China, Japan and even Australia. These plant species have crossed scores of times to result in thousands of hybrids between which there are roughly two types: standard Cymbidiums (solid floors with large flowers) and miniature Cymbidiums (more compact plants with smaller flowers . The standard Cymbidiums have ancestors who come from regions in Asia where growing conditions are both fresh and bright (Himalaya, Nepal, the heights of Annam, etc). Indeed, like the cold. were found, each Again, more compact hybrids resulting from crosses performed between dwarf species from China, Japan and Australia. latter conditions like temperature warmer than Cymbidiums stardar and are therefore more likely to indoor growing. The Cymbidium orchids are sympodial, meaning that the new shoots called pseudobulbs appear every year on the basis of old. The pseudobulbs of Cymbidium are ovoid and are sheathed in leaves. leathery leaves are topped by shaped strap that can reach one meter in length. Roots are thick and fleshy.'s rod at the bottom of the year and leads psuedobulbos waxy flowers, sometimes scented and lasting several months. growth is vigorous and standard type plants can become large (1 m in diameter or more). The Cymbidium dwarves reach a height more reasonable. Cybidiums adore The strong light throughout the year. Between November and March: While freezing can not be outside in the sun. Otherwise, should placed within 50 cm of a window with the maximum of direct sunlight each day (between 4 and 6 h, or more). Between April and October: Move the plant outdoors after the risk of frost has passed. Avoid direct sunlight between 12h and 14h which could burn the leaves if it is hot. In cooler regions, a site with full sun is best. The standard Ciybidiums are orchids growing temperate-cold: temperatures ideals are 20 º C during the day and 10 ° C at night in winter. From spring to autumn, most hybrids worship outside temperatures (0-15 ° C at night and 20-25 ° C during the day). temperate regions where it does not freeze in winter, could spend the entire year out. The Cymidiums miniature prefer temperate climatic conditions: the ideal temperatures are 20-25 ° C during the day and 15 ° C overnight. Yet hybrids supported without problem some degree more or less. The plant can withstand temperatures warmer during the day in summer with the proviso that the night temperature is cool and the humidity is high night. It is advisable to remove foreign plant after temperatures allow. Los Cymbidiums standard can withstand light frost some days on condition that the substrate is completely dry. Protect it with a cloth to avoid greenhouse leaf burn due to frost. put them inside if frost is prolonged or very low temperatures zero. risks should be plentiful and close when the plant is growing: the substrate should not dry completely between waterings, but never soggy. When the plant is not growing (winter period) can be spaced risks and allow to dry thoroughly between each land irrigation. overwatering is the easiest way to kill an orchid early. purchased at nurseries Many hybrids sold in a substrate containing peat: you have to water them properly because the risk of root rot is very high when the substrate is saturated with water. Fertilizer: Given its very rapid growth, the Cymbidiums are very greedy in fertilizer during the growing season. When the plant is in growth period (development of leaves, roots or flowers), fertilize with each watering a fertilizer for green plants to ½ of the dose recommended by the manufacturer) not fertilize when the plant does not grow. Growth Cycle: Spring / Summer = formation and maturation of new pseudobulbs and roots. End of summer / early fall: floral initiation period. Fall / Winter = flowering. Substrate and Transplanting: When the pot becomes too small. Transplanting upon the appearance of new roots. The Cymbidiums love a substrate that drains well, but relatively heavier than other orchids. The substrate "special orchids" found in most stores, is ideal for the plant. Choose a pot large enough to hold your generous growth. In healthy plants, the root ball is so compact that it is impossible to untangle to remove the old substrate. There are therefore two schools for transplantation Cymbidium: The "soft" = If the old substrate must not forcibly remove (if not rotten, moldy, if not rock wool or other), simply put the root ball in a larger pot and then fill with fresh substrate tightening all around great. The strong method = cut the bottom third of the root ball with a sharp instrument well and sterilized (left undisturbed upper two-thirds), allowing access to the heart of the root ball and remove a lot of the old substrate. True, cut a part of healthy roots, but in a Cymbidium with good health and in good time for a transplant is not annoying to the ground. Then transplanted with new substrate, as explained above. Delete some of the leafless pseudobulbs, if they become more numerous than the pseudobulbs with leaves. If these old pseudos in leaves are tight in the center of the plant hampering new growth, the only solution is to divide the plant in February which will eliminate these old pseudo (that can be replanted again, often grow new shoots) . Cut flowers usually appears when the temperatures begin to drop in the fall (but some Cymbidiums bloom in spring). It's the difference between daytime and nighttime temperatures (5-10 ° C) which triggers flowering. The plants that spend the summer abroad bloom when night temperatures bajen.Durante the beginning of flowering period (after the outbreak of the year have reached the same height as the old), watch the plant has a good light (direct sun a good part of the day), stop with the fertilizer and irrigation spacing. Watch having a temperature difference of 5 to 10 ° C between the day and night. All these conditions are easily achieved if you put the plant outside in the sun in a place protected from the lluvia.Se resume irrigation and fertilizer once the rods have appeared at the base of the shoots. At that point, if desired, can put the plants inside them provided within 50 cm of a window with direct sunlight each day.If night temperature is too high, can inhibit flowering. Plants that do not get enough light, can give to flourish despite the good development of leaves and roots. The growing Cymbidiums are considered difficult indoors because they need a very strong light and cool temperatures at night to initiate flowering. Its culture is, however, relatively easy for those who have a cooler room and well lit in winter or a garden or a balcony for the plant passes verano.Si plant left to cool in the development of buds, pay close attention to the flowers are open before moving the plant (eg, to put the heat at home to enjoy the bloom). Otherwise, the flower buds may dry before watering abrir.No especially if their Cybidiums will leave outside during the cool season: cold + wet substrate = root rot. Maintaining the dry substrate if the temperature drops below 5 ° C. If you do not have a garden or a room light and fresh for the winter, take hold of natural microclimates home: Put your Cymbidium very near a window at night and cover it with a thick curtain. (The plant is between the window and the curtain). The sun overheat the plant during the day and the curtain will keep cool during the night so it will be enough to trigger Cybidium floración.Un receiving good amount of light is the light green leaves. If the leaves are dark green and the plant does not flourish, despite growing well: gradually move it to a brighter location (within 50 cm of a window with maximum sun every day or abroad if the temperatures allow). The Cymbidiums need plenty of water and fertilizer are Cando during growth, worship, then, a substrate a little more "rich" than other orchids. Substrates for orchids, they sell in stores, it suits you, or even bark along with 30% of peat (in this case, adjust the pH with dolomite or otherwise). Once you have initiated floral stem, can get inside plants without any problem provided it in a site within 50 cm of a window with maximum direct sun each day: floral stem will develop faster than if the plant is left in the garden, thus avoiding moving it with flower buds if frozen (at the risk of aborting flowering) ... Sometimes it is difficult to distinguish the young shoots of floral stem at the beginning of their training. However, after a time, the leaves start to grow in a fan shape on outbreaks, while the rods are usually sharp. Also the buds are tightly closed to the touch when pressed gently on them, while floral stem are softer. As Cymbidiums are greedy with manure can incorporate some slow release fertilizer on the substrate (eg Osmocote). If you remove your Cymbidium garden, watch to protect their leaves gastropods. We must therefore avoid putting the plant on the soil. It can prevent unwanted guests from crawling up the legs of the table or shelf putting a bowl of water on each leg ... One trick: In the summer when it's hot, a night watering with cold water to form induce a stick Beginning in August ... Bonavebe.




lunes, 25 de febrero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (45) Knowing plants and their care Jardimar walk (45)


