Algunos de mis vídeos. Some of my videos.

Seguidores

jueves, 14 de febrero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (34) Knowing plants and their care Jardimar walk (34)


3 ª entrega fotográfica sobre : La orquidia cambria. El género Cambria no existe. ¿Qué podemos decir entonces de la etiqueta Cambria empleada por todas partes y que se presta a confusión? Esta etiqueta se encuentra en las híbridas más vendidas en el mundo después de la Phalaenopsis, en principio todas híbridas de Odontoglossum. Como norma general, se trata de híbridas intergenéricas o plurigenéricas muy complejas. ¿Por qué el nombre de Cambria? El nombre de Cambria se atribuye exclusivamente a una creación del belga, de la ciudad de Gante, Charles Vuylsteke, que creó en 1931 una de las primeras híbridas intergenéricas a base de Odontoglossum a la que llamó Vuylstekeara Cambria (= Vuylstekeara Rudra x Odontoglossum Clonius). Una planta muy difícil de cultivar y reproducir en esa época. Hubo que esperar hasta los años 60 para que una variedad “Plush” del cultivo de 1931 obtuviese los premios FCC/RHS más importantes. La Vuylstekeara Cambria "Plush" ha sobrevivido hasta la actualidad gracias a algunos ejemplares escasos que se clonan de forma regular. Su gran flor de un rojo aterciopelado y su reproducción gracias a un nuevo proceso de clonación hicieron de ella una de las orquídeas más buscadas en el mundo, y se vendieron así miles de ejemplares. Este gran éxito se debe a su belleza, pero también al hecho de que esta Vuylstekeara Cambria "Plush" se adapta fácilmente a todas las temperaturas de cultivo y, sobre todo, porque fue una de las primeras y escasas híbridas clonadas que salieron a la venta en los años 60. Se convirtió en la figura emblemática de las híbridas y su nombre, demasiado complicado, pasó a ser Cambria. En el futuro, esta etiqueta será probablemente el único recuerdo de esta magnífica planta, ya que todos los especímenes de gran calidad han prácticamente desaparecido. Si a eso añadimos la degeneración de las escasas plantas madre, que ahora dan a menudo flores más pequeñas y con formas menos atractivas, la desaparición resulta desafortunadamente inevitable a largo plazo. Obsérvese que se creó un único Vuylstekeara Cambria "Plush" (23 plantas y 6 generaciones) y aparecieron dos mutaciones durante la multiplicación: Vuylstekeara Cambria "Lensing's Favorit" con flores de color rojo violáceo con una marca blanca, híbrida a su vez multiplicada en miles de ejemplares. Vuylstekeara Cambria "naranja" con flores color marrón anaranjado que no crece tan bien. Consejos de cultivo para una orquídea Cambria Las botánicas del género Odontoglossum, de las cuales muchas han sido transferidas a nuevos géneros (por ejemplo Osmoglossum), provienen de regiones montañosas como la Cordillera de los Andes o América Central y, tanto estas como sus híbridas, pueden ser consideradas orquídeas de invernadero frío. Mientras que el cultivo de las Odontoglossums es generalmente delicado, el de la mayoría de sus híbridos es más fácil. Luz: Les Cambrias soportan una luz bastante intensa. Una ligera pigmentación roja en la base de las hojas significa que pueden soportar un máximo de luz. Temperatura: Desde 10- 12°C durante la noche en invierno hasta 20-24°c durante el día en verano. Las Cambria son plantas sensibles que soportan bien las temperaturas episódicas de 7°C durante el invierno, pero mucho peor las temperaturas superiores a 25°C durante el verano. Como todas las orquídeas tropicales de altitud, necesitan una gran diferencia (de 6 a 8°C) entre el día y la noche para que se produzca la floración. Resulta necesario así sacar las Cambria al exterior en verano. Humedad y riego: Se necesita habilidad, porque nunca hay que dejar que el sustrato se seque. Si no, las hojas de la orquídea crecen en acordeón sin empapar el sustrato. Humedad constante con buena ventilación. Sin reposo en invierno pero hay que disminuir el riego en función de la temperatura. Fertilizante: El fertilizante Peters 20/20/20 o similar equilibrado en razón de 1 gramo por litro de agua, repartido en 4 riegos parece una buena solución (asimilación más rápida). Floración: Las Cambria pueden florecer cada 8 meses ya que, en general, los nuevos seudobulbos crecen y florecen rápidamente. Algunos géneros llamados Cambria Los siguientes géneros se comercializan a menudo en las grandes superficies y tiendas de jardinería con el nombre comercial de Cambria (el género Cambria no existe), aunque algunas no sean híbridas de Odontoglossum. Las híbridas de Odontoglossum llevan un. Observe que cada año se crean numerosas híbridas que ocupan el lugar de antiguas híbridas consideradas de calidad inferior y que, por lo tanto, ya no se reproducen. Es también cuestión de moda… Bonavebe.


 3 ª entrega fotográfica sobre : A orquidia cambria. O xénero Cambria non existe. Que podemos dicir entón da etiqueta Cambria empregada por todas partes e que se presta a confusión? Esta etiqueta atópase nas híbridas máis vendidas no mundo logo da Phalaenopsis, en principio todas híbridas de Odontoglossum. Como norma xeral, trátase de híbridas intergenéricas ou plurigenéricas moi complexas. Por que o nome de Cambria? O nome de Cambria atribúese exclusivamente a unha creación do belga, da cidade de Gante, Charles Vuylsteke, que creou en 1931 una das primeiras híbridas intergenéricas a base de Odontoglossum á que chamou Vuylstekeara Cambria (= Vuylstekeara Rudra x Odontoglossum Clonius). Unha planta moi difícil de cultivar e reproducir nesa época. Houbo que esperar ata os anos 60 para que unha variedade ?Plush? do cultivo de 1931 obtivese os premios FCC/RHS máis importantes. A Vuylstekeara Cambria "Plush" sobreviviu ata a actualidade grazas a algúns exemplares escasos que se clonan de forma regular. A súa gran flor dun vermello aterciopelado e a súa reprodución grazas a un novo proceso de clonación fixeron dela una das orquídeas máis buscadas no mundo, e vendéronse así miles de exemplares. Este gran éxito débese á súa beleza, pero tamén ao feito de que esta Vuylstekeara Cambria "Plush" adáptase fácilmente a todas as temperaturas de cultivo e, sobre todo, porque foi unha das primeiras e escasas híbridas clonadas que saíron á venda nos anos 60. Converteuse na figura emblemática das híbridas e o seu nome, demasiado complicado, pasou a ser Cambria. No futuro, esta etiqueta será probablemente o único recordo desta magnífica planta, xa que todos os especímenes de gran calidade han prácticamente desaparecido. Si a iso engadimos a dexeneración das escasas plantas nai, que agora dan a miúdo flores máis pequenas e con formas menos atractivas, a desaparición resulta desafortunadamente inevitable a longo prazo. Obsérvese que se creou un único Vuylstekeara Cambria "Plush" (23 plantas e 6 xeracións) e apareceron dúas mutaciones durante a multiplicación: Vuylstekeara Cambria "Lensing's Favorit" con flores de cor vermella violáceo cunha marca branca, híbrida á súa vez multiplicada en miles de exemplares. Vuylstekeara Cambria "laranxa" con flores cor marrón anaranjado que non crece tan ben. Consellos de cultivo para unha orquídea Cambria As botánicas do xénero Odontoglossum, das cales moitas foron transferidas a novos xéneros (por exemplo Osmoglossum), proveñen de rexións montañosas como a Cordillera de Ándelos ou América Central e, tanto estas como as súas híbridas, poden ser consideradas orquídeas de invernadero frío. Mentres que o cultivo das Odontoglossums é generalmente delicado, o da maioría das súas híbridos é máis fácil. Luz: Lles Cambrias soportan unha luz bastante intensa. Unha lixeira pigmentación vermella na base das follas significa que poden soportar un máximo de luz. Temperatura: Desde 10- 12°C durante a noite no inverno ata 20-24°c durante o día no verán. As Cambria son plantas sensibles que soportan ben as temperaturas episódicas de 7°C durante o inverno, pero moito peor as temperaturas superiores a 25°C durante o verán. Como todas as orquídeas tropicais de altitude, necesitan unha gran diferenza (de 6 a 8°C) entre o día e a noite para que se produza a floración. Resulta necesario así sacar as Cambria ao exterior no verán. Humidade e rego: Necesítase habilidade, porque nunca hai que deixar que o sustrato séquese. Si non, as follas da orquídea crecen en acordeón sen empapar o sustrato. Humidade constante con boa ventilación. Sen repouso no inverno pero hai que diminuír o rego en función da temperatura. Fertilizante: O fertilizante Peters 20/20/20 ou similar equilibrado en razón de 1 gramo por litro de auga, repartido en 4 riegos parece unha boa solución (asimilación máis rápida). Floración: As Cambria poden florecer cada 8 meses xa que, en xeral, os novos seudobulbos crecen e florecen rápidamente. Algúns xéneros chamados Cambria Os seguintes xéneros comercialízanse a miúdo nas grandes superficies e tendas de jardinería co nome comercial de Cambria (o xénero Cambria non existe), aínda que algunhas non sexan híbridas de Odontoglossum. As híbridas de Odontoglossum levan un. Observe que cada ano créanse numerosas híbridas que ocupan o lugar de antigas híbridas consideradas de calidade inferior e que, polo tanto, xa non se reproducen. É tamén cuestión de moda... Bonavebe.