5ª entrega fotográfica sobre la orquidia Phalaenopsis: nombre científico o latino: Phalaenopsis spp. Nombre común o vulgar: Phaleonopsis, Phal, Orquídea alevilla, Orquídea mariposa.Familia:Orchidaceae (Orquidáceas). Origen: Asia. India hasta Filipinas, Indonesia y noroeste de Australia, donde habitan en selvas húmedas y cálidas, normalmente cerca de agua. Etimología: El nombre genérico procede del griego phalaina, "mariposa" y opsis, "parecido", refiriéndose a las inflorescencias de algunas especies, que recuerdan a mariposas en movimiento. Por esta razón, a las "Phals" se las nombra como las "orquídeas mariposa" y también "orquídeas boca". El género Phalaenopsis incluye unas 70 especies y numerosos híbridos cultivados, con flores de diversos tamaños y colores. Hoy en día existen miles híbridos de las especies originales, son las que vemos la mayoría de las veces en tiendas de flores y supermercados. Es la orquídea más conocida. Debido a su resistencia en interiores, es la ideal para principiantes. Planta casi exclusivamente epífita, es decir que viven pegadas sobre los troncos o ramas de los árboles, los usan de punto de apoyo y anclaje, con sus fuertes y largas raíces se aferran fuertemente a la corteza y pueden resistir a fuertes vientos (lamentablemente no a la moto sierra). No son parásitas, pues no se alimentan del árbol, que solamente les sirve de soporte. Tallos cortos provistos de 2-6 hojas grandes, coriáceas, carnosas y con grandes raíces con las que se adhieren a ramas, troncos, etc. La planta sólo produce unas pocas hojas que son grandes y carnosas, pero no muy largas. Tiene raíces aéreas muy fuertes. Las flores aparecen en tallos largos y arqueados y en un número de hasta 30. Oscilan entre 2,5 y 13 cm y pueden aparecer en cualquier época del año, con una duración de hasta tres semanas. Los colores son variables, rosa, rojo violáceo, etc. Las flores duran 2-3 meses. Longevidad: Phalaenopsis vive de 3 a 7 años en casa. CULTIVO DE PHALAENOPSIS Plantas ideales para el hogar debido a sus bajos requisitos de iluminación, un régimen de temperatura idéntico ó aproximado al nuestro y una duración prolongadísima de las flores. Luz: Las Phalaenopsis prefieren una luz viva, sin el sol directo del periodo del mediodía. Su ideal está entre 15.000-20.000 lux. Para ello se pueden situar junto a una ventana orientada al este o al oeste, con un visillo o cortina fina de por medio. Sin que le de la luz directa del sol pues se le pueden quemar las hojas. Situarla en un espacio luminoso y ventilado, sin que haya corrientes. Son muy pocas las orquídeas que pueden prosperar en un departamento típico con luz limitada, las phalaenopsis y quizás sólo además las paphiopedilum ó masdevallias. En un ambiente muy luminoso, con muy pocas horas de luz directa, es inútil intentar cultivar cattleyas, oncidium y mucho menos cymbidiums. En cambio entre las Phalaenopsis y Paphiopedilum se puede montar una muy buena colección combinando colores, tamaños y épocas de floración. Temperaturas: Crecen bien entre 16ºC y 32ºC, la temperatura óptima es 20ºC por la noche y 29ºC durante el día. Durante el día, en invierno y adentro de casa, unos 20-24°C son ideales. En el otoño conviene poner la planta durante unas dos o tres semanas en un sitio un poco más fresco de la casa en donde por la noche la temperatura baje a unos 13-14°C (por ejemplo una habitación sin calefacción), ya que esto induce a la floración. De nuevo observar, y cuando se vea aparecer la inflorescencia que sale de la parte inferior de la planta como una yema un poco puntiaguda que apunta por lo general hacia arriba, volver a ponerla en sitio mas cálido. Humedad ambiental: Mantenga la humedad constantemente entre el 50 y el 80%. Mayor de 60% de humedad relativa cuanto más alta sea la temperatura. Coloque los macetas sobre una bandeja que contenga grava o bolas de arcilla medio sumergidas. Vaporice el follaje todos los días, cuidando de que el agua no chorree hasta el cogollo de la roseta (riesgo de podredumbre). Macetas: Toleran bien los tiestos pequeños. Utilizar de preferencia un tiesto no poroso (nada de macetas de barro cocido), a fin de no concentrar las sales minerales. Si no, se recomienda de humedecer el compost con agua clara de vez en cuando. En una maceta pequeña la planta está bien compactada dentro del contenedor y crece mucho mejor en su interior que en una maceta más grande. El sustrato a base de turba y cortezas de pino es el más apropiado; debe tener un buen drenaje. Las raíces de estas orquídeas son verdes, tienen clorofila por tanto capaces de realizar la fotosíntesis, por lo que es conveniente que estén en macetas incoloras. Sustrato: En general, el sustrato a los 2 ó 3 años pierde sus cualidades. Riego: Soportan mejor la sequía que un exceso de riego. Riego regular durante el año, reduciendo el aporte de agua en invierno, pues necesita un periodo de reposo en esta época. Riego preferentemente por la mañana, cada dos o tres días, en verano; cada 8 o 10 días, en invierno. Hay que dejar secar un poco el compost entre dos riegos. Las raíces prefieren los compost con buen drenaje. No se debe dejar agua estancada en el centro de las hojas, ni las raíces continuamente encharcadas, reconocibles por un color verde intenso. Evitar dejar agua en el plato. Para las orquídeas epífitas en general, tener los "pies" mojados es mala cosa, se les pudrirían las raíces. Por eso cuidar que si hay un plato debajo del tiesto, éste no permanezca lleno de agua después de regar. Una buena solución es poner unos guijarros o piedras que separen al tiesto del agua y siempre dejar drenar bien el tiesto después de regar. Usar preferentemente agua no calcárea, por ejemplo, destilada o de lluvia, y sin cloro (usar cartuchos filtrantes si el agua disponible es muy calcárea). Las raíces color verde indican que la planta no necesita agua, cuando el color de las raíces es blanco o plateado es momento de volver a regar, dependiendo del clima y del sustrato puede pasar mucho tiempo entre cada riego, hasta 20 días. Abonado: Aprovechar los riegos para añadir fertilizante líquido especial para orquídeas, dado que el sustrato utilizado es muy pobre en nutrientes. En primavera y verano añada media dosis de abono líquido paro azaleas o una dosis normal de abono para orquídeas cada 15 días, siempre sobre un sustrato ya húmedo. Es preferible utilizar dosis bajas, incluso inferiores a las indicadas en el envase del abono a fin de evitar quemaduras en las raíces, y siempre sobre el sustrato ya regado. Entutorado: Los tallos florales de los grandes Falaenopsis tienden a doblarse bajo el peso de los flores. Clave un tutor y sujételo por varios lugares al tallo floral para lograr que se mantenga la belleza de la planta. Aclareo: Normalmente al final del invierno o en la primavera, después de la floración. Poda: Cortar la vara después de la floración por encima del segundo nudo. Algunas Phalaenopsis dejan prolongar su floración si, cuando se han caído todas las flores, se corta la vara floral por encima de una de las yemas latentes. Si hay suerte vuelve a brotar. Entonces es mejor elegir una de las yemas de la mitad superior de la vara pues hay mas probabilidades de obtener flores. Las yemas de más abajo pueden producir pequeñas plantitas llamadas "keikis", que una vez que desarrollan raíces se pueden plantar pero recordar que si hay muchos keikis no hay flores. Hay quien prefiere no cortar las inflorescencias después de que las flores se hayan caído sino dejar que la planta decida por si misma si quiere reflorecer de esa inflorescencia o si la misma se seca totalmente. Esto es muy importante a tener en cuenta con los modernos híbridos de colores brillantes y flores relativamente pequeñas y de textura cerosa, pues derivan en general de especies que reflorecen constantemente de las viejas inflorescencias como son Phalaenopsis violacea o Phalaenopsis amboinensis. Etileno: Procurar que no haya manzanas, tomates, nueces u otras frutas que despiden etileno al fermentar cerca de plantas con inflorescencias, pues éste provocaría la caída de los botones florales. Caída de botones florales: Uno de los problemas más comunes de estas orquídeas es la caída de los botones florales cuando están a punto de abrirse. Cuando está inflado por abrirse es particularmente sensible a cambios ambientales de temperatura, iluminación ó humedad. Un cambio brusco en cualquiera de estas variables puede producir que aborten los pimpollos. La polución ambiental con gases de combustión (aunque sea el cigarrillo) también produce el mismo efecto. De modo que no conviene moverlas demasiado en este período y tenerla reparada de cambios bruscos del ambiente. El mejor lugar es uno alejado de las fuentes de calefacción, ventilado y donde no descienda demasiado la temperatura durante la noche (como se dijo, no menos de 16ºC). Además, si el lugar está bien reparado de la luz fuerte será mejor, ya que durante este período (el de la apertura de las flores) se definen además el tamaño y los colores de la flor. En período inmediatamente posterior a la compra resulta crítico para la Phalaenopsis. A veces los capullos más grandes caen al cabo de unos pocos días; dos son las posibles razones: En una casa o piso/apartamento, quizás el mejor sitio sería cerca de la ventana del salón o del cuarto de baño si ésta mira al Este o al Oeste. Las ventanas al Sur (o al Norte en el hemisferio Sur) suelen tener demasiado sol, aunque en este caso es también posible si tomamos algunas precauciones como el poner una cortina fina (que cerraremos en las horas en las que el sol da mas fuerte), o colocamos otras plantas que proyecten una especie de semisombra, solución esta última que, bajo mi punto de vista, es la más estética, además de que nos beneficiaremos del microclima que crearán las plantas. Otras causas de caída de botones florales pueden ser una insuficiente humedad relativa ambiente o, como he mencionado anteriormente, unas temperaturas nocturnas demasiado bajas. Enfermedad de la Mancha marrón: Existe una combinación climática que es nefasta parta las Phalaenopsis, una alta humedad, baja temperatura y escasa ventilación. Son las condiciones ideales para la proliferación de la bacteria Pseudomonas cattleyae, que ataca a casi todas las orquídeas pero que en las Phalaenopsis es mortal en pocos días. Produce la pudrición de las hojas conocida como "Brown spot" (Mancha marrón) ya que la infección aparece como spots traslúcidos y acuosos en las hojas. Es una enfermedad muy contagiosa entre orquídeas, de manera que es conveniente aislarla de otras plantas como primera medida. Lo más efectivo es cortar con una hoja afilada la porción de hoja infectada y colocar la planta en un lugar bien aireado, evitando al mismo tiempo el riego durante una semana ó hasta que se observe que la progresión de la pudrición se ha detenido. En condiciones graves ó cuando se pueden ver afectadas muchas plantas por contagio, se puede aplicar un antibiótico en forma de pulverización (uso más bien por cultivadores profesionales). Se vende en el mercado como estreptomicina sola ó combinada con terramicina para evitar la formación de cepas resistentes de bacterias. Existen varias marcas comerciales aunque de difícil acceso para los aficionados. Raíces muertas: Si hubiese raíces muertas (se las reconoce pues suelen estar "desinfladas" y ser de color marrón) hay que cortarlas utilizando unas tijeras que habremos pasado antes por la llama de una hornalla con el fin de esterilizarlas (importante esto evita la transmisión de virus). Calefacción: Se debe tener especial precaución durante los meses de invierno con la calefacción. Los equipos de calefacción pueden secar mucho el ambiente por el simple hecho de elevar la temperatura en un ambiente cerrado. Al aumentar la calefacción la orquídea se encontrará con un ambiente más seco y transpirará más. Dentro de ciertos límites, las Phalaenopsis lo toleran fácilmente, ajustando el riego basta. Pero en ciertos casos, con algunos tipos de calefacción ó con temperaturas muy altas, pueden llegar a deshidratarse. Conviene buscarles lugares alejados de las fuentes de calefacción y estar atentos. Una alternativa que puede dar resultado, es colocar la planta sobre un portamaceta colmado de grava y agua, sin que la maceta toque el agua. Plagas: Cochinillas, pulgones, ácaros, hormigas, caracoles, etc. Es importante recalcar que todos los productos plaguicidas, funguicidas ó antibióticos, se deben emplear en las dosis exactas indicadas en los prospectos. Nunca se deben utilizar más diluidos como se suelen emplear los fertilizantes en las orquídeas. Cambio de maceta: Después del cambio de tiesto, esperar unas dos semanas antes de emprender el ritmo normal de riegos. En ese lapso las raíces se recuperan del shock y de las roturas. Multiplicación: Por separación y trasplante de los keikis, esas jóvenes plántulas que se desarrollan sobre el tallo floral mismo. Para provocar su formación, envuelva con manguito de esfagno húmedo algunos capullos bien visibles sobre el tollo floral. Mantenga la planta en caliente, en una atmósfera muy húmeda. Cuando los keikis se hayan formado y hayan producido raíces de unos 5 cm, puede cortarlos y plantarlos en un sustrato de granulometría fina. La propagación mediante el cultivo in vitro requiere un laboratorio especializado. La germinación de semillas tiene más probabilidades de éxito in vitro. Keikis: Keikis es una palabra hawaiana que significa bebé, en cultivo de orquídeas el término keiki es aplicado a orquídeas nuevas que brotan de otra, es idéntica a la madre Los keikis no representan el bienestar de una planta en todos los casos, muchas veces se deben a que la planta madre está en malas condiciones y hace un intento por sobrevivir, pero también salen en plantas sanas. Los keiki salen en la vara floral por un nudo tras la floración. Por supuesto no siempre ocurre, pero se puede estimular su emisión. Para ello, tras la floración, se corta la vara por encima de un nudo sobre la mitad de su longitud. Luego se retira con cuidado la pielecita que cubre las yemas de los entrenudos, con mucho cuidado para no dañar éstos. Con ello conseguiremos que les llegue más luz. También se puede añadir hormona, benziladenina, que estimula. Una vez el keiki ha emitido hojas raíces de unos 4 cm, se puede separar de la planta madre; hay que dejarle un pedazo de vara floral para siempre, es decir que la plantita tiene que quedar en medio de la vara, y siembra en sustrato de orquídeas...Bonavebe. 

5ª entrega fotografíca sobre a orquidia Phalaenopsis: nome científico ou latino: Phalaenopsis spp. Nome común ou vulgar: Phaleonopsis, Phal, Orquídea alevilla, Orquídea bolboreta.Familia:Orchidaceae (Orquidáceas). Orixe: Asia. India ata Filipinas, Indonesia e noroeste de Australia, onde habitan en selvas húmidas e cálidas, normalmente preto de auga. Etimología: O nome genérico procede do grego phalaina, "bolboreta" e opsis, "parecido", referíndose ás inflorescencias dalgunhas especies, que recordan a bolboretas en movemento. Por esta razón, ás "Phals" noméallas como as "orquídeas bolboreta" e tamén "orquídeas boca". O xénero Phalaenopsis inclúe unhas 70 especies e numerosos híbridos cultivados, con flores de diversos tamaños e cores. Hoxe en día existen miles híbridos das especies orixinais, son as que vemos a maioría das veces en tendas de flores e supermercados. É a orquídea máis coñecida. Debido á súa resistencia en interiores, é a ideal para principiantes. Planta case exclusivamente epífita, é dicir que viven pegadas sobre os troncos ou ramas das árbores, úsanos de punto de apoio e anclaje, cos seus fortes e longas raíces aférranse fuertemente á cortiza e poden resistir a fortes ventos (lamentablemente non á moto sierra). Non son parásitas, pois non se alimentan da árbore, que soamente lles serve de soporte. Tallos curtos provistos de 2-6 follas grandes, coriáceas, carnosas e con grandes raíces coas que se adhiren a ramas, troncos, etc. A planta só produce unhas poucas follas que son grandes e carnosas, pero non moi longas. Ten raíces aéreas moi fortes. As flores aparecen en tallos longos e arqueados e nun número de ata 30. Oscilan entre 2,5 e 13 cm e poden aparecer en calquera época do ano, cunha duración de ata tres semanas. As cores son variables, rosa, vermello violáceo, etc. As flores duran 2-3 meses. Longevidad: Phalaenopsis vive de 3 a 7 anos en casa. CULTIVO DE PHALAENOPSIS Plantas ideais para o fogar debido aos seus baixos requisitos de iluminación, un réxime de temperatura idéntico ó aproximado ao noso e unha duración prolongadísima das flores. Luz: As Phalaenopsis prefiren unha luz viva, sen o sol directo do periodo do mediodía. O seu ideal está entre 15.000-20.000 lux. Para iso pódense situar xunto a unha fiestra orientada ao leste ou ao oeste, cun visillo ou cortina fina polo medio. Sen que lle da luz directa do sol pois se lle poden queimar as follas. Situala nun espazo luminoso e ventilado, sen que haxa correntes. Son moi poucas as orquídeas que poden prosperar nun departamento típico con luz limitada, as phalaenopsis e quizais só ademais as paphiopedilum ó masdevallias. Nun ambiente moi luminoso, con moi poucas horas de luz directa, é inútil intentar cultivar cattleyas, oncidium e moito menos cymbidiums. En cambio entre as Phalaenopsis e Paphiopedilum pódese montar unha moi boa colección combinando cores, tamaños e épocas de floración. Temperaturas: Crecen ben entre 16ºC e 32ºC, a temperatura óptima é 20ºC pola noite e 29ºC durante o día. Durante o día, no inverno e dentro de casa, uns 20-24°C son ideais. No outono convén poñer a planta durante unhas dúas ou tres semanas nun sitio un pouco máis fresco da casa onde pola noite a temperatura baixe a uns 13-14°C (por exemplo unha habitación sen calefacción), xa que isto induce á floración. De novo observar, e cando se vexa aparecer a inflorescencia que sae da parte inferior da planta como unha xema un pouco puntiaguda que apunta polo xeral cara arriba, volver poñela en sitio mais cálido. Humidade ambiental: Manteña a humidade constantemente entre o 50 e o 80%. Maior de 60% de humidade relativa canto máis alta sexa a temperatura. Coloque os macetas sobre unha bandexa que conteña grava ou bólas de arcilla medio mergulladas. Vaporice o follaje todos os días, coidando de que a auga non chorree ata o cogollo da roseta (risco de podremia). Macetas: Toleran ben os tiestos pequenos. Utilizar de preferencia un tiesto non poroso (nada de macetas de barro cocido), a fin de non concentrar os sales minerales. Si non, recoméndase de humedecer o compost con auga clara de cando en vez. Nunha maceta pequena a planta está ben compactada dentro do contenedor e crece moito mellor no seu interior que nunha maceta máis grande. O sustrato a base de turba e cortizas de piñeiro é o máis apropiado; debe ter un bo drenaje. As raíces destas orquídeas son verdes, teñen clorofila xa que logo capaces de realizar a fotosíntesis, polo que é conveniente que estean en macetas incoloras. Sustrato: En xeral, o sustrato aos 2 ó 3 anos perde as súas calidades. Rego: Soportan mellor a seca que un exceso de rego. Rego regular durante o ano, reducindo o aporte de auga no inverno, pois necesita un periodo de repouso nesta época. Rego preferentemente pola mañá, cada dous ou tres días, no verán; cada 8 ou 10 días, no inverno. Hai que deixar secar un pouco o compost entre dous riegos. As raíces prefiren os compost con bo drenaje. Non se debe deixar auga estancada no centro das follas, nin as raíces continuamente encharcadas, reconocibles por unha cor verde intenso. Evitar deixar auga no prato. Para as orquídeas epífitas en xeral, ter os "pés" mollados é mala cousa, podreceríanselles as raíces. Por iso coidar que si hai un prato debaixo do tiesto, este non permaneza cheo de auga logo de regar. Unha boa solución é poñer uns guijarros ou pedras que separen ao tiesto do auga e sempre deixar drenar ben o tiesto logo de regar. Usar preferentemente auga non calcárea, por exemplo, destilada ou de choiva, e sen cloro (usar cartuchos filtrantes si a auga dispoñible é moi calcárea). As raíces cor verde indican que a planta non necesita auga, cando a cor das raíces é branco ou plateado é momento de volver regar, dependendo do clima e do sustrato pode pasar moito tempo entre cada rego, ata 20 días. Abonado: Aproveitar os riegos para engadir fertilizante líquido especial para orquídeas, dado que o sustrato utilizado é moi pobre en nutrientes. Na primavera e verán engada media dose de abono líquido paro azaleas ou unha dose normal de abono para orquídeas cada 15 días, sempre sobre un sustrato xa húmido. É preferible utilizar doses baixas, ata inferiores ás indicadas no envase do abono a fin de evitar quemaduras nas raíces, e sempre sobre o sustrato xa regado. Entutorado: Os tallos florales dos grandes Falaenopsis tenden a dobrarse baixo o peso dos flores. Clave un titor e suxéiteo por varios lugares ao tallo floral para lograr que se manteña a beleza da planta. Aclareo: Normalmente ao final do inverno ou na primavera, logo da floración. Poda: Cortar váraa logo da floración por encima do segundo nó. Algunhas Phalaenopsis deixan prolongar a súa floración si, cando se caeron todas as flores, córtase váraa floral por encima dunha das xemas latentes. Si hai sorte volve brotar. Entón é mellor elixir unha das xemas da metade superior de váraa pois hai mais probabilidades de obter flores. As xemas de máis abaixo poden producir pequenas plantitas chamadas "keikis", que unha vez que desenvolven raíces pódense plantar pero recordar que si hai moitos keikis non hai flores. Hai quen prefire non cortar as inflorescencias despois de que as flores caéronse senón deixar que a planta decida por si mesma si quere reflorecer desa inflorescencia ou si a mesma sécase totalmente. Isto é moi importante a ter en conta cos modernos híbridos de cores brillantes e flores relativamente pequenas e de textura cerosa, pois derivan en xeral de especies que reflorecen constantemente das vellas inflorescencias como son Phalaenopsis violacea ou Phalaenopsis amboinensis. Etileno: Procurar que non haxa mazás, tomates, noces ou outras froitas que despiden etileno ao fermentar preto de plantas con inflorescencias, pois este provocaría a caída dos botóns florales. Caída de botóns florales: Un dos problemas máis comúns destas orquídeas é a caída dos botóns florales cando están a piques de abrirse. Cando está inflado por abrirse é particularmente sensible a cambios ambientais de temperatura, iluminación ó humidade. Un cambio brusco en calquera destas variables pode producir que aborten os pimpollos. A polución ambiental con gases de combustión (aínda que sexa o cigarro) tamén produce o mesmo efecto. De modo que non convén movelas demasiado neste período e tela reparada de cambios bruscos do ambiente. O mellor lugar é un afastado das fontes de calefacción, ventilado e onde non descenda demasiado a temperatura durante a noite (como se dixo, non menos de 16ºC). Ademais, si o lugar está ben reparado da luz forte será mellor, xa que durante este período (o da apertura das flores) defínense ademais o tamaño e as cores da flor. En período inmediatamente posterior á compra resulta crítico para a Phalaenopsis. Ás veces os capullos máis grandes caen ao cabo duns poucos días; dous son as posibles razóns: Nunha casa ou piso/apartamento, quizais o mellor sitio sería preto da fiestra do salón ou do cuarto de baño si esta mira ao Leste ou ao Oeste. As fiestras ao Sur (ou ao Norte no hemisferio Sur) adoitan ter demasiado sol, aínda que neste caso é tamén posible si tomamos algunhas precaucións como o poñer unha cortina fina (que pecharemos nas horas nas que o sol dá mais forte), ou colocamos outras plantas que proxecten unha especie de semisombra, solución esta última que, baixo o meu punto de vista, é a máis estética, ademais de que nos beneficiaremos do microclima que crearán as plantas. Outras causas de caída de botóns florales poden ser unha insuficiente humidade relativa ambiente ou, como mencionei anteriormente, unhas temperaturas nocturnas demasiado baixas. Enfermidade da Mancha marrón: Existe unha combinación climática que é nefasta parta as Phalaenopsis, unha alta humidade, baixa temperatura e escasa ventilación. Son as condicións ideais para a proliferación da bacteria Pseudomonas cattleyae, que ataca a case todas as orquídeas pero que nas Phalaenopsis é mortal en poucos días. Produce a pudrición das follas coñecida como "Brown spot" (Mancha marrón) xa que a infección aparece como spots traslúcidos e acuosos nas follas. É unha enfermidade moi contagiosa entre orquídeas, de maneira que é conveniente illala doutras plantas como primeira medida. O máis efectivo é cortar cunha folla afiada a porción de folla infectada e colocar a planta nun lugar ben aireado, evitando ao mesmo tempo o rego durante unha semana ó ata que se observe que a progresión da pudrición detívose. En condicións graves ó cando se poden ver afectadas moitas plantas por contaxio, pódese aplicar un antibiótico en forma de pulverización (uso máis ben por cultivadores profesionais). Véndese no mercado como estreptomicina soa ó combinada con terramicina para evitar a formación de cepas resistentes de bacterias. Existen varias marcas comerciais aínda que de difícil acceso para os afeccionados. Raíces mortas: Si houbese raíces mortas (recoñécellas pois adoitan estar "desinfladas" e ser de cor marrón) hai que cortalas utilizando unhas tijeras que pasariamos antes pola chama dunha hornalla co fin de esterilizarlas (importante isto evita a transmisión de virus). Calefacción: Débese ter especial precaución durante os meses de inverno coa calefacción. Os equipos de calefacción poden secar moito o ambiente polo simple feito de elevar a temperatura nun ambiente pechado. Ao aumentar a calefacción a orquídea atoparase cun ambiente máis seco e transpirará máis. Dentro de certos límites, as Phalaenopsis tolérano fácilmente, axustando o rego basta. Pero en certos casos, con algúns tipos de calefacción ó con temperaturas moi altas, poden chegar a deshidratarse. Convén buscarlles lugares afastados das fontes de calefacción e estar atentos. Unha alternativa que pode dar resultado, é colocar a planta sobre un portamaceta colmado de grava e auga, sen que a maceta toque a auga. Pragas: Cochinillas, pulgones, ácaros, formigas, carafio, etc. É importante recalcar que todos os produtos plaguicidas, funguicidas ó antibióticos, débense empregar nas doses exactas indicadas nos prospectos. Nunca se deben utilizar máis diluídos como se adoitan empregar os fertilizantes nas orquídeas. Cambio de maceta: Despois do cambio de tiesto, esperar unhas dúas semanas antes de emprender o ritmo normal de riegos. Nese lapso as raíces recupéranse do shock e das roturas. Multiplicación: Por separación e trasplante dos keikis, esas novas plántulas que se desenvolven sobre o tallo floral mesmo. Para provocar a súa formación, envolva con manguito de esfagno húmido algúns capullos ben visibles sobre o tollo floral. Manteña a planta en quente, nunha atmosfera moi húmida. Cando os keikis formáronse e produzan raíces duns 5 cm, pode cortalos e plantalos nun sustrato de granulometría fina. A propagación mediante o cultivo in vitro require un laboratorio especializado. A germinación de sementes ten máis probabilidades de éxito in vitro. Keikis: Keikis é unha palabra hawaiana que significa bebé, en cultivo de orquídeas o término keiki é aplicado a orquídeas novas que brotan doutra, é idéntica á nai Os keikis non representan o benestar dunha planta en todos os casos, moitas veces débense a que a planta nai está en malas condicións e fai un intento por sobrevivir, pero tamén saen en plantas sas. Os keiki saen en váraa floral por un nó trala floración. Por suposto non sempre ocorre, pero pódese estimular a súa emisión. Para iso, trala floración, córtase váraa por encima dun nó sobre a metade da súa lonxitude. Logo retírase con coidado a pielecita que cobre as xemas dos entrenudos, moitísimo coidado para non danar estes. Con iso conseguiremos que lles chegue máis luz. Tamén se pode engadir hormona, benziladenina, que estimula. Unha vez o keiki emitiu follas raíces duns 4 cm, pódese separar de plántaa nai; hai que deixarlle un pedazo de vara floral para sempre, é dicir que a plantita ten que quedar no medio de váraa, e sementa en sustrato de orquídeas...Bonavebe. 