 Photographic 3st delivery: The orchid cambria. The genus Cambria there. What can we say then Cambria label used everywhere and that is confusing? This label is located on the best-selling hybrid in the world after the Phalaenopsis, in principle all Odontoglossum hybrid. As a general rule, it is intergeneric hybrid or complex plurigenéricas. Why the name Cambria? Cambria's name is attributed exclusively a creation of the Belgian city of Ghent, Charles Vuylsteke, who in 1931 created one of the first hybrid intergeneric based Odontoglossum which he called Vuylstekeara Cambria (= Vuylstekeara Rudra x Odontoglossum Clonius) . A very difficult plant to grow and reproduce at that time. It took until the 60s for a variety "Plush" 1931 crop might obtain the prize FCC / RHS important. The Cambria Vuylstekeara "Plush" has survived until today thanks to some rare specimens that are cloned regularly. His big red flower reproduction velvety thanks to a new cloning process made her one of the most sought orchids in the world, and sold well thousands. This success is due to its beauty, but also the fact that this Vuylstekeara Cambria "Plush" is easily adapted to all culture temperatures and above all, because it was one of the first and few cloned hybrid went on sale in the 60s. He became the figurehead of the hybrid and its name, too complicated, became Cambria. In the future, this tag will probably be the only memory of this wonderful plant, as all high quality specimens have practically disappeared. Add to that the degeneration of the few mother plants, which now often given smaller flowers and less attractive forms, the disappearance is unfortunately inevitable in the long term. Note that we created a single Vuylstekeara Cambria "Plush" (23 plants and 6 generations) and two mutations appeared during multiplication: Cambria Vuylstekeara "Lensing's Favorit" with purplish red flowers with a white label, hybrid turn multiplied in thousands. Cambria Vuylstekeara "Orange" with orange-brown flowers that do not grow as well. Growing tips for an orchid Cambria The botanical genus Odontoglossum, many of which have been transferred to new genera (eg Osmoglossum), come from mountainous regions like the Andes or Central America, and both these and their hybrid orchids can be considered cold greenhouse While the cultivation is generally Odontoglossums delicate, most hybrids thereof is easier. Light: Les Cambrias support a fairly intense light. A light red pigmentation in the base of the leaves which can support means maximum light. Temperature: From 10 to 12 ° C at night in winter to 20-24 ° C during the day in summer. The Cambria are sensitive plants will tolerate temperatures of 7 ° C episodic winter, but much worse temperatures above 25 ° C during the summer. Like all tropical orchids altitude, need a large difference (6-8 ° C) between day and night to produce flowering. It is necessary to draw the Cambria and outside in summer. Moisture and Irrigation: It takes skill, because we must never allow the substrate to dry. If not, the leaves grow in accordion orchid without soaking the substrate. Constant humidity with good ventilation. Without rest in winter but lower than the irrigation function of the temperature. Fertilizer: Peters 20/20/20 fertilizer or similar balanced ratio of 1 gram per liter of water, divided into 4 irrigations seems a good solution (faster uptake). Flowering: The Cambria can flourish every 8 months since, in general, new pseudobulbs grow and bloom quickly. Some genres called Cambria The following genres are often sold in supermarkets and garden stores under the trade name of Cambria (Cambria gender does not exist), although some are not Odontoglossum hybrid. The Odontoglossum carry a hybrid. Note that each year many hybrids are created that take the place of old hybrid considered inferior and, therefore, no longer play. It's also about fashion ... Bonavebe.






miércoles, 13 de febrero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (33) Knowing plants and their care Jardimar walk (33)


2 ª entrega fotográfica sobre : La orquidia cambria. El género Cambria no existe. ¿Qué podemos decir entonces de la etiqueta Cambria empleada por todas partes y que se presta a confusión? Esta etiqueta se encuentra en las híbridas más vendidas en el mundo después de la Phalaenopsis, en principio todas híbridas de Odontoglossum. Como norma general, se trata de híbridas intergenéricas o plurigenéricas muy complejas. ¿Por qué el nombre de Cambria? El nombre de Cambria se atribuye exclusivamente a una creación del belga, de la ciudad de Gante, Charles Vuylsteke, que creó en 1931 una de las primeras híbridas intergenéricas a base de Odontoglossum a la que llamó Vuylstekeara Cambria (= Vuylstekeara Rudra x Odontoglossum Clonius). Una planta muy difícil de cultivar y reproducir en esa época. Hubo que esperar hasta los años 60 para que una variedad “Plush” del cultivo de 1931 obtuviese los premios FCC/RHS más importantes. La Vuylstekeara Cambria "Plush" ha sobrevivido hasta la actualidad gracias a algunos ejemplares escasos que se clonan de forma regular. Su gran flor de un rojo aterciopelado y su reproducción gracias a un nuevo proceso de clonación hicieron de ella una de las orquídeas más buscadas en el mundo, y se vendieron así miles de ejemplares. Este gran éxito se debe a su belleza, pero también al hecho de que esta Vuylstekeara Cambria "Plush" se adapta fácilmente a todas las temperaturas de cultivo y, sobre todo, porque fue una de las primeras y escasas híbridas clonadas que salieron a la venta en los años 60. Se convirtió en la figura emblemática de las híbridas y su nombre, demasiado complicado, pasó a ser Cambria. En el futuro, esta etiqueta será probablemente el único recuerdo de esta magnífica planta, ya que todos los especímenes de gran calidad han prácticamente desaparecido. Si a eso añadimos la degeneración de las escasas plantas madre, que ahora dan a menudo flores más pequeñas y con formas menos atractivas, la desaparición resulta desafortunadamente inevitable a largo plazo. Obsérvese que se creó un único Vuylstekeara Cambria "Plush" (23 plantas y 6 generaciones) y aparecieron dos mutaciones durante la multiplicación: Vuylstekeara Cambria "Lensing's Favorit" con flores de color rojo violáceo con una marca blanca, híbrida a su vez multiplicada en miles de ejemplares. Vuylstekeara Cambria "naranja" con flores color marrón anaranjado que no crece tan bien. Consejos de cultivo para una orquídea Cambria Las botánicas del género Odontoglossum, de las cuales muchas han sido transferidas a nuevos géneros (por ejemplo Osmoglossum), provienen de regiones montañosas como la Cordillera de los Andes o América Central y, tanto estas como sus híbridas, pueden ser consideradas orquídeas de invernadero frío. Mientras que el cultivo de las Odontoglossums es generalmente delicado, el de la mayoría de sus híbridos es más fácil. Luz: Les Cambrias soportan una luz bastante intensa. Una ligera pigmentación roja en la base de las hojas significa que pueden soportar un máximo de luz. Temperatura: Desde 10- 12°C durante la noche en invierno hasta 20-24°c durante el día en verano. Las Cambria son plantas sensibles que soportan bien las temperaturas episódicas de 7°C durante el invierno, pero mucho peor las temperaturas superiores a 25°C durante el verano. Como todas las orquídeas tropicales de altitud, necesitan una gran diferencia (de 6 a 8°C) entre el día y la noche para que se produzca la floración. Resulta necesario así sacar las Cambria al exterior en verano. Humedad y riego: Se necesita habilidad, porque nunca hay que dejar que el sustrato se seque. Si no, las hojas de la orquídea crecen en acordeón sin empapar el sustrato. Humedad constante con buena ventilación. Sin reposo en invierno pero hay que disminuir el riego en función de la temperatura. Fertilizante: El fertilizante Peters 20/20/20 o similar equilibrado en razón de 1 gramo por litro de agua, repartido en 4 riegos parece una buena solución (asimilación más rápida). Floración: Las Cambria pueden florecer cada 8 meses ya que, en general, los nuevos seudobulbos crecen y florecen rápidamente. Algunos géneros llamados Cambria Los siguientes géneros se comercializan a menudo en las grandes superficies y tiendas de jardinería con el nombre comercial de Cambria (el género Cambria no existe), aunque algunas no sean híbridas de Odontoglossum. Las híbridas de Odontoglossum llevan un. Observe que cada año se crean numerosas híbridas que ocupan el lugar de antiguas híbridas consideradas de calidad inferior y que, por lo tanto, ya no se reproducen. Es también cuestión de moda… Bonavebe.


 2 ª entrega fotográfica sobre : A orquidia cambria. O xénero Cambria non existe. Que podemos dicir entón da etiqueta Cambria empregada por todas partes e que se presta a confusión? Esta etiqueta atópase nas híbridas máis vendidas no mundo logo da Phalaenopsis, en principio todas híbridas de Odontoglossum. Como norma xeral, trátase de híbridas intergenéricas ou plurigenéricas moi complexas. Por que o nome de Cambria? O nome de Cambria atribúese exclusivamente a unha creación do belga, da cidade de Gante, Charles Vuylsteke, que creou en 1931 una das primeiras híbridas intergenéricas a base de Odontoglossum á que chamou Vuylstekeara Cambria (= Vuylstekeara Rudra x Odontoglossum Clonius). Unha planta moi difícil de cultivar e reproducir nesa época. Houbo que esperar ata os anos 60 para que unha variedade ?Plush? do cultivo de 1931 obtivese os premios FCC/RHS máis importantes. A Vuylstekeara Cambria "Plush" sobreviviu ata a actualidade grazas a algúns exemplares escasos que se clonan de forma regular. A súa gran flor dun vermello aterciopelado e a súa reprodución grazas a un novo proceso de clonación fixeron dela una das orquídeas máis buscadas no mundo, e vendéronse así miles de exemplares. Este gran éxito débese á súa beleza, pero tamén ao feito de que esta Vuylstekeara Cambria "Plush" adáptase fácilmente a todas as temperaturas de cultivo e, sobre todo, porque foi unha das primeiras e escasas híbridas clonadas que saíron á venda nos anos 60. Converteuse na figura emblemática das híbridas e o seu nome, demasiado complicado, pasou a ser Cambria. No futuro, esta etiqueta será probablemente o único recordo desta magnífica planta, xa que todos os especímenes de gran calidade han prácticamente desaparecido. Si a iso engadimos a dexeneración das escasas plantas nai, que agora dan a miúdo flores máis pequenas e con formas menos atractivas, a desaparición resulta desafortunadamente inevitable a longo prazo. Obsérvese que se creou un único Vuylstekeara Cambria "Plush" (23 plantas e 6 xeracións) e apareceron dúas mutaciones durante a multiplicación: Vuylstekeara Cambria "Lensing's Favorit" con flores de cor vermella violáceo cunha marca branca, híbrida á súa vez multiplicada en miles de exemplares. Vuylstekeara Cambria "laranxa" con flores cor marrón anaranjado que non crece tan ben. Consellos de cultivo para unha orquídea Cambria As botánicas do xénero Odontoglossum, das cales moitas foron transferidas a novos xéneros (por exemplo Osmoglossum), proveñen de rexións montañosas como a Cordillera de Ándelos ou América Central e, tanto estas como as súas híbridas, poden ser consideradas orquídeas de invernadero frío. Mentres que o cultivo das Odontoglossums é generalmente delicado, o da maioría das súas híbridos é máis fácil. Luz: Lles Cambrias soportan unha luz bastante intensa. Unha lixeira pigmentación vermella na base das follas significa que poden soportar un máximo de luz. Temperatura: Desde 10- 12°C durante a noite no inverno ata 20-24°c durante o día no verán. As Cambria son plantas sensibles que soportan ben as temperaturas episódicas de 7°C durante o inverno, pero moito peor as temperaturas superiores a 25°C durante o verán. Como todas as orquídeas tropicais de altitude, necesitan unha gran diferenza (de 6 a 8°C) entre o día e a noite para que se produza a floración. Resulta necesario así sacar as Cambria ao exterior no verán. Humidade e rego: Necesítase habilidade, porque nunca hai que deixar que o sustrato séquese. Si non, as follas da orquídea crecen en acordeón sen empapar o sustrato. Humidade constante con boa ventilación. Sen repouso no inverno pero hai que diminuír o rego en función da temperatura. Fertilizante: O fertilizante Peters 20/20/20 ou similar equilibrado en razón de 1 gramo por litro de auga, repartido en 4 riegos parece unha boa solución (asimilación máis rápida). Floración: As Cambria poden florecer cada 8 meses xa que, en xeral, os novos seudobulbos crecen e florecen rápidamente. Algúns xéneros chamados Cambria Os seguintes xéneros comercialízanse a miúdo nas grandes superficies e tendas de jardinería co nome comercial de Cambria (o xénero Cambria non existe), aínda que algunhas non sexan híbridas de Odontoglossum. As híbridas de Odontoglossum levan un. Observe que cada ano créanse numerosas híbridas que ocupan o lugar de antigas híbridas consideradas de calidade inferior e que, polo tanto, xa non se reproducen. É tamén cuestión de moda... Bonavebe.