 5st delivery Outs on Phalaenopsis orchid: Scientific or Latin name: Phalaenopsis spp. Common or usual name: Phaleonopsis, Phal, moth orchid, orchid mariposa.Familia: Orchidaceae (Orchidaceae). Origin: Asia. India to the Philippines, Indonesia and north of Australia, where they live in warm, moist forests, usually near water. Etymology: The generic name comes from Greek phalaina, "Butterfly" and opsis, "like", referring to the inflorescences of some species that resemble butterflies in motion. For this reason, the "Phals" was named as the "moth orchids" and "orchid mouth." The Phalaenopsis genus includes about 70 species and many cultivated hybrids with flowers of different sizes and colors. Today there are thousands hybrid of the original species, are the ones we see most often in flower shops and supermarkets. It is best known orchid. Because of its resistance indoors, is ideal for beginners. Almost exclusively epiphytic plant that is stuck living on the trunks or branches of trees, the use of a support and anchor, with its strong and long roots cling tightly to the bark and can withstand strong winds (unfortunately not the chainsaw). There are parasitic, because they do not feed the tree, which only supports them. 2-6 short stems bearing large leaves, leathery, with large fleshy roots that cling to branches, trunks, etc. The plant produces only a few leaves are large and fleshy, but not very long. It has very strong aerial roots. The flowers appear on long stems and arched and a number up to 30. Ranging from 2.5 to 13 cm and can occur at any time of the year, lasting up to three weeks. The colors are variable, pink, red violet, etc.. The flowers last 2-3 months. Longevity: Phalaenopsis lives of 3-7 years at home. CULTURE PHALAENOPSIS Plants ideal for home due to low lighting conditions, a temperature regime or approximately identical to ours and a long, long lasting flowers. Light: Phalaenopsis prefer a bright light without direct sun from noon period. His ideal is between 15,000 to 20,000 lux. This can be placed next to a window facing east or west, with a sheer or thin curtain between. Without that the direct sunlight because it can burn the leaves. Place it in a bright and airy space, with no currents. Very few orchids that can thrive in a typical department with limited light, and perhaps the only addition phalaenopsis Paphiopedilum or Masdevallias. In a very bright, with very few hours of direct light, it is useless to try growing cattleyas, cymbidiums oncidium much less. Instead between Phalaenopsis and Paphiopedilum can mount a very good collection combining colors, sizes and flowering times. Temperatures: They grow well between 16 º C and 32 º C, the optimum temperature is 20 ° C at night and 29 º C during the day. During the day, in winter and in the home, about 20 to 24 ° C are ideal. In the fall should put the plant for about two or three weeks somewhere a little cooler in the house where at night the temperature drops to about 13-14 ° C (eg an unheated room), as this induces flowering. Again note, and when the inflorescence display appear exiting the bottom of the plant as a slightly sharp tip pointing generally upwardly to restart it warmer place. Humidity: Keep the humidity constantly between 50 and 80%. Above 60% relative humidity the higher the temperature. Place the pots on a tray with gravel or clay pebbles half submerged. Spray the foliage every day, ensuring that the water will not run until the buds of the rosette (risk of rot). Pots: Tolerate the small pots. Using preferably a non porous pot (no clay pots), in order not to concentrate the inorganic salts. If not, it is advisable to moisten the compost with water occasionally clear. In a small pot the plant is well compacted within the container and grow much better inside than in a larger pot. The substrate based on peat and pine bark is most appropriate; must have good drainage. The roots of these orchids are green, have chlorophyll therefore able to perform photosynthesis, so it is appropriate that they are in pots colorless. Substrate: In general, the substrate at 2 or 3 years loses its qualities. Irrigation: Better withstand drought over watering. Regular watering during the year, reducing the supply of water in winter, as it needs a period of rest at this time. Irrigation preferably in the morning, every two or three days, in summer, every 8 or 10 days in winter. You have to let the compost dry slightly between irrigations. Roots prefer well drained compost. Do not leave standing water in the center of the leaves, roots or continuously flooded, recognizable by a green color. Do not leave water in the dish. For epiphytic orchids generally have "feet" wet is bad thing, they rot the roots. So take care that if a dish under the pot, it will not remain full of water after watering. A good solution is to put some pebbles or stones separating the clay water and drain well always leave the pot after watering. Use preferably calcareous water, eg distilled or rain water, and chlorine (used filter cartridges if the available water is very hard). The green roots indicate that the plant does not need water, when the color of the roots is white or silver is time to return to water, depending on climate and the substrate may be a long time between each watering, up to 20 days. Subscriber: Harnessing the risks to add special liquid fertilizer for orchids, because the substrate used is very poor in nutrients. In spring and summer, add half a dose of liquid fertilizer or azaleas stop a normal dose of fertilizer for orchids every 15 days provided on a substrate and wet. It is preferable to use low doses even lower than those indicated on the package of fertilizer to avoid burning the roots, and always on the substrate and watered. Trellising: The major flower stems Falaenopsis tend to bend under the weight of the flowers. Tutor key and hold it by the stem floral several places to achieve sustained beauty of the plant. Thinning: Normally in late winter or spring, after flowering. Pruning: Cut the rod after flowering above the second knot. Some leave prolong flowering Phalaenopsis if, when all the flowers have fallen, cut flowers cut above one of the dormant buds. If you are lucky sprouts again. So it's best to choose one of the tips of the upper half of the rod as there are more chances of getting flowers. Below yolks may produce small seedling called "keikis" once plant roots can develop but remember that if there are many keikis flowers. Some people prefer not to cut inflorescences after the flowers have fallen but let the plant decide for itself if it wants that inflorescence or flower again if it dries completely. This is very important to keep in mind with brightly colored modern hybrids and relatively small flowers and waxy texture, as derived in general constantly reflorecen species of old inflorescences such as Phalaenopsis Phalaenopsis violacea or amboinensis. Ethylene Ensure that there are no apples, tomatoes, nuts or other fruits that release ethylene plants ferment near inflorescences, as this would cause the fall of the flower buds. Fall flower buds: One of the most common of these orchids is falling when the flower buds are about to open. When inflated by opening is particularly sensitive to environmental changes in temperature, humidity or light. An abrupt change in any of these variables can cause the buds to abort. Environmental pollution with combustion gases (even the cigarette) also produces the same effect. So it should not move too much in this period and have it repaired by sudden changes of temperature. The best place is one away from sources of heating, ventilation and where the temperature does not drop too low during the night (as mentioned, not less than 16 º C). Also, if the place is well repaired from strong light will be better, because during this period (the opening of the flowers) further defines the size and color of the flower. In the period immediately after the purchase is critical for Phalaenopsis. Sometimes larger buds fall within a few days, two possible reasons are: In a house or apartment / flat, perhaps the best place would be near the living room window or the bathroom if it faces east or west. The windows to the south (or north in the southern hemisphere) usually have too much sun, but in this case it is also possible if we take some precautions like putting a thin curtain (which will close in the hours when the sun is strongest) , or put other plants project a kind of partial shade, the latter solution which, in my view, is the most aesthetic, plus it will benefit the plant microclimate created. Other causes of drop flower buds may be insufficient relative humidity or, as mentioned above, a too low night temperatures. Brown spot disease: There is a climate that is unholy combination break the Phalaenopsis, high humidity, low temperature and poor ventilation. They are the ideal conditions for the proliferation of the bacteria Pseudomonas cattleyae that attacks almost all orchids Phalaenopsis but is fatal in a few days. Rot occurs sheets known as "Brown spot" (brown spot) because infection appears translucent and aqueous spots on the leaves. It is a highly contagious disease among orchids, so it is convenient to isolate from other plants as a first step. The most effective is to cut with a sharp blade portion of infected leaf and place the plant in a well ventilated, while avoiding watering for a week or until you notice that the progression of the rot has stopped. In severe conditions or when many plants can be affected by infection, an antibiotic may be applied as a spray (used more by professional growers). It is sold in the market as streptomycin alone or combined with Terramycin to prevent the formation of resistant strains of bacteria. There are several brand names but easily accessible to fans. Dead roots: Had dead roots (they are usually recognized as "inflated" and be brown) should be cut using scissors that we will have gone through a burner flame to sterilize (important this prevents virus transmission) . Heating: Particular caution should be taken during the winter months with the heating. The heating can dry much the environment by simply raising the temperature in a closed environment. With increasing heating orchid in for a drier environment and transpire more. Within certain limits, it easily tolerate Phalaenopsis adjusting the irrigation enough. But in some cases, with some types of heating or with very high temperatures, can become dehydrated. Should find them places away from sources of heat and be attentive. An alternative that may result is to place the plant on a gravel filled portamaceta water without touching the pot water. Pests: Mealybugs, aphids, mites, ants, snails, etc.. Importantly, all products pesticides, fungicides or antibiotics, to be employed in the exact dose given in the prospectus. You should never use more diluted as fertilizers are often used in orchids. Changing pot: After replacing the pot, wait about two weeks before beginning the normal rate risks. During that time the roots recover from shock and breakage. Multiplication: For the separation and transplantation keikis, these young plantlets that develop on the same flower stem. To cause its formation, wrap wet sphagnum sleeve some conspicuous buds on floral dogfish. Keep the plant in hot, very humid atmosphere. When keikis have formed roots and have produced about 5 cm, can cut them and plant them in a fine-grained substrate. Propagation by culturing in vitro requires a specialized laboratory. Seed germination is more likely to succeed in vitro. Keikis: Keikis is a Hawaiian word for baby, growing orchids is the term applied to orchid keiki new sprouting from another, is identical to the mother's keikis not represent the welfare of a plant in all cases, often due to that the mother plant is in poor condition and makes an attempt to survive, but also come in healthy plants. The keiki cut flowers come in a knot after flowering. Of course not always the case, but can stimulate issuance. For this, after flowering, the rod is cut above a knot about half its length. Then carefully remove the covering pielecita internodes yolks, very carefully to avoid damaging them. This will get more light reaches them. You can also add hormone, benzyladenine, which stimulates. Once issued the keiki roots leaves about 4 cm, can be separated from the mother plant, you have to leave a piece of cut flowers forever, meaning that the seedling has to be in the middle of the rod, and planting substrate orchid ... Bonavebe.