 Photographic 2st delivery: The orchid cambria. The genus Cambria there. What can we say then Cambria label used everywhere and that is confusing? This label is located on the best-selling hybrid in the world after the Phalaenopsis, in principle all Odontoglossum hybrid. As a general rule, it is intergeneric hybrid or complex plurigenéricas. Why the name Cambria? Cambria's name is attributed exclusively a creation of the Belgian city of Ghent, Charles Vuylsteke, who in 1931 created one of the first hybrid intergeneric based Odontoglossum which he called Vuylstekeara Cambria (= Vuylstekeara Rudra x Odontoglossum Clonius) . A very difficult plant to grow and reproduce at that time. It took until the 60s for a variety "Plush" 1931 crop might obtain the prize FCC / RHS important. The Cambria Vuylstekeara "Plush" has survived until today thanks to some rare specimens that are cloned regularly. His big red flower reproduction velvety thanks to a new cloning process made her one of the most sought orchids in the world, and sold well thousands. This success is due to its beauty, but also the fact that this Vuylstekeara Cambria "Plush" is easily adapted to all culture temperatures and above all, because it was one of the first and few cloned hybrid went on sale in the 60s. He became the figurehead of the hybrid and its name, too complicated, became Cambria. In the future, this tag will probably be the only memory of this wonderful plant, as all high quality specimens have practically disappeared. Add to that the degeneration of the few mother plants, which now often given smaller flowers and less attractive forms, the disappearance is unfortunately inevitable in the long term. Note that we created a single Vuylstekeara Cambria "Plush" (23 plants and 6 generations) and two mutations appeared during multiplication: Cambria Vuylstekeara "Lensing's Favorit" with purplish red flowers with a white label, hybrid turn multiplied in thousands. Cambria Vuylstekeara "Orange" with orange-brown flowers that do not grow as well. Growing tips for an orchid Cambria The botanical genus Odontoglossum, many of which have been transferred to new genera (eg Osmoglossum), come from mountainous regions like the Andes or Central America, and both these and their hybrid orchids can be considered cold greenhouse While the cultivation is generally Odontoglossums delicate, most hybrids thereof is easier. Light: Les Cambrias support a fairly intense light. A light red pigmentation in the base of the leaves which can support means maximum light. Temperature: From 10 to 12 ° C at night in winter to 20-24 ° C during the day in summer. The Cambria are sensitive plants will tolerate temperatures of 7 ° C episodic winter, but much worse temperatures above 25 ° C during the summer. Like all tropical orchids altitude, need a large difference (6-8 ° C) between day and night to produce flowering. It is necessary to draw the Cambria and outside in summer. Moisture and Irrigation: It takes skill, because we must never allow the substrate to dry. If not, the leaves grow in accordion orchid without soaking the substrate. Constant humidity with good ventilation. Without rest in winter but lower than the irrigation function of the temperature. Fertilizer: Peters 20/20/20 fertilizer or similar balanced ratio of 1 gram per liter of water, divided into 4 irrigations seems a good solution (faster uptake). Flowering: The Cambria can flourish every 8 months since, in general, new pseudobulbs grow and bloom quickly. Some genres called Cambria The following genres are often sold in supermarkets and garden stores under the trade name of Cambria (Cambria gender does not exist), although some are not Odontoglossum hybrid. The Odontoglossum carry a hybrid. Note that each year many hybrids are created that take the place of old hybrid considered inferior and, therefore, no longer play. It's also about fashion ... Bonavebe.








martes, 12 de febrero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (32) Knowing plants and their care Jardimar walk (32)


1 ª entrega fotográfica sobre : La orquidia cambria. El género Cambria no existe. ¿Qué podemos decir entonces de la etiqueta Cambria empleada por todas partes y que se presta a confusión? Esta etiqueta se encuentra en las híbridas más vendidas en el mundo después de la Phalaenopsis, en principio todas híbridas de Odontoglossum. Como norma general, se trata de híbridas intergenéricas o plurigenéricas muy complejas. ¿Por qué el nombre de Cambria? El nombre de Cambria se atribuye exclusivamente a una creación del belga, de la ciudad de Gante, Charles Vuylsteke, que creó en 1931 una de las primeras híbridas intergenéricas a base de Odontoglossum a la que llamó Vuylstekeara Cambria (= Vuylstekeara Rudra x Odontoglossum Clonius). Una planta muy difícil de cultivar y reproducir en esa época. Hubo que esperar hasta los años 60 para que una variedad “Plush” del cultivo de 1931 obtuviese los premios FCC/RHS más importantes. La Vuylstekeara Cambria "Plush" ha sobrevivido hasta la actualidad gracias a algunos ejemplares escasos que se clonan de forma regular. Su gran flor de un rojo aterciopelado y su reproducción gracias a un nuevo proceso de clonación hicieron de ella una de las orquídeas más buscadas en el mundo, y se vendieron así miles de ejemplares. Este gran éxito se debe a su belleza, pero también al hecho de que esta Vuylstekeara Cambria "Plush" se adapta fácilmente a todas las temperaturas de cultivo y, sobre todo, porque fue una de las primeras y escasas híbridas clonadas que salieron a la venta en los años 60. Se convirtió en la figura emblemática de las híbridas y su nombre, demasiado complicado, pasó a ser Cambria. En el futuro, esta etiqueta será probablemente el único recuerdo de esta magnífica planta, ya que todos los especímenes de gran calidad han prácticamente desaparecido. Si a eso añadimos la degeneración de las escasas plantas madre, que ahora dan a menudo flores más pequeñas y con formas menos atractivas, la desaparición resulta desafortunadamente inevitable a largo plazo. Obsérvese que se creó un único Vuylstekeara Cambria "Plush" (23 plantas y 6 generaciones) y aparecieron dos mutaciones durante la multiplicación: Vuylstekeara Cambria "Lensing's Favorit" con flores de color rojo violáceo con una marca blanca, híbrida a su vez multiplicada en miles de ejemplares. Vuylstekeara Cambria "naranja" con flores color marrón anaranjado que no crece tan bien. Consejos de cultivo para una orquídea Cambria Las botánicas del género Odontoglossum, de las cuales muchas han sido transferidas a nuevos géneros (por ejemplo Osmoglossum), provienen de regiones montañosas como la Cordillera de los Andes o América Central y, tanto estas como sus híbridas, pueden ser consideradas orquídeas de invernadero frío. Mientras que el cultivo de las Odontoglossums es generalmente delicado, el de la mayoría de sus híbridos es más fácil. Luz: Les Cambrias soportan una luz bastante intensa. Una ligera pigmentación roja en la base de las hojas significa que pueden soportar un máximo de luz. Temperatura: Desde 10- 12°C durante la noche en invierno hasta 20-24°c durante el día en verano. Las Cambria son plantas sensibles que soportan bien las temperaturas episódicas de 7°C durante el invierno, pero mucho peor las temperaturas superiores a 25°C durante el verano. Como todas las orquídeas tropicales de altitud, necesitan una gran diferencia (de 6 a 8°C) entre el día y la noche para que se produzca la floración. Resulta necesario así sacar las Cambria al exterior en verano. Humedad y riego: Se necesita habilidad, porque nunca hay que dejar que el sustrato se seque. Si no, las hojas de la orquídea crecen en acordeón sin empapar el sustrato. Humedad constante con buena ventilación. Sin reposo en invierno pero hay que disminuir el riego en función de la temperatura. Fertilizante: El fertilizante Peters 20/20/20 o similar equilibrado en razón de 1 gramo por litro de agua, repartido en 4 riegos parece una buena solución (asimilación más rápida). Floración: Las Cambria pueden florecer cada 8 meses ya que, en general, los nuevos seudobulbos crecen y florecen rápidamente. Algunos géneros llamados Cambria Los siguientes géneros se comercializan a menudo en las grandes superficies y tiendas de jardinería con el nombre comercial de Cambria (el género Cambria no existe), aunque algunas no sean híbridas de Odontoglossum. Las híbridas de Odontoglossum llevan un. Observe que cada año se crean numerosas híbridas que ocupan el lugar de antiguas híbridas consideradas de calidad inferior y que, por lo tanto, ya no se reproducen. Es también cuestión de moda… Bonavebe.