domingo, 24 de febrero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (44) Knowing plants and their care Jardimar walk (44)


4ª entrega fotográfica sobre la orquidia Phalaenopsis: nombre científico o latino: Phalaenopsis spp. Nombre común o vulgar: Phaleonopsis, Phal, Orquídea alevilla, Orquídea mariposa.Familia:Orchidaceae (Orquidáceas). Origen: Asia. India hasta Filipinas, Indonesia y noroeste de Australia, donde habitan en selvas húmedas y cálidas, normalmente cerca de agua. Etimología: El nombre genérico procede del griego phalaina, "mariposa" y opsis, "parecido", refiriéndose a las inflorescencias de algunas especies, que recuerdan a mariposas en movimiento. Por esta razón, a las "Phals" se las nombra como las "orquídeas mariposa" y también "orquídeas boca". El género Phalaenopsis incluye unas 70 especies y numerosos híbridos cultivados, con flores de diversos tamaños y colores. Hoy en día existen miles híbridos de las especies originales, son las que vemos la mayoría de las veces en tiendas de flores y supermercados. Es la orquídea más conocida. Debido a su resistencia en interiores, es la ideal para principiantes. Planta casi exclusivamente epífita, es decir que viven pegadas sobre los troncos o ramas de los árboles, los usan de punto de apoyo y anclaje, con sus fuertes y largas raíces se aferran fuertemente a la corteza y pueden resistir a fuertes vientos (lamentablemente no a la moto sierra). No son parásitas, pues no se alimentan del árbol, que solamente les sirve de soporte. Tallos cortos provistos de 2-6 hojas grandes, coriáceas, carnosas y con grandes raíces con las que se adhieren a ramas, troncos, etc. La planta sólo produce unas pocas hojas que son grandes y carnosas, pero no muy largas. Tiene raíces aéreas muy fuertes. Las flores aparecen en tallos largos y arqueados y en un número de hasta 30. Oscilan entre 2,5 y 13 cm y pueden aparecer en cualquier época del año, con una duración de hasta tres semanas. Los colores son variables, rosa, rojo violáceo, etc. Las flores duran 2-3 meses. Longevidad: Phalaenopsis vive de 3 a 7 años en casa. CULTIVO DE PHALAENOPSIS Plantas ideales para el hogar debido a sus bajos requisitos de iluminación, un régimen de temperatura idéntico ó aproximado al nuestro y una duración prolongadísima de las flores. Luz: Las Phalaenopsis prefieren una luz viva, sin el sol directo del periodo del mediodía. Su ideal está entre 15.000-20.000 lux. Para ello se pueden situar junto a una ventana orientada al este o al oeste, con un visillo o cortina fina de por medio. Sin que le de la luz directa del sol pues se le pueden quemar las hojas. Situarla en un espacio luminoso y ventilado, sin que haya corrientes. Son muy pocas las orquídeas que pueden prosperar en un departamento típico con luz limitada, las phalaenopsis y quizás sólo además las paphiopedilum ó masdevallias. En un ambiente muy luminoso, con muy pocas horas de luz directa, es inútil intentar cultivar cattleyas, oncidium y mucho menos cymbidiums. En cambio entre las Phalaenopsis y Paphiopedilum se puede montar una muy buena colección combinando colores, tamaños y épocas de floración. Temperaturas: Crecen bien entre 16ºC y 32ºC, la temperatura óptima es 20ºC por la noche y 29ºC durante el día. Durante el día, en invierno y adentro de casa, unos 20-24°C son ideales. En el otoño conviene poner la planta durante unas dos o tres semanas en un sitio un poco más fresco de la casa en donde por la noche la temperatura baje a unos 13-14°C (por ejemplo una habitación sin calefacción), ya que esto induce a la floración. De nuevo observar, y cuando se vea aparecer la inflorescencia que sale de la parte inferior de la planta como una yema un poco puntiaguda que apunta por lo general hacia arriba, volver a ponerla en sitio mas cálido. Humedad ambiental: Mantenga la humedad constantemente entre el 50 y el 80%. Mayor de 60% de humedad relativa cuanto más alta sea la temperatura. Coloque los macetas sobre una bandeja que contenga grava o bolas de arcilla medio sumergidas. Vaporice el follaje todos los días, cuidando de que el agua no chorree hasta el cogollo de la roseta (riesgo de podredumbre). Macetas: Toleran bien los tiestos pequeños. Utilizar de preferencia un tiesto no poroso (nada de macetas de barro cocido), a fin de no concentrar las sales minerales. Si no, se recomienda de humedecer el compost con agua clara de vez en cuando. En una maceta pequeña la planta está bien compactada dentro del contenedor y crece mucho mejor en su interior que en una maceta más grande. El sustrato a base de turba y cortezas de pino es el más apropiado; debe tener un buen drenaje. Las raíces de estas orquídeas son verdes, tienen clorofila por tanto capaces de realizar la fotosíntesis, por lo que es conveniente que estén en macetas incoloras. Sustrato: En general, el sustrato a los 2 ó 3 años pierde sus cualidades. Riego: Soportan mejor la sequía que un exceso de riego. Riego regular durante el año, reduciendo el aporte de agua en invierno, pues necesita un periodo de reposo en esta época. Riego preferentemente por la mañana, cada dos o tres días, en verano; cada 8 o 10 días, en invierno. Hay que dejar secar un poco el compost entre dos riegos. Las raíces prefieren los compost con buen drenaje. No se debe dejar agua estancada en el centro de las hojas, ni las raíces continuamente encharcadas, reconocibles por un color verde intenso. Evitar dejar agua en el plato. Para las orquídeas epífitas en general, tener los "pies" mojados es mala cosa, se les pudrirían las raíces. Por eso cuidar que si hay un plato debajo del tiesto, éste no permanezca lleno de agua después de regar. Una buena solución es poner unos guijarros o piedras que separen al tiesto del agua y siempre dejar drenar bien el tiesto después de regar. Usar preferentemente agua no calcárea, por ejemplo, destilada o de lluvia, y sin cloro (usar cartuchos filtrantes si el agua disponible es muy calcárea). Las raíces color verde indican que la planta no necesita agua, cuando el color de las raíces es blanco o plateado es momento de volver a regar, dependiendo del clima y del sustrato puede pasar mucho tiempo entre cada riego, hasta 20 días. Abonado: Aprovechar los riegos para añadir fertilizante líquido especial para orquídeas, dado que el sustrato utilizado es muy pobre en nutrientes. En primavera y verano añada media dosis de abono líquido paro azaleas o una dosis normal de abono para orquídeas cada 15 días, siempre sobre un sustrato ya húmedo. Es preferible utilizar dosis bajas, incluso inferiores a las indicadas en el envase del abono a fin de evitar quemaduras en las raíces, y siempre sobre el sustrato ya regado. Entutorado: Los tallos florales de los grandes Falaenopsis tienden a doblarse bajo el peso de los flores. Clave un tutor y sujételo por varios lugares al tallo floral para lograr que se mantenga la belleza de la planta. Aclareo: Normalmente al final del invierno o en la primavera, después de la floración. Poda: Cortar la vara después de la floración por encima del segundo nudo. Algunas Phalaenopsis dejan prolongar su floración si, cuando se han caído todas las flores, se corta la vara floral por encima de una de las yemas latentes. Si hay suerte vuelve a brotar. Entonces es mejor elegir una de las yemas de la mitad superior de la vara pues hay mas probabilidades de obtener flores. Las yemas de más abajo pueden producir pequeñas plantitas llamadas "keikis", que una vez que desarrollan raíces se pueden plantar pero recordar que si hay muchos keikis no hay flores. Hay quien prefiere no cortar las inflorescencias después de que las flores se hayan caído sino dejar que la planta decida por si misma si quiere reflorecer de esa inflorescencia o si la misma se seca totalmente. Esto es muy importante a tener en cuenta con los modernos híbridos de colores brillantes y flores relativamente pequeñas y de textura cerosa, pues derivan en general de especies que reflorecen constantemente de las viejas inflorescencias como son Phalaenopsis violacea o Phalaenopsis amboinensis. Etileno: Procurar que no haya manzanas, tomates, nueces u otras frutas que despiden etileno al fermentar cerca de plantas con inflorescencias, pues éste provocaría la caída de los botones florales. Caída de botones florales: Uno de los problemas más comunes de estas orquídeas es la caída de los botones florales cuando están a punto de abrirse. Cuando está inflado por abrirse es particularmente sensible a cambios ambientales de temperatura, iluminación ó humedad. Un cambio brusco en cualquiera de estas variables puede producir que aborten los pimpollos. La polución ambiental con gases de combustión (aunque sea el cigarrillo) también produce el mismo efecto. De modo que no conviene moverlas demasiado en este período y tenerla reparada de cambios bruscos del ambiente. El mejor lugar es uno alejado de las fuentes de calefacción, ventilado y donde no descienda demasiado la temperatura durante la noche (como se dijo, no menos de 16ºC). Además, si el lugar está bien reparado de la luz fuerte será mejor, ya que durante este período (el de la apertura de las flores) se definen además el tamaño y los colores de la flor. En período inmediatamente posterior a la compra resulta crítico para la Phalaenopsis. A veces los capullos más grandes caen al cabo de unos pocos días; dos son las posibles razones: En una casa o piso/apartamento, quizás el mejor sitio sería cerca de la ventana del salón o del cuarto de baño si ésta mira al Este o al Oeste. Las ventanas al Sur (o al Norte en el hemisferio Sur) suelen tener demasiado sol, aunque en este caso es también posible si tomamos algunas precauciones como el poner una cortina fina (que cerraremos en las horas en las que el sol da mas fuerte), o colocamos otras plantas que proyecten una especie de semisombra, solución esta última que, bajo mi punto de vista, es la más estética, además de que nos beneficiaremos del microclima que crearán las plantas. Otras causas de caída de botones florales pueden ser una insuficiente humedad relativa ambiente o, como he mencionado anteriormente, unas temperaturas nocturnas demasiado bajas. Enfermedad de la Mancha marrón: Existe una combinación climática que es nefasta parta las Phalaenopsis, una alta humedad, baja temperatura y escasa ventilación. Son las condiciones ideales para la proliferación de la bacteria Pseudomonas cattleyae, que ataca a casi todas las orquídeas pero que en las Phalaenopsis es mortal en pocos días. Produce la pudrición de las hojas conocida como "Brown spot" (Mancha marrón) ya que la infección aparece como spots traslúcidos y acuosos en las hojas. Es una enfermedad muy contagiosa entre orquídeas, de manera que es conveniente aislarla de otras plantas como primera medida. Lo más efectivo es cortar con una hoja afilada la porción de hoja infectada y colocar la planta en un lugar bien aireado, evitando al mismo tiempo el riego durante una semana ó hasta que se observe que la progresión de la pudrición se ha detenido. En condiciones graves ó cuando se pueden ver afectadas muchas plantas por contagio, se puede aplicar un antibiótico en forma de pulverización (uso más bien por cultivadores profesionales). Se vende en el mercado como estreptomicina sola ó combinada con terramicina para evitar la formación de cepas resistentes de bacterias. Existen varias marcas comerciales aunque de difícil acceso para los aficionados. Raíces muertas: Si hubiese raíces muertas (se las reconoce pues suelen estar "desinfladas" y ser de color marrón) hay que cortarlas utilizando unas tijeras que habremos pasado antes por la llama de una hornalla con el fin de esterilizarlas (importante esto evita la transmisión de virus). Calefacción: Se debe tener especial precaución durante los meses de invierno con la calefacción. Los equipos de calefacción pueden secar mucho el ambiente por el simple hecho de elevar la temperatura en un ambiente cerrado. Al aumentar la calefacción la orquídea se encontrará con un ambiente más seco y transpirará más. Dentro de ciertos límites, las Phalaenopsis lo toleran fácilmente, ajustando el riego basta. Pero en ciertos casos, con algunos tipos de calefacción ó con temperaturas muy altas, pueden llegar a deshidratarse. Conviene buscarles lugares alejados de las fuentes de calefacción y estar atentos. Una alternativa que puede dar resultado, es colocar la planta sobre un portamaceta colmado de grava y agua, sin que la maceta toque el agua. Plagas: Cochinillas, pulgones, ácaros, hormigas, caracoles, etc. Es importante recalcar que todos los productos plaguicidas, funguicidas ó antibióticos, se deben emplear en las dosis exactas indicadas en los prospectos. Nunca se deben utilizar más diluidos como se suelen emplear los fertilizantes en las orquídeas. Cambio de maceta: Después del cambio de tiesto, esperar unas dos semanas antes de emprender el ritmo normal de riegos. En ese lapso las raíces se recuperan del shock y de las roturas. Multiplicación: Por separación y trasplante de los keikis, esas jóvenes plántulas que se desarrollan sobre el tallo floral mismo. Para provocar su formación, envuelva con manguito de esfagno húmedo algunos capullos bien visibles sobre el tollo floral. Mantenga la planta en caliente, en una atmósfera muy húmeda. Cuando los keikis se hayan formado y hayan producido raíces de unos 5 cm, puede cortarlos y plantarlos en un sustrato de granulometría fina. La propagación mediante el cultivo in vitro requiere un laboratorio especializado. La germinación de semillas tiene más probabilidades de éxito in vitro. Keikis: Keikis es una palabra hawaiana que significa bebé, en cultivo de orquídeas el término keiki es aplicado a orquídeas nuevas que brotan de otra, es idéntica a la madre Los keikis no representan el bienestar de una planta en todos los casos, muchas veces se deben a que la planta madre está en malas condiciones y hace un intento por sobrevivir, pero también salen en plantas sanas. Los keiki salen en la vara floral por un nudo tras la floración. Por supuesto no siempre ocurre, pero se puede estimular su emisión. Para ello, tras la floración, se corta la vara por encima de un nudo sobre la mitad de su longitud. Luego se retira con cuidado la pielecita que cubre las yemas de los entrenudos, con mucho cuidado para no dañar éstos. Con ello conseguiremos que les llegue más luz. También se puede añadir hormona, benziladenina, que estimula. Una vez el keiki ha emitido hojas raíces de unos 4 cm, se puede separar de la planta madre; hay que dejarle un pedazo de vara floral para siempre, es decir que la plantita tiene que quedar en medio de la vara, y siembra en sustrato de orquídeas...Bonavebe. 