 1 ª entrega fotográfica sobre : A orquidia cambria. O xénero Cambria non existe. Que podemos dicir entón da etiqueta Cambria empregada por todas partes e que se presta a confusión? Esta etiqueta atópase nas híbridas máis vendidas no mundo logo da Phalaenopsis, en principio todas híbridas de Odontoglossum. Como norma xeral, trátase de híbridas intergenéricas ou plurigenéricas moi complexas. Por que o nome de Cambria? O nome de Cambria atribúese exclusivamente a unha creación do belga, da cidade de Gante, Charles Vuylsteke, que creou en 1931 una das primeiras híbridas intergenéricas a base de Odontoglossum á que chamou Vuylstekeara Cambria (= Vuylstekeara Rudra x Odontoglossum Clonius). Unha planta moi difícil de cultivar e reproducir nesa época. Houbo que esperar ata os anos 60 para que unha variedade ?Plush? do cultivo de 1931 obtivese os premios FCC/RHS máis importantes. A Vuylstekeara Cambria "Plush" sobreviviu ata a actualidade grazas a algúns exemplares escasos que se clonan de forma regular. A súa gran flor dun vermello aterciopelado e a súa reprodución grazas a un novo proceso de clonación fixeron dela una das orquídeas máis buscadas no mundo, e vendéronse así miles de exemplares. Este gran éxito débese á súa beleza, pero tamén ao feito de que esta Vuylstekeara Cambria "Plush" adáptase fácilmente a todas as temperaturas de cultivo e, sobre todo, porque foi unha das primeiras e escasas híbridas clonadas que saíron á venda nos anos 60. Converteuse na figura emblemática das híbridas e o seu nome, demasiado complicado, pasou a ser Cambria. No futuro, esta etiqueta será probablemente o único recordo desta magnífica planta, xa que todos os especímenes de gran calidade han prácticamente desaparecido. Si a iso engadimos a dexeneración das escasas plantas nai, que agora dan a miúdo flores máis pequenas e con formas menos atractivas, a desaparición resulta desafortunadamente inevitable a longo prazo. Obsérvese que se creou un único Vuylstekeara Cambria "Plush" (23 plantas e 6 xeracións) e apareceron dúas mutaciones durante a multiplicación: Vuylstekeara Cambria "Lensing's Favorit" con flores de cor vermella violáceo cunha marca branca, híbrida á súa vez multiplicada en miles de exemplares. Vuylstekeara Cambria "laranxa" con flores cor marrón anaranjado que non crece tan ben. Consellos de cultivo para unha orquídea Cambria As botánicas do xénero Odontoglossum, das cales moitas foron transferidas a novos xéneros (por exemplo Osmoglossum), proveñen de rexións montañosas como a Cordillera de Ándelos ou América Central e, tanto estas como as súas híbridas, poden ser consideradas orquídeas de invernadero frío. Mentres que o cultivo das Odontoglossums é generalmente delicado, o da maioría das súas híbridos é máis fácil. Luz: Lles Cambrias soportan unha luz bastante intensa. Unha lixeira pigmentación vermella na base das follas significa que poden soportar un máximo de luz. Temperatura: Desde 10- 12°C durante a noite no inverno ata 20-24°c durante o día no verán. As Cambria son plantas sensibles que soportan ben as temperaturas episódicas de 7°C durante o inverno, pero moito peor as temperaturas superiores a 25°C durante o verán. Como todas as orquídeas tropicais de altitude, necesitan unha gran diferenza (de 6 a 8°C) entre o día e a noite para que se produza a floración. Resulta necesario así sacar as Cambria ao exterior no verán. Humidade e rego: Necesítase habilidade, porque nunca hai que deixar que o sustrato séquese. Si non, as follas da orquídea crecen en acordeón sen empapar o sustrato. Humidade constante con boa ventilación. Sen repouso no inverno pero hai que diminuír o rego en función da temperatura. Fertilizante: O fertilizante Peters 20/20/20 ou similar equilibrado en razón de 1 gramo por litro de auga, repartido en 4 riegos parece unha boa solución (asimilación máis rápida). Floración: As Cambria poden florecer cada 8 meses xa que, en xeral, os novos seudobulbos crecen e florecen rápidamente. Algúns xéneros chamados Cambria Os seguintes xéneros comercialízanse a miúdo nas grandes superficies e tendas de jardinería co nome comercial de Cambria (o xénero Cambria non existe), aínda que algunhas non sexan híbridas de Odontoglossum. As híbridas de Odontoglossum levan un. Observe que cada ano créanse numerosas híbridas que ocupan o lugar de antigas híbridas consideradas de calidade inferior e que, polo tanto, xa non se reproducen. É tamén cuestión de moda... Bonavebe.

 Photographic 1st delivery: The orchid cambria. The genus Cambria there. What can we say then Cambria label used everywhere and that is confusing? This label is located on the best-selling hybrid in the world after the Phalaenopsis, in principle all Odontoglossum hybrid. As a general rule, it is intergeneric hybrid or complex plurigenéricas. Why the name Cambria? Cambria's name is attributed exclusively a creation of the Belgian city of Ghent, Charles Vuylsteke, who in 1931 created one of the first hybrid intergeneric based Odontoglossum which he called Vuylstekeara Cambria (= Vuylstekeara Rudra x Odontoglossum Clonius) . A very difficult plant to grow and reproduce at that time. It took until the 60s for a variety "Plush" 1931 crop might obtain the prize FCC / RHS important. The Cambria Vuylstekeara "Plush" has survived until today thanks to some rare specimens that are cloned regularly. His big red flower reproduction velvety thanks to a new cloning process made her one of the most sought orchids in the world, and sold well thousands. This success is due to its beauty, but also the fact that this Vuylstekeara Cambria "Plush" is easily adapted to all culture temperatures and above all, because it was one of the first and few cloned hybrid went on sale in the 60s. He became the figurehead of the hybrid and its name, too complicated, became Cambria. In the future, this tag will probably be the only memory of this wonderful plant, as all high quality specimens have practically disappeared. Add to that the degeneration of the few mother plants, which now often given smaller flowers and less attractive forms, the disappearance is unfortunately inevitable in the long term. Note that we created a single Vuylstekeara Cambria "Plush" (23 plants and 6 generations) and two mutations appeared during multiplication: Cambria Vuylstekeara "Lensing's Favorit" with purplish red flowers with a white label, hybrid turn multiplied in thousands. Cambria Vuylstekeara "Orange" with orange-brown flowers that do not grow as well. Growing tips for an orchid Cambria The botanical genus Odontoglossum, many of which have been transferred to new genera (eg Osmoglossum), come from mountainous regions like the Andes or Central America, and both these and their hybrid orchids can be considered cold greenhouse While the cultivation is generally Odontoglossums delicate, most hybrids thereof is easier. Light: Les Cambrias support a fairly intense light. A light red pigmentation in the base of the leaves which can support means maximum light. Temperature: From 10 to 12 ° C at night in winter to 20-24 ° C during the day in summer. The Cambria are sensitive plants will tolerate temperatures of 7 ° C episodic winter, but much worse temperatures above 25 ° C during the summer. Like all tropical orchids altitude, need a large difference (6-8 ° C) between day and night to produce flowering. It is necessary to draw the Cambria and outside in summer. Moisture and Irrigation: It takes skill, because we must never allow the substrate to dry. If not, the leaves grow in accordion orchid without soaking the substrate. Constant humidity with good ventilation. Without rest in winter but lower than the irrigation function of the temperature. Fertilizer: Peters 20/20/20 fertilizer or similar balanced ratio of 1 gram per liter of water, divided into 4 irrigations seems a good solution (faster uptake). Flowering: The Cambria can flourish every 8 months since, in general, new pseudobulbs grow and bloom quickly. Some genres called Cambria The following genres are often sold in supermarkets and garden stores under the trade name of Cambria (Cambria gender does not exist), although some are not Odontoglossum hybrid. The Odontoglossum carry a hybrid. Note that each year many hybrids are created that take the place of old hybrid considered inferior and, therefore, no longer play. It's also about fashion ... Bonavebe.







lunes, 11 de febrero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (31) Knowing plants and their care Jardimar walk (31)


2 ª entrega fotográfica sobre : La medinilla es una planta que requiere de ciertos cuidados especiales para un desarrollo óptimo. Su nombre científico es Medinilla magnífica y es originaria de las Filipinas. Se trata de un arbusto de hermosa floración que puede llegar a medir unos seis metros de alto. Se puede cultivar en el jardín o en ambientes de interior, aunque en este último caso se le deben proporcionar condiciones tropicales, es decir un ambiente cálido y húmedo. Las flores nacen en el verano, son de gran tamaño y de color rosado, las cuales se disponen en racimos colgantes. El contraste de colores entre las flores y las grandes hojas verdes, hace de esta planta un verdadero elemento decorativo muy apreciado en el mundo de la jardinería. El sitio donde se cultiva la medinilla debe ser iluminado, pero evitando que los rayos del sol la afecten directamente. Lo que resulta un factor de suma importancia es la humedad, por lo que apelaremos al uso de rociadores para mantener esta condición. El riego sin embargo, se realiza de forma moderada. El suelo debería secarse ligeramente antes de volver a regar. La medinilla necesita un suelo rico en nutrientes para un mejor crecimiento. Además debe contar con un buen sistema de drenaje. Durante la primavera y el verano colocaremos abono cada veinte días. Siguiendo estos consejos básicos se puede realizar el cultivo de esta planta exótica y hermosa. 

2 ª entrega fotográfica sobre : A medinilla é unha planta que require de certos coidados especiais para un desenvolvemento óptimo. O seu nome científico é Medinilla magnífica e é orixinaria das Filipinas. Trátase dun arbusto de fermosa floración que pode chegar a medir uns seis metros de alto. Pódese cultivar no xardín ou en ambientes de interior, aínda que neste último caso débenselle proporcionar condicións tropicais, é dicir un ambiente cálido e húmido. As flores nacen no verán, son de gran tamaño e de cor rosado, as cales dispóñense en racimos colgantes. O contraste de cores entre as flores e as grandes follas verdes, fai desta planta un verdadeiro elemento decorativo moi apreciado no mundo da jardinería. O sitio onde se cultiva a medinilla debe ser iluminado, pero evitando que os raios do sol aféctena directamente. O que resulta un factor de suma importancia é a humidade, polo que apelaremos ao uso de rociadores para manter esta condición. O rego con todo, realízase de forma moderada. O chan debería secarse ligeramente antes de volver regar. A medinilla necesita un chan rico en nutrientes para un mellor crecemento. Ademais debe contar cun bo sistema de drenaje. Durante a primavera e o verán colocaremos abono cada vinte días. Seguindo estes consellos básicos pódese realizar o cultivo desta planta exótica e fermosa.


 Photographic 2st delivery: The medinilla is a plant that requires some special care for optimal development. Its scientific name is Medinilla magnificent and is originally from the Philippines. This is a beautiful flowering shrub that can grow to about six feet tall. It can be grown in the garden or in indoor environments, although in the latter case you must provide tropical conditions, ie a warm and humid. The flowers are borne in summer, are large and pink, which are arranged in hanging clusters. The color contrast between flowers and large green leaves makes this plant a real embellishment highly appreciated in the world of gardening. The place where grown medinilla be illuminated, but prevent the sun's rays directly affect it. What is one important factor is moisture, so it will appeal to the use of sprinklers to maintain this condition. Irrigation however, moderately performed. The soil should dry slightly before watering again. The medinilla need a nutrient-rich soil for best growth. It must also have a good drainage system. During the spring and summer fertilizer will place every twenty days. Following these basic tips can make this plant growing exotic and beautiful.





domingo, 10 de febrero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (30) Knowing plants and their care Jardimar walk (30)


1 ª entrega fotográfica sobre : La medinilla es una planta que requiere de ciertos cuidados especiales para un desarrollo óptimo. Su nombre científico es Medinilla magnífica y es originaria de las Filipinas. Se trata de un arbusto de hermosa floración que puede llegar a medir unos seis metros de alto. Se puede cultivar en el jardín o en ambientes de interior, aunque en este último caso se le deben proporcionar condiciones tropicales, es decir un ambiente cálido y húmedo. Las flores nacen en el verano, son de gran tamaño y de color rosado, las cuales se disponen en racimos colgantes. El contraste de colores entre las flores y las grandes hojas verdes, hace de esta planta un verdadero elemento decorativo muy apreciado en el mundo de la jardinería. El sitio donde se cultiva la medinilla debe ser iluminado, pero evitando que los rayos del sol la afecten directamente. Lo que resulta un factor de suma importancia es la humedad, por lo que apelaremos al uso de rociadores para mantener esta condición. El riego sin embargo, se realiza de forma moderada. El suelo debería secarse ligeramente antes de volver a regar. La medinilla necesita un suelo rico en nutrientes para un mejor crecimiento. Además debe contar con un buen sistema de drenaje. Durante la primavera y el verano colocaremos abono cada veinte días. Siguiendo estos consejos básicos se puede realizar el cultivo de esta planta exótica y hermosa.

1 ª entrega fotográfica sobre : A medinilla é unha planta que require de certos coidados especiais para un desenvolvemento óptimo. O seu nome científico é Medinilla magnífica e é orixinaria das Filipinas. Trátase dun arbusto de fermosa floración que pode chegar a medir uns seis metros de alto. Pódese cultivar no xardín ou en ambientes de interior, aínda que neste último caso débenselle proporcionar condicións tropicais, é dicir un ambiente cálido e húmido. As flores nacen no verán, son de gran tamaño e de cor rosado, as cales dispóñense en racimos colgantes. O contraste de cores entre as flores e as grandes follas verdes, fai desta planta un verdadeiro elemento decorativo moi apreciado no mundo da jardinería. O sitio onde se cultiva a medinilla debe ser iluminado, pero evitando que os raios do sol aféctena directamente. O que resulta un factor de suma importancia é a humidade, polo que apelaremos ao uso de rociadores para manter esta condición. O rego con todo, realízase de forma moderada. O chan debería secarse ligeramente antes de volver regar. A medinilla necesita un chan rico en nutrientes para un mellor crecemento. Ademais debe contar cun bo sistema de drenaje. Durante a primavera e o verán colocaremos abono cada vinte días. Seguindo estes consellos básicos pódese realizar o cultivo desta planta exótica e fermosa.


 Photographic 1st delivery: The medinilla is a plant that requires some special care for optimal development. Its scientific name is Medinilla magnificent and is originally from the Philippines. This is a beautiful flowering shrub that can grow to about six feet tall. It can be grown in the garden or in indoor environments, although in the latter case you must provide tropical conditions, ie a warm and humid. The flowers are borne in summer, are large and pink, which are arranged in hanging clusters. The color contrast between flowers and large green leaves makes this plant a real embellishment highly appreciated in the world of gardening. The place where grown medinilla be illuminated, but prevent the sun's rays directly affect it. What is one important factor is moisture, so it will appeal to the use of sprinklers to maintain this condition. Irrigation however, moderately performed. The soil should dry slightly before watering again. The medinilla need a nutrient-rich soil for best growth. It must also have a good drainage system. During the spring and summer fertilizer will place every twenty days. Following these basic tips can make this plant growing exotic and beautiful.




sábado, 9 de febrero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (29) Knowing plants and their care Jardimar walk (29)


3 ª entrega fotográfica sobre : Guzmania, Bromelia, Caraquata. Familia : Bromeliaceas.Nombre científico : Guzmania.Las especies más comunes son: Guzmania minor , Guzmania lingulata, Guzmania monostachya, Guzmania zahnii, Guzmania sanguinea. Es un género que abarca unas 120 especies.La Guzmania es planta vivaz epífita. Procede de América central hasta Perú y toda Sudamérica. Son plantas con hojas de borde liso, acintadas que forman una roseta en forma de embudo. En el centro se encuentran, rodeando a la inflorescencia, unas brácteas de color rojo vivo.Es una de las Bromeliáceas más atractivas, pero difícil de mantener viva cuando ha pasado el periodo de floración. En las floristerias se ven floridas en todas las épocas del año; esto se debe a que se cultivan en invernaderos calientes para la venta, donde se les fuerza a florecer. Es adecuada para planta de interior. Debe situarse en lugar iluminado pero sin que reciba directamente los rayos del sol. Hay que regarla por dentro del embudo durante el periodo de crecimiento, entre marzo y agosto. Es conveniente pulverizarla durante la aparición de hojas y flores. Después de la floración necesita poco riego y siempre fuera del embudo. El ambiente debe ser aireado pero sin corrientes de aire. El sustrato debe ser ácido, con la tierra suelta, compuesta de turba, materia orgánica y mantillo de hojas. Durante el periodo de crecimiento es conveniente añadirle un fertilizante líquido disuelto en el agua del riego y aplicarlo en la roseta central. Puede sufrir el ataque de pulgones, pero las mayores pérdidas se producen por errores en el cultivo, sobre todo en lo referente a la temperatura y al riego. La Guzmania se multiplica separando los hijuelos que se forman en la base de la planta cuando tengan de 10 a 15 cm de altura. Se plantan en una mezcla de turba y arena o en una capa de musgo. Como necesitan calor en la base se pueden colocar las macetas encima de un radiador. Los hijuelos no deben regarse por el embudo pues podrian pudrirse.


 3 ª entrega fotográfica sobre : Guzmania, Bromelia, Caraquata. Familia : Bromeliaceas.Nome científico : Guzmania.As especies máis comúns son: Guzmania minor , Guzmania lingulata, Guzmania monostachya, Guzmania zahnii, Guzmania sanguinea. É un xénero que abarca unhas 120 especies.A Guzmania é planta vivaz epífita. Procede de América central ata Perú e toda Sudamérica. Son plantas con follas de bordo liso, acintadas que forman unha roseta en forma de embudo. No centro atópanse, rodeando á inflorescencia, unhas brácteas de cor vermella vivo.É unha das Bromeliáceas máis atractivas, pero difícil de manter viva cando pasou o periodo de floración. Nas floristerias vense floridas en todas as épocas do ano; isto débese a que se cultivan en invernaderos quentes para a venda, onde se lles forza a florecer. É adecuada para planta de interior. Debe situarse en lugar iluminado pero sen que reciba directamente os raios do sol. Hai que regala por dentro do embudo durante o periodo de crecemento, entre marzo e agosto. É conveniente pulverizarla durante a aparición de follas e flores. Logo da floración necesita pouco rego e sempre fose do embudo. O ambiente debe ser aireado pero sen correntes de aire. O sustrato debe ser acedo, coa terra solta, composta de turba, materia orgánica e mantillo de follas. Durante o periodo de crecemento é conveniente engadirlle un fertilizante líquido disolto no auga do rego e aplicalo na roseta central. Pode sufrir o ataque de pulgones, pero as maiores perdas prodúcense por erros no cultivo, sobre todo no referente á temperatura e ao rego. A Guzmania multiplícase separando os hijuelos que se forman na base da planta cando teñan de 10 a 15 cm de altura. Plántanse nunha mestura de turba e area ou nunha capa de musgo. Como necesitan calor na base pódense colocar as macetas encima dun radiador. Os hijuelos non deben regarse polo embudo pois podrian podrecerse.

 Photographic 3st delivery: Guzmania, Bromeliad, Caraquata. Family: scientific Bromeliaceas.Nombre: Guzmania.Las most common species are: Guzmania minor, Guzmania lingulata, Guzmania monostachya, Guzmania zahnii, Guzmania sanguinea. It is a genre that encompasses some 120 especies.La epiphyte Guzmania is perennial plant. It comes from Central America to Peru and South America. Plants leaves are smooth edge, ribbonlike rosette forming a funnel shape. In the center are, surrounding the inflorescence, a red bracts of the Bromeliaceae vivo.Es more attractive, but difficult to keep alive when it has passed the flowering period. The flowers are blooming in all seasons, this is because they are grown in warm greenhouses for sale, where they are forced to bloom. Suitable for indoor plant. It should be in place illuminated but not exposed to direct sunlight. Have to water inside the funnel during the growing season, from March to August. Spray it is convenient for the emergence of leaves and flowers. After flowering requires little watering and always out of the funnel. The environment must be ventilated without drafts. The substrate must be acidic, with loose soil composed of peat, organic matter and leaf litter. During the growth period is desirable to add a liquid fertilizer dissolved in irrigation water and apply it on the central rosette. You can be attacked by aphids, but the biggest losses are caused by errors in the culture, especially in relation to temperature and irrigation. Guzmania multiplies the separating suckers are formed in the base of the plant where they have from 10 to 15 cm in height. They are planted in a mixture of peat and sand or a layer of moss. As needed based heat the pots can be placed over a radiator. The shoots Do not water down the funnel as they may rot. 







viernes, 8 de febrero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (28) Knowing plants and their care Jardimar walk (28)