4 ª entrega fotografíca sobre a orquidia Phalaenopsis: nome científico ou latino: Phalaenopsis spp. Nome común ou vulgar: Phaleonopsis, Phal, Orquídea alevilla, Orquídea bolboreta.Familia:Orchidaceae (Orquidáceas). Orixe: Asia. India ata Filipinas, Indonesia e noroeste de Australia, onde habitan en selvas húmidas e cálidas, normalmente preto de auga. Etimología: O nome genérico procede do grego phalaina, "bolboreta" e opsis, "parecido", referíndose ás inflorescencias dalgunhas especies, que recordan a bolboretas en movemento. Por esta razón, ás "Phals" noméallas como as "orquídeas bolboreta" e tamén "orquídeas boca". O xénero Phalaenopsis inclúe unhas 70 especies e numerosos híbridos cultivados, con flores de diversos tamaños e cores. Hoxe en día existen miles híbridos das especies orixinais, son as que vemos a maioría das veces en tendas de flores e supermercados. É a orquídea máis coñecida. Debido á súa resistencia en interiores, é a ideal para principiantes. Planta case exclusivamente epífita, é dicir que viven pegadas sobre os troncos ou ramas das árbores, úsanos de punto de apoio e anclaje, cos seus fortes e longas raíces aférranse fuertemente á cortiza e poden resistir a fortes ventos (lamentablemente non á moto sierra). Non son parásitas, pois non se alimentan da árbore, que soamente lles serve de soporte. Tallos curtos provistos de 2-6 follas grandes, coriáceas, carnosas e con grandes raíces coas que se adhiren a ramas, troncos, etc. A planta só produce unhas poucas follas que son grandes e carnosas, pero non moi longas. Ten raíces aéreas moi fortes. As flores aparecen en tallos longos e arqueados e nun número de ata 30. Oscilan entre 2,5 e 13 cm e poden aparecer en calquera época do ano, cunha duración de ata tres semanas. As cores son variables, rosa, vermello violáceo, etc. As flores duran 2-3 meses. Longevidad: Phalaenopsis vive de 3 a 7 anos en casa. CULTIVO DE PHALAENOPSIS Plantas ideais para o fogar debido aos seus baixos requisitos de iluminación, un réxime de temperatura idéntico ó aproximado ao noso e unha duración prolongadísima das flores. Luz: As Phalaenopsis prefiren unha luz viva, sen o sol directo do periodo do mediodía. O seu ideal está entre 15.000-20.000 lux. Para iso pódense situar xunto a unha fiestra orientada ao leste ou ao oeste, cun visillo ou cortina fina polo medio. Sen que lle da luz directa do sol pois se lle poden queimar as follas. Situala nun espazo luminoso e ventilado, sen que haxa correntes. Son moi poucas as orquídeas que poden prosperar nun departamento típico con luz limitada, as phalaenopsis e quizais só ademais as paphiopedilum ó masdevallias. Nun ambiente moi luminoso, con moi poucas horas de luz directa, é inútil intentar cultivar cattleyas, oncidium e moito menos cymbidiums. En cambio entre as Phalaenopsis e Paphiopedilum pódese montar unha moi boa colección combinando cores, tamaños e épocas de floración. Temperaturas: Crecen ben entre 16ºC e 32ºC, a temperatura óptima é 20ºC pola noite e 29ºC durante o día. Durante o día, no inverno e dentro de casa, uns 20-24°C son ideais. No outono convén poñer a planta durante unhas dúas ou tres semanas nun sitio un pouco máis fresco da casa onde pola noite a temperatura baixe a uns 13-14°C (por exemplo unha habitación sen calefacción), xa que isto induce á floración. De novo observar, e cando se vexa aparecer a inflorescencia que sae da parte inferior da planta como unha xema un pouco puntiaguda que apunta polo xeral cara arriba, volver poñela en sitio mais cálido. Humidade ambiental: Manteña a humidade constantemente entre o 50 e o 80%. Maior de 60% de humidade relativa canto máis alta sexa a temperatura. Coloque os macetas sobre unha bandexa que conteña grava ou bólas de arcilla medio mergulladas. Vaporice o follaje todos os días, coidando de que a auga non chorree ata o cogollo da roseta (risco de podremia). Macetas: Toleran ben os tiestos pequenos. Utilizar de preferencia un tiesto non poroso (nada de macetas de barro cocido), a fin de non concentrar os sales minerales. Si non, recoméndase de humedecer o compost con auga clara de cando en vez. Nunha maceta pequena a planta está ben compactada dentro do contenedor e crece moito mellor no seu interior que nunha maceta máis grande. O sustrato a base de turba e cortizas de piñeiro é o máis apropiado; debe ter un bo drenaje. As raíces destas orquídeas son verdes, teñen clorofila xa que logo capaces de realizar a fotosíntesis, polo que é conveniente que estean en macetas incoloras. Sustrato: En xeral, o sustrato aos 2 ó 3 anos perde as súas calidades. Rego: Soportan mellor a seca que un exceso de rego. Rego regular durante o ano, reducindo o aporte de auga no inverno, pois necesita un periodo de repouso nesta época. Rego preferentemente pola mañá, cada dous ou tres días, no verán; cada 8 ou 10 días, no inverno. Hai que deixar secar un pouco o compost entre dous riegos. As raíces prefiren os compost con bo drenaje. Non se debe deixar auga estancada no centro das follas, nin as raíces continuamente encharcadas, reconocibles por unha cor verde intenso. Evitar deixar auga no prato. Para as orquídeas epífitas en xeral, ter os "pés" mollados é mala cousa, podreceríanselles as raíces. Por iso coidar que si hai un prato debaixo do tiesto, este non permaneza cheo de auga logo de regar. Unha boa solución é poñer uns guijarros ou pedras que separen ao tiesto do auga e sempre deixar drenar ben o tiesto logo de regar. Usar preferentemente auga non calcárea, por exemplo, destilada ou de choiva, e sen cloro (usar cartuchos filtrantes si a auga dispoñible é moi calcárea). As raíces cor verde indican que a planta non necesita auga, cando a cor das raíces é branco ou plateado é momento de volver regar, dependendo do clima e do sustrato pode pasar moito tempo entre cada rego, ata 20 días. Abonado: Aproveitar os riegos para engadir fertilizante líquido especial para orquídeas, dado que o sustrato utilizado é moi pobre en nutrientes. Na primavera e verán engada media dose de abono líquido paro azaleas ou unha dose normal de abono para orquídeas cada 15 días, sempre sobre un sustrato xa húmido. É preferible utilizar doses baixas, ata inferiores ás indicadas no envase do abono a fin de evitar quemaduras nas raíces, e sempre sobre o sustrato xa regado. Entutorado: Os tallos florales dos grandes Falaenopsis tenden a dobrarse baixo o peso dos flores. Clave un titor e suxéiteo por varios lugares ao tallo floral para lograr que se manteña a beleza da planta. Aclareo: Normalmente ao final do inverno ou na primavera, logo da floración. Poda: Cortar váraa logo da floración por encima do segundo nó. Algunhas Phalaenopsis deixan prolongar a súa floración si, cando se caeron todas as flores, córtase váraa floral por encima dunha das xemas latentes. Si hai sorte volve brotar. Entón é mellor elixir unha das xemas da metade superior de váraa pois hai mais probabilidades de obter flores. As xemas de máis abaixo poden producir pequenas plantitas chamadas "keikis", que unha vez que desenvolven raíces pódense plantar pero recordar que si hai moitos keikis non hai flores. Hai quen prefire non cortar as inflorescencias despois de que as flores caéronse senón deixar que a planta decida por si mesma si quere reflorecer desa inflorescencia ou si a mesma sécase totalmente. Isto é moi importante a ter en conta cos modernos híbridos de cores brillantes e flores relativamente pequenas e de textura cerosa, pois derivan en xeral de especies que reflorecen constantemente das vellas inflorescencias como son Phalaenopsis violacea ou Phalaenopsis amboinensis. Etileno: Procurar que non haxa mazás, tomates, noces ou outras froitas que despiden etileno ao fermentar preto de plantas con inflorescencias, pois este provocaría a caída dos botóns florales. Caída de botóns florales: Un dos problemas máis comúns destas orquídeas é a caída dos botóns florales cando están a piques de abrirse. Cando está inflado por abrirse é particularmente sensible a cambios ambientais de temperatura, iluminación ó humidade. Un cambio brusco en calquera destas variables pode producir que aborten os pimpollos. A polución ambiental con gases de combustión (aínda que sexa o cigarro) tamén produce o mesmo efecto. De modo que non convén movelas demasiado neste período e tela reparada de cambios bruscos do ambiente. O mellor lugar é un afastado das fontes de calefacción, ventilado e onde non descenda demasiado a temperatura durante a noite (como se dixo, non menos de 16ºC). Ademais, si o lugar está ben reparado da luz forte será mellor, xa que durante este período (o da apertura das flores) defínense ademais o tamaño e as cores da flor. En período inmediatamente posterior á compra resulta crítico para a Phalaenopsis. Ás veces os capullos máis grandes caen ao cabo duns poucos días; dous son as posibles razóns: Nunha casa ou piso/apartamento, quizais o mellor sitio sería preto da fiestra do salón ou do cuarto de baño si esta mira ao Leste ou ao Oeste. As fiestras ao Sur (ou ao Norte no hemisferio Sur) adoitan ter demasiado sol, aínda que neste caso é tamén posible si tomamos algunhas precaucións como o poñer unha cortina fina (que pecharemos nas horas nas que o sol dá mais forte), ou colocamos outras plantas que proxecten unha especie de semisombra, solución esta última que, baixo o meu punto de vista, é a máis estética, ademais de que nos beneficiaremos do microclima que crearán as plantas. Outras causas de caída de botóns florales poden ser unha insuficiente humidade relativa ambiente ou, como mencionei anteriormente, unhas temperaturas nocturnas demasiado baixas. Enfermidade da Mancha marrón: Existe unha combinación climática que é nefasta parta as Phalaenopsis, unha alta humidade, baixa temperatura e escasa ventilación. Son as condicións ideais para a proliferación da bacteria Pseudomonas cattleyae, que ataca a case todas as orquídeas pero que nas Phalaenopsis é mortal en poucos días. Produce a pudrición das follas coñecida como "Brown spot" (Mancha marrón) xa que a infección aparece como spots traslúcidos e acuosos nas follas. É unha enfermidade moi contagiosa entre orquídeas, de maneira que é conveniente illala doutras plantas como primeira medida. O máis efectivo é cortar cunha folla afiada a porción de folla infectada e colocar a planta nun lugar ben aireado, evitando ao mesmo tempo o rego durante unha semana ó ata que se observe que a progresión da pudrición detívose. En condicións graves ó cando se poden ver afectadas moitas plantas por contaxio, pódese aplicar un antibiótico en forma de pulverización (uso máis ben por cultivadores profesionais). Véndese no mercado como estreptomicina soa ó combinada con terramicina para evitar a formación de cepas resistentes de bacterias. Existen varias marcas comerciais aínda que de difícil acceso para os afeccionados. Raíces mortas: Si houbese raíces mortas (recoñécellas pois adoitan estar "desinfladas" e ser de cor marrón) hai que cortalas utilizando unhas tijeras que pasariamos antes pola chama dunha hornalla co fin de esterilizarlas (importante isto evita a transmisión de virus). Calefacción: Débese ter especial precaución durante os meses de inverno coa calefacción. Os equipos de calefacción poden secar moito o ambiente polo simple feito de elevar a temperatura nun ambiente pechado. Ao aumentar a calefacción a orquídea atoparase cun ambiente máis seco e transpirará máis. Dentro de certos límites, as Phalaenopsis tolérano fácilmente, axustando o rego basta. Pero en certos casos, con algúns tipos de calefacción ó con temperaturas moi altas, poden chegar a deshidratarse. Convén buscarlles lugares afastados das fontes de calefacción e estar atentos. Unha alternativa que pode dar resultado, é colocar a planta sobre un portamaceta colmado de grava e auga, sen que a maceta toque a auga. Pragas: Cochinillas, pulgones, ácaros, formigas, carafio, etc. É importante recalcar que todos os produtos plaguicidas, funguicidas ó antibióticos, débense empregar nas doses exactas indicadas nos prospectos. Nunca se deben utilizar máis diluídos como se adoitan empregar os fertilizantes nas orquídeas. Cambio de maceta: Despois do cambio de tiesto, esperar unhas dúas semanas antes de emprender o ritmo normal de riegos. Nese lapso as raíces recupéranse do shock e das roturas. Multiplicación: Por separación e trasplante dos keikis, esas novas plántulas que se desenvolven sobre o tallo floral mesmo. Para provocar a súa formación, envolva con manguito de esfagno húmido algúns capullos ben visibles sobre o tollo floral. Manteña a planta en quente, nunha atmosfera moi húmida. Cando os keikis formáronse e produzan raíces duns 5 cm, pode cortalos e plantalos nun sustrato de granulometría fina. A propagación mediante o cultivo in vitro require un laboratorio especializado. A germinación de sementes ten máis probabilidades de éxito in vitro. Keikis: Keikis é unha palabra hawaiana que significa bebé, en cultivo de orquídeas o término keiki é aplicado a orquídeas novas que brotan doutra, é idéntica á nai Os keikis non representan o benestar dunha planta en todos os casos, moitas veces débense a que a planta nai está en malas condicións e fai un intento por sobrevivir, pero tamén saen en plantas sas. Os keiki saen en váraa floral por un nó trala floración. Por suposto non sempre ocorre, pero pódese estimular a súa emisión. Para iso, trala floración, córtase váraa por encima dun nó sobre a metade da súa lonxitude. Logo retírase con coidado a pielecita que cobre as xemas dos entrenudos, moitísimo coidado para non danar estes. Con iso conseguiremos que lles chegue máis luz. Tamén se pode engadir hormona, benziladenina, que estimula. Unha vez o keiki emitiu follas raíces duns 4 cm, pódese separar de plántaa nai; hai que deixarlle un pedazo de vara floral para sempre, é dicir que a plantita ten que quedar no medio de váraa, e sementa en sustrato de orquídeas...Bonavebe. 