3 ª entrega fotográfica sobre : Guzmania, Bromelia, Caraquata. Familia : Bromeliaceas.Nombre científico : Guzmania.Las especies más comunes son: Guzmania minor , Guzmania lingulata, Guzmania monostachya, Guzmania zahnii, Guzmania sanguinea. Es un género que abarca unas 120 especies.La Guzmania es planta vivaz epífita. Procede de América central hasta Perú y toda Sudamérica. Son plantas con hojas de borde liso, acintadas que forman una roseta en forma de embudo. En el centro se encuentran, rodeando a la inflorescencia, unas brácteas de color rojo vivo.Es una de las Bromeliáceas más atractivas, pero difícil de mantener viva cuando ha pasado el periodo de floración. En las floristerias se ven floridas en todas las épocas del año; esto se debe a que se cultivan en invernaderos calientes para la venta, donde se les fuerza a florecer. Es adecuada para planta de interior. Debe situarse en lugar iluminado pero sin que reciba directamente los rayos del sol. Hay que regarla por dentro del embudo durante el periodo de crecimiento, entre marzo y agosto. Es conveniente pulverizarla durante la aparición de hojas y flores. Después de la floración necesita poco riego y siempre fuera del embudo. El ambiente debe ser aireado pero sin corrientes de aire. El sustrato debe ser ácido, con la tierra suelta, compuesta de turba, materia orgánica y mantillo de hojas. Durante el periodo de crecimiento es conveniente añadirle un fertilizante líquido disuelto en el agua del riego y aplicarlo en la roseta central. Puede sufrir el ataque de pulgones, pero las mayores pérdidas se producen por errores en el cultivo, sobre todo en lo referente a la temperatura y al riego. La Guzmania se multiplica separando los hijuelos que se forman en la base de la planta cuando tengan de 10 a 15 cm de altura. Se plantan en una mezcla de turba y arena o en una capa de musgo. Como necesitan calor en la base se pueden colocar las macetas encima de un radiador. Los hijuelos no deben regarse por el embudo pues podrian pudrirse.


 3 ª entrega fotográfica sobre : Guzmania, Bromelia, Caraquata. Familia : Bromeliaceas.Nome científico : Guzmania.As especies máis comúns son: Guzmania minor , Guzmania lingulata, Guzmania monostachya, Guzmania zahnii, Guzmania sanguinea. É un xénero que abarca unhas 120 especies.A Guzmania é planta vivaz epífita. Procede de América central ata Perú e toda Sudamérica. Son plantas con follas de bordo liso, acintadas que forman unha roseta en forma de embudo. No centro atópanse, rodeando á inflorescencia, unhas brácteas de cor vermella vivo.É unha das Bromeliáceas máis atractivas, pero difícil de manter viva cando pasou o periodo de floración. Nas floristerias vense floridas en todas as épocas do ano; isto débese a que se cultivan en invernaderos quentes para a venda, onde se lles forza a florecer. É adecuada para planta de interior. Debe situarse en lugar iluminado pero sen que reciba directamente os raios do sol. Hai que regala por dentro do embudo durante o periodo de crecemento, entre marzo e agosto. É conveniente pulverizarla durante a aparición de follas e flores. Logo da floración necesita pouco rego e sempre fose do embudo. O ambiente debe ser aireado pero sen correntes de aire. O sustrato debe ser acedo, coa terra solta, composta de turba, materia orgánica e mantillo de follas. Durante o periodo de crecemento é conveniente engadirlle un fertilizante líquido disolto no auga do rego e aplicalo na roseta central. Pode sufrir o ataque de pulgones, pero as maiores perdas prodúcense por erros no cultivo, sobre todo no referente á temperatura e ao rego. A Guzmania multiplícase separando os hijuelos que se forman na base da planta cando teñan de 10 a 15 cm de altura. Plántanse nunha mestura de turba e area ou nunha capa de musgo. Como necesitan calor na base pódense colocar as macetas encima dun radiador. Os hijuelos non deben regarse polo embudo pois podrian podrecerse.

 Photographic 3st delivery: Guzmania, Bromeliad, Caraquata. Family: scientific Bromeliaceas.Nombre: Guzmania.Las most common species are: Guzmania minor, Guzmania lingulata, Guzmania monostachya, Guzmania zahnii, Guzmania sanguinea. It is a genre that encompasses some 120 especies.La epiphyte Guzmania is perennial plant. It comes from Central America to Peru and South America. Plants leaves are smooth edge, ribbonlike rosette forming a funnel shape. In the center are, surrounding the inflorescence, a red bracts of the Bromeliaceae vivo.Es more attractive, but difficult to keep alive when it has passed the flowering period. The flowers are blooming in all seasons, this is because they are grown in warm greenhouses for sale, where they are forced to bloom. Suitable for indoor plant. It should be in place illuminated but not exposed to direct sunlight. Have to water inside the funnel during the growing season, from March to August. Spray it is convenient for the emergence of leaves and flowers. After flowering requires little watering and always out of the funnel. The environment must be ventilated without drafts. The substrate must be acidic, with loose soil composed of peat, organic matter and leaf litter. During the growth period is desirable to add a liquid fertilizer dissolved in irrigation water and apply it on the central rosette. You can be attacked by aphids, but the biggest losses are caused by errors in the culture, especially in relation to temperature and irrigation. Guzmania multiplies the separating suckers are formed in the base of the plant where they have from 10 to 15 cm in height. They are planted in a mixture of peat and sand or a layer of moss. As needed based heat the pots can be placed over a radiator. The shoots Do not water down the funnel as they may rot. 






jueves, 7 de febrero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (27) Knowing plants and their care Jardimar walk (27)


2 ª entrega fotográfica sobre : Guzmania, Bromelia, Caraquata. Familia : Bromeliaceas.Nombre científico : Guzmania.Las especies más comunes son: Guzmania minor , Guzmania lingulata, Guzmania monostachya, Guzmania zahnii, Guzmania sanguinea. Es un género que abarca unas 120 especies.La Guzmania es planta vivaz epífita. Procede de América central hasta Perú y toda Sudamérica. Son plantas con hojas de borde liso, acintadas que forman una roseta en forma de embudo. En el centro se encuentran, rodeando a la inflorescencia, unas brácteas de color rojo vivo.Es una de las Bromeliáceas más atractivas, pero difícil de mantener viva cuando ha pasado el periodo de floración. En las floristerias se ven floridas en todas las épocas del año; esto se debe a que se cultivan en invernaderos calientes para la venta, donde se les fuerza a florecer. Es adecuada para planta de interior. Debe situarse en lugar iluminado pero sin que reciba directamente los rayos del sol. Hay que regarla por dentro del embudo durante el periodo de crecimiento, entre marzo y agosto. Es conveniente pulverizarla durante la aparición de hojas y flores. Después de la floración necesita poco riego y siempre fuera del embudo. El ambiente debe ser aireado pero sin corrientes de aire. El sustrato debe ser ácido, con la tierra suelta, compuesta de turba, materia orgánica y mantillo de hojas. Durante el periodo de crecimiento es conveniente añadirle un fertilizante líquido disuelto en el agua del riego y aplicarlo en la roseta central. Puede sufrir el ataque de pulgones, pero las mayores pérdidas se producen por errores en el cultivo, sobre todo en lo referente a la temperatura y al riego. La Guzmania se multiplica separando los hijuelos que se forman en la base de la planta cuando tengan de 10 a 15 cm de altura. Se plantan en una mezcla de turba y arena o en una capa de musgo. Como necesitan calor en la base se pueden colocar las macetas encima de un radiador. Los hijuelos no deben regarse por el embudo pues podrian pudrirse.


 2 ª entrega fotográfica sobre : Guzmania, Bromelia, Caraquata. Familia : Bromeliaceas.Nome científico : Guzmania.As especies máis comúns son: Guzmania minor , Guzmania lingulata, Guzmania monostachya, Guzmania zahnii, Guzmania sanguinea. É un xénero que abarca unhas 120 especies.A Guzmania é planta vivaz epífita. Procede de América central ata Perú e toda Sudamérica. Son plantas con follas de bordo liso, acintadas que forman unha roseta en forma de embudo. No centro atópanse, rodeando á inflorescencia, unhas brácteas de cor vermella vivo.É unha das Bromeliáceas máis atractivas, pero difícil de manter viva cando pasou o periodo de floración. Nas floristerias vense floridas en todas as épocas do ano; isto débese a que se cultivan en invernaderos quentes para a venda, onde se lles forza a florecer. É adecuada para planta de interior. Debe situarse en lugar iluminado pero sen que reciba directamente os raios do sol. Hai que regala por dentro do embudo durante o periodo de crecemento, entre marzo e agosto. É conveniente pulverizarla durante a aparición de follas e flores. Logo da floración necesita pouco rego e sempre fose do embudo. O ambiente debe ser aireado pero sen correntes de aire. O sustrato debe ser acedo, coa terra solta, composta de turba, materia orgánica e mantillo de follas. Durante o periodo de crecemento é conveniente engadirlle un fertilizante líquido disolto no auga do rego e aplicalo na roseta central. Pode sufrir o ataque de pulgones, pero as maiores perdas prodúcense por erros no cultivo, sobre todo no referente á temperatura e ao rego. A Guzmania multiplícase separando os hijuelos que se forman na base da planta cando teñan de 10 a 15 cm de altura. Plántanse nunha mestura de turba e area ou nunha capa de musgo. Como necesitan calor na base pódense colocar as macetas encima dun radiador. Os hijuelos non deben regarse polo embudo pois podrian podrecerse.