 4st delivery Outs on Phalaenopsis orchid: Scientific or Latin name: Phalaenopsis spp. Common or usual name: Phaleonopsis, Phal, moth orchid, orchid mariposa.Familia: Orchidaceae (Orchidaceae). Origin: Asia. India to the Philippines, Indonesia and north of Australia, where they live in warm, moist forests, usually near water. Etymology: The generic name comes from Greek phalaina, "Butterfly" and opsis, "like", referring to the inflorescences of some species that resemble butterflies in motion. For this reason, the "Phals" was named as the "moth orchids" and "orchid mouth." The Phalaenopsis genus includes about 70 species and many cultivated hybrids with flowers of different sizes and colors. Today there are thousands hybrid of the original species, are the ones we see most often in flower shops and supermarkets. It is best known orchid. Because of its resistance indoors, is ideal for beginners. Almost exclusively epiphytic plant that is stuck living on the trunks or branches of trees, the use of a support and anchor, with its strong and long roots cling tightly to the bark and can withstand strong winds (unfortunately not the chainsaw). There are parasitic, because they do not feed the tree, which only supports them. 2-6 short stems bearing large leaves, leathery, with large fleshy roots that cling to branches, trunks, etc. The plant produces only a few leaves are large and fleshy, but not very long. It has very strong aerial roots. The flowers appear on long stems and arched and a number up to 30. Ranging from 2.5 to 13 cm and can occur at any time of the year, lasting up to three weeks. The colors are variable, pink, red violet, etc.. The flowers last 2-3 months. Longevity: Phalaenopsis lives of 3-7 years at home. CULTURE PHALAENOPSIS Plants ideal for home due to low lighting conditions, a temperature regime or approximately identical to ours and a long, long lasting flowers. Light: Phalaenopsis prefer a bright light without direct sun from noon period. His ideal is between 15,000 to 20,000 lux. This can be placed next to a window facing east or west, with a sheer or thin curtain between. Without that the direct sunlight because it can burn the leaves. Place it in a bright and airy space, with no currents. Very few orchids that can thrive in a typical department with limited light, and perhaps the only addition phalaenopsis Paphiopedilum or Masdevallias. In a very bright, with very few hours of direct light, it is useless to try growing cattleyas, cymbidiums oncidium much less. Instead between Phalaenopsis and Paphiopedilum can mount a very good collection combining colors, sizes and flowering times. Temperatures: They grow well between 16 º C and 32 º C, the optimum temperature is 20 ° C at night and 29 º C during the day. During the day, in winter and in the home, about 20 to 24 ° C are ideal. In the fall should put the plant for about two or three weeks somewhere a little cooler in the house where at night the temperature drops to about 13-14 ° C (eg an unheated room), as this induces flowering. Again note, and when the inflorescence display appear exiting the bottom of the plant as a slightly sharp tip pointing generally upwardly to restart it warmer place. Humidity: Keep the humidity constantly between 50 and 80%. Above 60% relative humidity the higher the temperature. Place the pots on a tray with gravel or clay pebbles half submerged. Spray the foliage every day, ensuring that the water will not run until the buds of the rosette (risk of rot). Pots: Tolerate the small pots. Using preferably a non porous pot (no clay pots), in order not to concentrate the inorganic salts. If not, it is advisable to moisten the compost with water occasionally clear. In a small pot the plant is well compacted within the container and grow much better inside than in a larger pot. The substrate based on peat and pine bark is most appropriate; must have good drainage. The roots of these orchids are green, have chlorophyll therefore able to perform photosynthesis, so it is appropriate that they are in pots colorless. Substrate: In general, the substrate at 2 or 3 years loses its qualities. Irrigation: Better withstand drought over watering. Regular watering during the year, reducing the supply of water in winter, as it needs a period of rest at this time. Irrigation preferably in the morning, every two or three days, in summer, every 8 or 10 days in winter. You have to let the compost dry slightly between irrigations. Roots prefer well drained compost. Do not leave standing water in the center of the leaves, roots or continuously flooded, recognizable by a green color. Do not leave water in the dish. For epiphytic orchids generally have "feet" wet is bad thing, they rot the roots. So take care that if a dish under the pot, it will not remain full of water after watering. A good solution is to put some pebbles or stones separating the clay water and drain well always leave the pot after watering. Use preferably calcareous water, eg distilled or rain water, and chlorine (used filter cartridges if the available water is very hard). The green roots indicate that the plant does not need water, when the color of the roots is white or silver is time to return to water, depending on climate and the substrate may be a long time between each watering, up to 20 days. Subscriber: Harnessing the risks to add special liquid fertilizer for orchids, because the substrate used is very poor in nutrients. In spring and summer, add half a dose of liquid fertilizer or azaleas stop a normal dose of fertilizer for orchids every 15 days provided on a substrate and wet. It is preferable to use low doses even lower than those indicated on the package of fertilizer to avoid burning the roots, and always on the substrate and watered. Trellising: The major flower stems Falaenopsis tend to bend under the weight of the flowers. Tutor key and hold it by the stem floral several places to achieve sustained beauty of the plant. Thinning: Normally in late winter or spring, after flowering. Pruning: Cut the rod after flowering above the second knot. Some leave prolong flowering Phalaenopsis if, when all the flowers have fallen, cut flowers cut above one of the dormant buds. If you are lucky sprouts again. So it's best to choose one of the tips of the upper half of the rod as there are more chances of getting flowers. Below yolks may produce small seedling called "keikis" once plant roots can develop but remember that if there are many keikis flowers. Some people prefer not to cut inflorescences after the flowers have fallen but let the plant decide for itself if it wants that inflorescence or flower again if it dries completely. This is very important to keep in mind with brightly colored modern hybrids and relatively small flowers and waxy texture, as derived in general constantly reflorecen species of old inflorescences such as Phalaenopsis Phalaenopsis violacea or amboinensis. Ethylene Ensure that there are no apples, tomatoes, nuts or other fruits that release ethylene plants ferment near inflorescences, as this would cause the fall of the flower buds. Fall flower buds: One of the most common of these orchids is falling when the flower buds are about to open. When inflated by opening is particularly sensitive to environmental changes in temperature, humidity or light. An abrupt change in any of these variables can cause the buds to abort. Environmental pollution with combustion gases (even the cigarette) also produces the same effect. So it should not move too much in this period and have it repaired by sudden changes of temperature. The best place is one away from sources of heating, ventilation and where the temperature does not drop too low during the night (as mentioned, not less than 16 º C). Also, if the place is well repaired from strong light will be better, because during this period (the opening of the flowers) further defines the size and color of the flower. In the period immediately after the purchase is critical for Phalaenopsis. Sometimes larger buds fall within a few days, two possible reasons are: In a house or apartment / flat, perhaps the best place would be near the living room window or the bathroom if it faces east or west. The windows to the south (or north in the southern hemisphere) usually have too much sun, but in this case it is also possible if we take some precautions like putting a thin curtain (which will close in the hours when the sun is strongest) , or put other plants project a kind of partial shade, the latter solution which, in my view, is the most aesthetic, plus it will benefit the plant microclimate created. Other causes of drop flower buds may be insufficient relative humidity or, as mentioned above, a too low night temperatures. Brown spot disease: There is a climate that is unholy combination break the Phalaenopsis, high humidity, low temperature and poor ventilation. They are the ideal conditions for the proliferation of the bacteria Pseudomonas cattleyae that attacks almost all orchids Phalaenopsis but is fatal in a few days. Rot occurs sheets known as "Brown spot" (brown spot) because infection appears translucent and aqueous spots on the leaves. It is a highly contagious disease among orchids, so it is convenient to isolate from other plants as a first step. The most effective is to cut with a sharp blade portion of infected leaf and place the plant in a well ventilated, while avoiding watering for a week or until you notice that the progression of the rot has stopped. In severe conditions or when many plants can be affected by infection, an antibiotic may be applied as a spray (used more by professional growers). It is sold in the market as streptomycin alone or combined with Terramycin to prevent the formation of resistant strains of bacteria. There are several brand names but easily accessible to fans. Dead roots: Had dead roots (they are usually recognized as "inflated" and be brown) should be cut using scissors that we will have gone through a burner flame to sterilize (important this prevents virus transmission) . Heating: Particular caution should be taken during the winter months with the heating. The heating can dry much the environment by simply raising the temperature in a closed environment. With increasing heating orchid in for a drier environment and transpire more. Within certain limits, it easily tolerate Phalaenopsis adjusting the irrigation enough. But in some cases, with some types of heating or with very high temperatures, can become dehydrated. Should find them places away from sources of heat and be attentive. An alternative that may result is to place the plant on a gravel filled portamaceta water without touching the pot water. Pests: Mealybugs, aphids, mites, ants, snails, etc.. Importantly, all products pesticides, fungicides or antibiotics, to be employed in the exact dose given in the prospectus. You should never use more diluted as fertilizers are often used in orchids. Changing pot: After replacing the pot, wait about two weeks before beginning the normal rate risks. During that time the roots recover from shock and breakage. Multiplication: For the separation and transplantation keikis, these young plantlets that develop on the same flower stem. To cause its formation, wrap wet sphagnum sleeve some conspicuous buds on floral dogfish. Keep the plant in hot, very humid atmosphere. When keikis have formed roots and have produced about 5 cm, can cut them and plant them in a fine-grained substrate. Propagation by culturing in vitro requires a specialized laboratory. Seed germination is more likely to succeed in vitro. Keikis: Keikis is a Hawaiian word for baby, growing orchids is the term applied to orchid keiki new sprouting from another, is identical to the mother's keikis not represent the welfare of a plant in all cases, often due to that the mother plant is in poor condition and makes an attempt to survive, but also come in healthy plants. The keiki cut flowers come in a knot after flowering. Of course not always the case, but can stimulate issuance. For this, after flowering, the rod is cut above a knot about half its length. Then carefully remove the covering pielecita internodes yolks, very carefully to avoid damaging them. This will get more light reaches them. You can also add hormone, benzyladenine, which stimulates. Once issued the keiki roots leaves about 4 cm, can be separated from the mother plant, you have to leave a piece of cut flowers forever, meaning that the seedling has to be in the middle of the rod, and planting substrate orchid ... Bonavebe.






contador gratis

Buscar este blog

¡Suscríbete!

http://www.wikio.es

Time

Patrocinado por: vuelos baratos | directorio de blogs

Archivo del blog

Directorio de Blogs

Patrocinado por: vuelos baratos | directorio de blogs

Soy un lunatico.

Soy  un lunatico.
Foto Bonavebe.

AZUL, AZULISIMO...

AZUL, AZULISIMO...
Foto Bonavebe.

PIEDRA, AGUA Y FLOR...

PIEDRA, AGUA Y FLOR...
Foto Bonavebe.

Mi amigo

Mi amigo
Mi amigo el erizo.

Rio Miño

Rio Miño
El pasillo.

Rio Miño.

Rio Miño.
Reflejos....

Naturaleza gallega

Naturaleza gallega
Paseando por la carballeira...

Serenidad

Serenidad
Dos solos mejor que en compañia....

ClickComments