 Photographic 2st delivery: Guzmania, Bromeliad, Caraquata. Family: scientific Bromeliaceas.Nombre: Guzmania.Las most common species are: Guzmania minor, Guzmania lingulata, Guzmania monostachya, Guzmania zahnii, Guzmania sanguinea. It is a genre that encompasses some 120 especies.La epiphyte Guzmania is perennial plant. It comes from Central America to Peru and South America. Plants leaves are smooth edge, ribbonlike rosette forming a funnel shape. In the center are, surrounding the inflorescence, a red bracts of the Bromeliaceae vivo.Es more attractive, but difficult to keep alive when it has passed the flowering period. The flowers are blooming in all seasons, this is because they are grown in warm greenhouses for sale, where they are forced to bloom. Suitable for indoor plant. It should be in place illuminated but not exposed to direct sunlight. Have to water inside the funnel during the growing season, from March to August. Spray it is convenient for the emergence of leaves and flowers. After flowering requires little watering and always out of the funnel. The environment must be ventilated without drafts. The substrate must be acidic, with loose soil composed of peat, organic matter and leaf litter. During the growth period is desirable to add a liquid fertilizer dissolved in irrigation water and apply it on the central rosette. You can be attacked by aphids, but the biggest losses are caused by errors in the culture, especially in relation to temperature and irrigation. Guzmania multiplies the separating suckers are formed in the base of the plant where they have from 10 to 15 cm in height. They are planted in a mixture of peat and sand or a layer of moss. As needed based heat the pots can be placed over a radiator. The shoots Do not water down the funnel as they may rot. 







miércoles, 6 de febrero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (26) Knowing plants and their care Jardimar walk (26)


1 ª entrega fotográfica sobre : Guzmania, Bromelia, Caraquata. Familia : Bromeliaceas.Nombre científico : Guzmania.Las especies más comunes son: Guzmania minor , Guzmania lingulata, Guzmania monostachya, Guzmania zahnii, Guzmania sanguinea. Es un género que abarca unas 120 especies.La Guzmania es planta vivaz epífita. Procede de América central hasta Perú y toda Sudamérica. Son plantas con hojas de borde liso, acintadas que forman una roseta en forma de embudo. En el centro se encuentran, rodeando a la inflorescencia, unas brácteas de color rojo vivo.Es una de las Bromeliáceas más atractivas, pero difícil de mantener viva cuando ha pasado el periodo de floración. En las floristerias se ven floridas en todas las épocas del año; esto se debe a que se cultivan en invernaderos calientes para la venta, donde se les fuerza a florecer. Es adecuada para planta de interior. Debe situarse en lugar iluminado pero sin que reciba directamente los rayos del sol. Hay que regarla por dentro del embudo durante el periodo de crecimiento, entre marzo y agosto. Es conveniente pulverizarla durante la aparición de hojas y flores. Después de la floración necesita poco riego y siempre fuera del embudo. El ambiente debe ser aireado pero sin corrientes de aire. El sustrato debe ser ácido, con la tierra suelta, compuesta de turba, materia orgánica y mantillo de hojas. Durante el periodo de crecimiento es conveniente añadirle un fertilizante líquido disuelto en el agua del riego y aplicarlo en la roseta central. Puede sufrir el ataque de pulgones, pero las mayores pérdidas se producen por errores en el cultivo, sobre todo en lo referente a la temperatura y al riego. La Guzmania se multiplica separando los hijuelos que se forman en la base de la planta cuando tengan de 10 a 15 cm de altura. Se plantan en una mezcla de turba y arena o en una capa de musgo. Como necesitan calor en la base se pueden colocar las macetas encima de un radiador. Los hijuelos no deben regarse por el embudo pues podrian pudrirse.


 1 ª entrega fotográfica sobre : Guzmania, Bromelia, Caraquata. Familia : Bromeliaceas.Nome científico : Guzmania.As especies máis comúns son: Guzmania minor , Guzmania lingulata, Guzmania monostachya, Guzmania zahnii, Guzmania sanguinea. É un xénero que abarca unhas 120 especies.A Guzmania é planta vivaz epífita. Procede de América central ata Perú e toda Sudamérica. Son plantas con follas de bordo liso, acintadas que forman unha roseta en forma de embudo. No centro atópanse, rodeando á inflorescencia, unhas brácteas de cor vermella vivo.É unha das Bromeliáceas máis atractivas, pero difícil de manter viva cando pasou o periodo de floración. Nas floristerias vense floridas en todas as épocas do ano; isto débese a que se cultivan en invernaderos quentes para a venda, onde se lles forza a florecer. É adecuada para planta de interior. Debe situarse en lugar iluminado pero sen que reciba directamente os raios do sol. Hai que regala por dentro do embudo durante o periodo de crecemento, entre marzo e agosto. É conveniente pulverizarla durante a aparición de follas e flores. Logo da floración necesita pouco rego e sempre fose do embudo. O ambiente debe ser aireado pero sen correntes de aire. O sustrato debe ser acedo, coa terra solta, composta de turba, materia orgánica e mantillo de follas. Durante o periodo de crecemento é conveniente engadirlle un fertilizante líquido disolto no auga do rego e aplicalo na roseta central. Pode sufrir o ataque de pulgones, pero as maiores perdas prodúcense por erros no cultivo, sobre todo no referente á temperatura e ao rego. A Guzmania multiplícase separando os hijuelos que se forman na base da planta cando teñan de 10 a 15 cm de altura. Plántanse nunha mestura de turba e area ou nunha capa de musgo. Como necesitan calor na base pódense colocar as macetas encima dun radiador. Os hijuelos non deben regarse polo embudo pois podrian podrecerse.

 Photographic 1st delivery: Guzmania, Bromeliad, Caraquata. Family: scientific Bromeliaceas.Nombre: Guzmania.Las most common species are: Guzmania minor, Guzmania lingulata, Guzmania monostachya, Guzmania zahnii, Guzmania sanguinea. It is a genre that encompasses some 120 especies.La epiphyte Guzmania is perennial plant. It comes from Central America to Peru and South America. Plants leaves are smooth edge, ribbonlike rosette forming a funnel shape. In the center are, surrounding the inflorescence, a red bracts of the Bromeliaceae vivo.Es more attractive, but difficult to keep alive when it has passed the flowering period. The flowers are blooming in all seasons, this is because they are grown in warm greenhouses for sale, where they are forced to bloom. Suitable for indoor plant. It should be in place illuminated but not exposed to direct sunlight. Have to water inside the funnel during the growing season, from March to August. Spray it is convenient for the emergence of leaves and flowers. After flowering requires little watering and always out of the funnel. The environment must be ventilated without drafts. The substrate must be acidic, with loose soil composed of peat, organic matter and leaf litter. During the growth period is desirable to add a liquid fertilizer dissolved in irrigation water and apply it on the central rosette. You can be attacked by aphids, but the biggest losses are caused by errors in the culture, especially in relation to temperature and irrigation. Guzmania multiplies the separating suckers are formed in the base of the plant where they have from 10 to 15 cm in height. They are planted in a mixture of peat and sand or a layer of moss. As needed based heat the pots can be placed over a radiator. The shoots Do not water down the funnel as they may rot.






martes, 5 de febrero de 2013

Conociendo plantas y sus cuidados paseo por Jardimar (25) Knowing plants and their care Jardimar walk (25)


3 ª entrega fotográfica sobre la Gerbera ( gerbera jamesonii) : Nombre científico o latino: Gerbera jamesonii . Nombre común o vulgar: Gerbera, Margarita africana. Familia: Asteraceae. Origen: Sudáfrica (Transvaal). Etimología: la gerbera lleva el nombre de Trangott Gerber, un médico alemán que coleccionó muchas plantas, sobre todo en la península danesa de Jutlandia. Es una planta herbácea, vivaz, en roseta, cuyo cultivo puede durar varios años, aunque comercialmente solo interesa cultivar durante dos o tres, según cultivares y técnicas de cultivo empleadas. En tiempo calido y con ambundante iluminacion, emite grandes flores de diseño similar al de las margaritas y pueden ser de tonos muy diversos. También hay muchos híbridos con colores como: blanco, crema, amarillo, rosa-anaranjado, rojo, púrpura y violeta. Es una planta muy apropiada para macetas. Son utilizadas intensamente para producir flor cortada. Luz: a pleno sol para que florezca adecuadamente. Temperaturas: sensibles al frío. Las temperaturas ideales son de 15 a 18º C durante la noche y de 24º C durante el día, que producirán unas gerberas espléndidas, aunque también pueden tolerar temperaturas más altas de hasta 32º C. Prefieren suelos arenosos. El buen drenaje es fundamental. El exceso de agua le puede perjudicar. Cuide no ensuciar con tierra la zona del nacimiento de las hojas. Para ello conviene preparar una tacita para recibir las aguas del riego en torno a la planta, sin mojar su base. Abonado: aplique abono completo cada 15 días entre primavera y otoño. La poda tiene como fin principal eliminar las hojas envejecidas y otras partes de la planta que impidan una correcta iluminación y aireamiento.
 Multiplicación de Gerbera: Para ello se arranca la planta adulta de más de un año, podándose las raíces a una longitud de 10-12 cm, y seleccionando varias hojas adultas cuyos limbos se recortan dejando un tercio de ellas. Posteriormente se divide el rizoma en pequeñas porciones que contendrán raíces y parte aérea. Estas porciones se desinfectarán con un caldo fungicida antes de su plantación y se colocan a continuación bajo mist-system a 25ºC o bajo pequeños túneles de polietileno y se toman para el esquejado los brotes que se desarrollen cuando tienen 2 a 3 hojas, los cuales se colocan en mesas de multiplicación a 25ºC y humedad relativa del 80%. Se obtienen entre 4 y 10 plantas por cada planta madre. El enraizamiento se efectúa a los 15-20 días. Para obtener mayor cantidad de plantas hay que recurrir a la reproducción mediante semillas, pero este método resulta más complejo, ya que la viabilidad de las semillas es muy corta, por lo que deben adquirirse de buen proveedor y en envases herméticos, que garanticen que la semilla está vigente. Las semillas seleccionadas que son muy dificiles de encontrar en el mercado accesible a los aficionados. Época de siembra: todo el año. La germinación se lleva a cabo en 8-12 días y la 21ºC. Se puede reproducir por división de matas en verano y otoño. Con la micropropagación se obtiene de una planta un gran número de plántulas anualmente frente a las menos de 100 que permiten obtener los métodos clásicos de propagación vegetativa. Se cultivan primero en tubos de ensayo y luego en frascos o cajas de polypropyleno, fragmentos de capítulos muy jóvenes o meristemos.

 PLAGAS : Minador de hojas (Liriomyza trifolii). Trips (Frankliniella occidentalis). Mosca blanca (Trialeurodes vaporariorum). Araña roja (Tetranychus urticae). Ácaros ( Polyphagotarsonemus latus, Tarsonemus pallidus). Orugas (Spodoptera sp.; Heliothis sp.; Antographa gamma; Chrysodeixis chalcites). Babosas y caracoles.

 ENFERMEDADES. Verticilium dahliae. Rhizoctonia solani. Oídio (Erysiphae cichoracearum). Podredumbre gris (Botrytis cinerea). Sclerotinia sclerotiorum. Nematodos (Meloidogyne). Virus del "rattle" del tabaco o Tobacco rattle tobravirus (TRV). Virus de la enfermedad bronceada del tomate o tomato spotted wilt tospovirus (TSWV).

 FISIOPATÍAS: Caída de pétalos. En algunas variedades de gerbera, sobre todo en las de pétalos largos, puede aparecer en ciertas épocas del año una pérdida de algunos pétalos del capítulo floral, lo que deprecia la flor. Esto se atribuye a causas genéticas o climáticas. También esta influenciado por una deficiente fertilización en potasa, por lo que se recomiendan tratamientos foliares con nitrato potásico al 1,75%, con un mojante, para corregir esa tendencia. Clorosis. Este amarillamiento internerval de las hojas se produce cuando se riega con bajas temperaturas. El suelo frío o húmedo bloquea la asimilación del hierro por parte de la planta. Por ello se aconseja realizar aplicaciones foliares de quelato de hierro.


3 ª entrega fotográfica sobre a Gerbera ( gerbera jamesonii) : Nome científico ou latino: Gerbera jamesonii . Nome común ou vulgar: Gerbera, Margarita africana. Familia: Asteraceae. Orixe: Sudáfrica (Transvaal). Etimología: a gerbera leva o nome de Trangott Gerber, un médico alemán que coleccionou moitas plantas, sobre todo na península danesa de Jutlandia. É unha planta herbácea, vivaz, en roseta, cuxo cultivo pode durar varios anos, aínda que comercialmente só interesa cultivar durante dous ou tres, segundo cultivares e técnicas de cultivo empregadas. En tempo calido e con ambundante iluminacion, emite grandes flores de deseño similar ao das margaritas e poden ser de tons moi diversos. Tamén hai moitos híbridos con cores como: branco, crema, amarelo, rosa-anaranjado, vermello, púrpura e violeta. É unha planta moi apropiada para macetas. Son utilizadas intensamente para producir flor cortada. Luz: a pleno sol para que floreza adecuadamente. Temperaturas: sensibles ao frío. As temperaturas ideais son de 15 a 18º C durante a noite e de 24º C durante o día, que producirán unhas gerberas espléndidas, aínda que tamén poden tolerar temperaturas máis altas de ata 32º C. Prefiren chans arenosos. O bo drenaje é fundamental. O exceso de auga pódelle prexudicar. Coide non ensuciar con terra a zona do nacemento das follas. Para iso convén preparar unha tacita para recibir as augas do rego en torno á planta, sen mollar a súa base. Abonado: aplique abono completo cada 15 días entre primavera e outono. Pódaa ten como fin principal eliminar as follas envellecidas e outras partes da planta que impidan unha correcta iluminación e aireamiento.
Multiplicación de Gerbera: Para iso arríncase a planta adulta de máis dun ano, podándose as raíces a unha lonxitude de 10-12 cm, e seleccionando varias follas adultas cuxos limbos recórtanse deixando un terzo delas. Posteriormente divídese o rizoma en pequenas porcións que conterán raíces e parte aérea. Estas porcións se desinfectarán cun caldo fungicida antes do seu plantación e colócanse a continuación baixo mist-system a 25ºC ou baixo pequenos túneles de polietileno e tómanse para o esquejado brótelos que se desenvolvan cando teñen 2 a 3 follas, os cales colócanse en mesas de multiplicación a 25ºC e humidade relativa do 80%. Obtéñense entre 4 e 10 plantas por cada planta nai. O enraizamiento efectúase aos 15-20 días. Para obter maior cantidade de plantas hai que recorrer á reprodución mediante sementes, pero este método resulta máis complexo, xa que a viabilidad das sementes é moi curta, polo que deben adquirirse de bo proveedor e en envases herméticos, que garantan que a semente está vigente. As sementes seleccionadas que son moi dificiles de atopar no mercado accesible aos afeccionados. Época de sementa: todo o ano. A germinación lévase a cabo en 8-12 días e a 21ºC. Pódese reproducir por división de matas no verán e outono. Coa micropropagación obtense dunha planta un gran número de plántulas anualmente fronte ás menos de 100 que permiten obter os métodos clásicos de propagación vegetativa. Cultívanse primeiro en tubos de ensaio e logo en frascos ou caixas de polypropyleno, fragmentos de capítulos moi novos ou meristemos.

PRAGAS : Minador de follas (Liriomyza trifolii). Trips (Frankliniella occidentalis). Mosca branca (Trialeurodes vaporariorum). Araña vermella (Tetranychus urticae). Ácaros ( Polyphagotarsonemus latus, Tarsonemus pallidus). Orugas (Spodoptera sp.; Heliothis sp.; Antographa gamma; Chrysodeixis chalcites). Babosas e carafio.

ENFERMIDADES. Verticilium dahliae. Rhizoctonia solani. Oídio (Erysiphae cichoracearum). Podremia gris (Botrytis cinerea). Sclerotinia sclerotiorum. Nematodos (Meloidogyne). Virus do "rattle" do tabaco ou Tobacco rattle tobravirus (TRV). Virus da enfermidade bronceada do tomate ou tomato spotted wilt tospovirus (TSWV).

FISIOPATÍAS: Caída de pétalos. Nalgunhas variedades de gerbera, sobre todo nas de pétalos longos, pode aparecer en certas épocas do ano unha perda dalgúns pétalos do capítulo floral, o que deprecia a flor. Isto atribúese a causas xenéticas ou climáticas. Tamén esta influenciado por unha deficiente fertilización en potasa, polo que se recomendan tratamentos foliares con nitrato potásico ao 1,75%, cun mojante, para corrixir esa tendencia. Clorosis. Este amarillamiento internerval das follas prodúcese cando se rega con baixas temperaturas. O chan frío ou húmido bloquea a asimilación do ferro por parte da planta. Por iso aconséllase realizar aplicacións foliares de quelato de ferro.






3st Photographic delivery on Gerbera (Gerbera jamesonii): Scientific or Latin name: Gerbera jamesonii. Common or usual name: Gerbera, African daisy. Family: Asteraceae. Origin: South Africa (Transvaal). Etymology gerbera Trangott named after Gerber, a German physician who collected many plants, especially in the Danish peninsula of Jutland. It is a herbaceous, perennial, rosette, whose cultivation can take several years, but only interested in commercially grown for two or three, depending on cultivars and growing techniques employed. In warm weather and lighting ambundante, design emits large flowers similar to daisies and shades can be very different. There are many hybrids with colors like white, cream, yellow, pink, orange, red, purple and violet. This plant is very suitable for pots. They are used extensively to produce cut flowers. Light: full sun to flower well. Temperatures: sensitive to cold. Ideal temperatures are 15 to 18 º C at night and 24 º C during the day, which will produce a splendid gerberas, but can also tolerate higher temperatures up to 32 º C. They prefer sandy soils. Good drainage is essential. Excess water can harm you. Take care not to mess with birth land area of the leaves. This should be prepared to receive a cup of irrigation water around the plant without wetting his base. Subscriber: Apply complete fertilizer every 15 days from spring to autumn. Pruning aims to eliminate major aging leaves and other plant parts that prevent a correct illumination and aeration.
Gerbera multiplication: This starts the adult plant over one year, roots pod
ándose a length of 10-12 cm, and selecting several adult leaves leaving whose limbs are cut one third of them. Then divide the rhizome into small portions that contain roots and aerial parts. These portions are disinfected with a broth fungicide before planting and then placed under mist-system at 25 ° C or under small polythene tunnels and taken for CUTTINGS buds that develop when they have 2-3 leaves, which are Multiplication tables placed at 25 ° C and 80% relative humidity. Is obtained between 4 and 10 plants for each mother plant. Rooting is done after 15-20 days. For most plants must resort to reproduction by seed, but this method is more complex, as the seed viability is very short, so it must be purchased from good supplier and in airtight containers, to ensure that the Seed is effective. The selected seeds that are very hard to find in the market accessible to fans. Planting time: all year. The germination was carried out in 8-12 days and 21 ° C. Reproducible division bushes in summer and autumn. With micropropagation is obtained from a plant large numbers of seedlings annually compared to less than 100 which can obtain the classical methods of vegetative propagation. Are first cultured in test tubes and then in polypropylene bottles or boxes, chapters fragments or very young meristems.

PESTS: leafminer (Liriomyza trifolii). Thrips (Frankliniella occidentalis). Whitefly (Trialeurodes vaporariorum). Spider mite (Tetranychus urticae). Mites (Polyphagotarsonemus latus, Tarsonemus pallidus). Caterpillars (Spodoptera sp.; Heliothis sp.; Antographa gamma Chrysodeixis chalcites). Slugs and snails.

DISEASES. Verticillium dahliae. Rhizoctonia solani. Powdery mildew (Erysiphae cichoracearum). Gray mold (Botrytis cinerea). Sclerotinia sclerotiorum. Nematodes (Meloidogyne). Virus "rattle" of snuff or tobravirus Tobacco rattle (TRV). Tanned disease virus tomato or tomato spotted wilt tospovirus (TSWV).

Physiological: petal fall. In some varieties of gerbera, especially those of large petals, may appear at certain times of the year a loss of some Chapter floral petals, which depreciates the flower. This is attributed to genetic causes or climate. Also influenced by a deficient in potash fertilizer, so recommended foliar potassium nitrate 1.75%, with a wetting agent to correct that trend. Chlorosis. This internerval yellowing of the leaves when watering occurs at low temperatures. The cold or wet soil blocks iron absorption by the plant. So is advised foliar applications of iron chelate.






contador gratis

Buscar este blog

¡Suscríbete!

http://www.wikio.es

Time

Patrocinado por: vuelos baratos | directorio de blogs

Archivo del blog

Directorio de Blogs

Patrocinado por: vuelos baratos | directorio de blogs

Soy un lunatico.

Soy  un lunatico.
Foto Bonavebe.

AZUL, AZULISIMO...

AZUL, AZULISIMO...
Foto Bonavebe.

PIEDRA, AGUA Y FLOR...

PIEDRA, AGUA Y FLOR...
Foto Bonavebe.

Mi amigo

Mi amigo
Mi amigo el erizo.

Rio Miño

Rio Miño
El pasillo.

Rio Miño.

Rio Miño.
Reflejos....

Naturaleza gallega

Naturaleza gallega
Paseando por la carballeira...

Serenidad

Serenidad
Dos solos mejor que en compañia....

ClickComments